Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Wrocławskie pismo "Colloquium Mathematicum" na liście filadelfijskiej
Pismo "Colloquium Mathematicum" wrocławskich matematyków zostało włączone do bazy czasopism filadelfijskiego Institute for Scientific Information (ISI) - poinformował na swojej stronie Uniwersytet Wrocławski. Tzw. lista filadelfijska jest wykazem periodyków z...
 
Ósma, włoska konferencja naukowa nt. bibliotek cyfrowych, Bari, Włochy
W dniach 9 - 10 lutego 2012 r. w Bari, Włochy, odbędzie się ósma, włoska konferencja naukowa nt. bibliotek cyfrowych. W bibliotece cyfrowej zbiory są przechowywane w formatach cyfrowych i są dostępne lokalnie lub zdalnie. Tego rodzaju biblioteki znajdują różne zastoso...
 
Ukazał się 204 numer pisma "Cyrqlarz"
Pracownia Komet i Meteorów (PKiM) na swoich stronach internetowych opublikowała kolejny numer pisma "Cyrqlarz". Na 28 stronach znaleźć można najświeższe doniesienia ze świata meteorów i meteorytów oraz drobnych ciał w Układzie ...
 
Alfabet
Pierwszymi ludźmi, którzy zaczęli używać pisma, byli prawdopodobnie mieszkańcy starożytnej Mezopotamii, państwa leżącego niegdyś na terenie dzisiejszego Iraku. Pisali oni już w czwartym tysiącleciu przed...
 
Laureatka FNP zbada jak mózg "czuje" alfabet Braille'a
Stymulator, umożliwiający zbadanie obszarów mózgu zaangażowanych w analizę znaków dotykowych, opracowuje Weronika Dębowska z Instytutu Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego. Dzięki urządzeniu będzie można obserwować, które rejony w mózgu i jak zmienia...

Reklama:


Sylabariusz

Czy wiesz że...?
Alfabet (nazwa pochodzi od pierwszych liter alfabetu greckiego: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).

Sylabariusz vai - system pisma opracowany w pierwszej połowie XIX w. dla liberyjskiego języka vai przez Momolu Duwalu Bukele. Twierdził on, że inspiracją była dlań wizja senna. Sylabariusz ten dostosowany jest do fonetyki języka vai, w którym sylaby posiadają zawsze postać CV (spółgłoska plus samogłoska). Pismo to nadal pozostaje w użyciu, po wielu modyfikacjach, dodaniu znaków diakrytycznych i ujednoliceniu przez liberyjski Komitet Standaryzacyjny posiada 212 znaków.
Część afrykańskiego sylabariusza vai

Sylabariusz – system pisma, w którym pojedyncze znaki reprezentują całe sylaby, a nie pojedyncze głoski. Sylabariusz należy odróżnić od alfabetu sylabicznego (abugidy).

Pismo bamum - system pisma stworzony przez kameruńskiego władcę Ibrahima Ndżoję na przełomie XIX i XX w. Początkowo obejmował kilkaset znaków, następnie został uproszczony do 80 znaków i przekształcony w sylabariusz. W czasie okupacji Kamerunu przez Francuzów zniszczono większość tekstów w tym piśmie, zakazano również jego nauczania.

Sylabariusz czirokeski – system zapisu języka czirokeskiego, sylabariusz stworzony przez Sekwoję, Metysa z plemienia Czirokezów. W sylabariuszu każdy symbol służy do zapisu sylaby, nie zaś pojedynczego fonemu. Podczas gdy duża liczba sylab w języku angielskim (dziesiątki tysięcy), nie pozwala na użycie sylabariusza, 85 znaków sylabariusza czirokeskiego wystarcza do zapisania tego języka. Niektóre symbole są podobne do liter łacińskich, ale służą one do zapisu zupełnie innych dźwięków. Sekwoja widywał bowiem zapisy w języku angielskim, ale nie wiedział, co one oznaczają.

Podobnie jak alfabety, sylabariusze są na ogół systemami zamkniętymi. Wyjątkowym przykładem otwartego sylabariusza jest chińskie pismo kobiet, nüshu.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Sylaba [gr. syllabḗ] (zgłoska) – element struktury fonologicznej o głośnej artykulacji, większy niż segment (głoska), mniejszy niż wyraz, który może stanowić lub być jego częścią.

