Bahamy (nazwa oficjalna: Wspólnota Bahamów) są monarchią konstytucyjną o statusie Commonwealth realm. Ich ustrój polityczny jest w ogromnym stopniu wzorowany na brytyjskim. Mamy tu zatem do czynienia z systemem gabinetowo-parlamentarnym, gdzie władza wykonawcza utrzymuje przewagę ustrojową nad ustawodawczą, choć z drugiej strony posiadanie większości w parlamencie jest niezbędnym warunkiem sformowania rządu. W przeciwieństwie do Wielkiej Brytanii, Bahamy posiadają spisaną konstytucję, formalnie nadaną im przez Londyn z chwilą przyznania niepodległości w 1973.

Australia (właść. Związek Australijski - Commonwealth of Australia) jest federacyjną monarchią konstytucyjną, połączoną unią personalną z Wielką Brytanią jako jeden z Commonwealth realms.

Ustrój polityczny Wysp Owczych jest oparty na strukturze parlamentarnej, reprezentatywnej demokracji zależnej. Archipelag posiada własny parlament, zwany Løgting, na czele którego stoi premier, a także sześcioosobową Radę Ministrów, tak zwaną Landsstýrið. Istnieje tam system wielopartyjny. Wyspy Owcze są politycznie związane z Danią, posiadają jednak stale rozszerzającą się autonomię, a od 1948 dzięki Zasadzie Samostanowienia są ponownie samorządne, jeśli chodzi o politykę wewnętrzną. Władza wykonawcza spoczywa więc całkowicie w rękach Landsstýrið, ustawodawczą zaś Rada dzieli z Løgtingiem. Prócz polityki zagranicznej Dania dzierży także władzę sądowniczą.

Oficjalnie Korea Północna jest republiką socjalistyczną, w rzeczywistości zaś dyktaturą totalitarną. Obowiązuje Konstytucja z 1972 roku, znowelizowana w 1998 r. Najwyższym urzędem w państwie jest przewodniczący Narodowej Komisji Obrony. Wg konstytucji Wiecznym prezydentem został zmarły w 1994 roku Kim Ir Sen.

Meksyk jest wielopartyjną republiką związkową. Przez 71 lat od 1929 do 2000 r. Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna (PRI) nieprzerwanie rządziła krajem, wygrywając wybory 14 razy z rzędu. Ostatecznie w 2000 r. wybory prezydenckie wygrał kandydat opozycyjnej Partii Akcji Narodowej (PAN) - Vicente Fox, uzyskując 43% głosów. Konstytucja Meksyku została przyjęta w 1917 r.

Nowa Zelandia jest monarchią konstytucyjną o statusie Commonwealth realm. Jej ustrój polityczny wzorowany jest na brytyjskim, choć występują pewne istotne różnice, np. jednoizbowość parlamentu.

Stany Zjednoczone Ameryki są państwem federalnym, w którym podmiotami federacji są stany. W kraju tym obowiązuje jako najwyższy akt prawny konstytucja z 1787 roku, będąca najstarszą spisaną konstytucją na świecie. Ustanawia ona klasyczny trójpodział władz, w których to jednak najszersze uprawnienia posiada prezydent (chociaż poszczególne instytucje władzy blokują się i ograniczają nawzajem, co ma zapobiec próbom zagarnięcia całej władzy przez jeden organ). Prezydent wybierany jest w wyborach powszechnych (wyborca wybiera skład Kolegium Elektorów - w większości stanów "zwycięzca bierze wszystko", tzn. wszyscy elektorzy są kandydatami zgłoszonymi przez zwycięzcę w danym stanie; elektorzy nie są związani z kandydatem, którzy ich wyznaczył - zdarzały się przypadki głosowania na innego kandydata). Prezydent tworzy rząd (nazywany administracją, gabinetem) i sprawuje ogólne kierownictwo nad polityką państwową. Dlatego też ustrój USA określa się jako prezydencjalizm. Parlament amerykański (Kongres) składa się z dwóch izb: niższej Izby Reprezentantów i wyższej Senatu, w których zasiadają w przytłaczającej większości członkowie tylko dwóch partii politycznych - Partii Demokratycznej i Partii Republikańskiej. Wybierani są oni w wyborach powszechnych, jako przedstawiciele (odpowiednio) jednomandatowych okręgów wyborczych (z ordynacją większościową) i stanów. Badaniem zgodności działania administracji rządowej z zasadami konstytucji zajmuje się Sąd Najwyższy.