System KO - sposób rozgrywania konkursów Turnieju Czterech Skoczni od sezonu 1996/1997, który polega na tym, że w konkursie skoczkowie skaczą w parach, tzn. zawodnik, który w kwalifikacjach zajął pierwsze miejsce, skacze z zawodnikiem z miejsca 50., drugi skoczek skacze z zawodnikiem z 49. miejsca itd. Zwycięzca pary bezpośrednio przechodzi do serii finałowej (tzn. 25 zawodników wchodzi bezpośrednio), a poza tym awansuje także pięciu pozostałych skoczków, którzy przegrali w bezpośredniej rywalizacji, ale osiągnęli najlepsze wyniki, czyli tzw. "lucky losers" (oficjalnie nazywani best losers). W przypadku, kiedy skoczek, który ma zagwarantowany start w zawodach (zajmuje miejsce w pierwszej "dziesiątce" Pucharu Świata) nie startuje w kwalifikacjach, bądź zajmuje miejsce poza konkursową 50., dostaje się do konkursu z ostatnim numerem startowym, przez co skacze w parze ze zwycięzcą kwalifikacji. Taką taktykę zastosował Sven Hannawald, kiedy w sezonie 2001/2002 jako pierwszy w historii wygrał wszystkie cztery konkursy Turnieju Czterech Skoczni. Zawodnicy którzy zajęli miejsca 1-25 otrzymają plastrony na różowym tle, zaś 26-50 plastrony na niebieskim tle. System KO nie jest zastosowany w przypadku gdy z powodu warunków atmosferycznych dojdzie do przeniesienia kwalifikacji na następny dzień.

Potencjalne pary

Linki zewnętrzne