Przykłady sylabariuszy

  • klinowy sylabariusz staroperski
  • sylabariusze japońskie: hiragana i katakana
  • chiński sylabariusz nüshu
  • chiński skrypt fonetyczny bopomofo
  • sylabariusz cypryjski
  • sylabariusz czirokeski
  • sylabariusz vai
  • sylabariusz bamum
  • sylabariusz mende
  • sylabariusz afaka

    • Przypisy

    1. Praca zbiorowa: Wielka Historia Świata. T. 4. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2005, s. 102. ISBN 83-7425-025-9. 
    Pismo klinowe to najstarsza, na Bliskim Wschodzie, odmiana pisma, stworzona najprawdopodobniej przez Sumerów ok. 3500 lat przed naszą erą. Pierwotnie było złożone z przedstawień rysunkowych, które wyobrażały przedmioty albo jeden charakterystyczny ich element, a przy bardziej abstrakcyjnych pojęciach – kompozycje symboliczne. Na początku system był całkowicie ideograficzny (obrazkowy). Każdy znak miał znaczenie podstawowe, do którego dochodziły znaczenia poboczne. Nazwa pochodzi od kształtu znaków odciskanych na glinianych tabliczkach za pomocą kawałka trzciny. Jego powstanie, w IV tysiącleciu p.n.e., związane było z administracyjnymi i gospodarczymi potrzebami rozwijającej się coraz bardziej cywilizacji. Do największego rozkwitu doszło w XIV-XIII w. p.n.e. z uwagi na wagę języka akadyjskiego na Bliskim Wschodzie, w którym było zapisywane. Pismo klinowe używane było aż do okresu panowania na Bliskim Wschodzie hellenistycznej dynastii Seleucydów w II w. p.n.e.

    Afaka, pismo afaka (język ndyuka: (afaka sikifi) - sylabariusz opracowany w roku 1910 specjalnie do zapisu kreolskiego języka ndyuka, używanego w Surinamie. Nazwa pochodzi od nazwiska jego twórcy Afáka Atumisi. Pismo to pozostaje w ograniczonym zakresie w użyciu również obecnie.





    Czy wiesz że...? beta

    Hiragana (jap. ひらがな, ヒラガナ, 平仮名, Hiragana?) – jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Drugim z nich jest katakana. Każdemu znakowi hiragana odpowiada znak katakana.
    Nüshu - "Kobiece pismo" (chiń. 女書 pinyin: nǚshū) – pismo używane w południowych Chinach (prowincja Hunan), o 400-letniej historii, posługiwały się nim wyłącznie kobiety w okolicach powiatu Jianyong w prowincji Hunan. Był to otwarty sylabariusz oparty na miejscowym dialekcie Chéngguān (城关土话), używanym przez lud Yao.
    Głoska — najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych. Każda głoska jest fizyczną realizacją jakiegoś fonemu, który może mieć ponad jedną realizację.
    Katakana (jap. かたかな, カタカナ, 片仮名, Katakana?) – jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Drugim z nich jest hiragana. Każdemu znakowi katakana odpowiada znak hiragana.
    Bopomofo (chin. trad. 注音符號, chin. upr. 注音符号, pinyin Zhùyīn fúhào czyli "system nauki poprawnej wymowy") – bazowany na piśmie chińskim fonetyczny skrypt służący do zapisywania języka chińskiego, stosowany zwłaszcza do zapisu wymowy tzw. dialektów chińskich (języków różnych od standardowego mandaryńskiego) i języków niechińskich Chin. Nazwa bopomofo pochodzi od pierwszych czterech znaków tego systemu pisma (ㄅㄆㄇㄈ bopomofo).
    Sylabariusz mende, pismo ki-ka-ku (od pierwszych liter) - system pisma opracowany przez Kisimi Kamarę w roku 1921 dla języka mende w Sierra Leone na podstawie pisma stworzonego wcześniej dla języka vai przez Momolu Duwalu Bukele. Podobnie jak Bukele, Kamara utrzymywał że inspiracją była dlań wizja senna. Sylabariusz ten zawiera 195 znaków.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.