Szábolcs Esztényi - Polski Serwis Naukowy

Szábolcs Esztényi (ur. 20 grudnia 1939 w Budapeszcie) - pianista, improwizator, kompozytor i pedagog muzyczny pochodzenia węgierskiego. Od 1969 zamieszkały w Polsce.

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie grę na fortepianie w klasie Margerity Trombini-Kazuro i kompozycję u Witolda Rudzińskiego, kończąc studia z wyróżnieniem.

Po studiach pozostał na stałe w Polsce. Występował jako pianista i improwizator na wielu estradach koncertowych w kraju i za granicą. Jako kompozytor i wykonawca własnych utworów występował m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień", festiwalu „Poznańska Wiosna Muzyczna”, „Warszawskich Spotkaniach Muzycznych”, a także za granicą na Budapesti Zenei Hetek, Donaueschinger Musiktage, Festiwalu Pianistycznym w Bergamo-Brescia, Festival d'été de Lanaudière w Quebec, Nordiske Musikdage oraz Rencontres Internationales de Musique Contemporaine de Metz.

Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień" to największy w Polsce festiwal o randze międzynarodowej poświęcony muzyce współczesnej, organizowany przez Związek Kompozytorów Polskich. Przez wiele lat był jedynym festiwalem muzyki współczesnej w środkowej i wschodniej części Europy.

Improwizacja – spontaniczne tworzenie bez przygotowania. W muzyce to sposób grania polegający na układaniu przez instrumentalistę lub wokalistę swojej partii podczas grania (np. na koncercie), przez co proces tworzenia utworu zbiega się w czasie z jego wykonaniem. Może polegać również na modyfikacjach wykonywanego tematu.

Występował z wybitnymi polskimi solistami, m.in. Jerzym Artyszem, Andrzejem Hiolskim, Jadwigą Rappé oraz Kwartetem Wilanowskim. Dokonał wielu prawykonań dzieł polskich kompozytorów.

Od roku 1972 prowadzi naukę improwizacji fortepianowej w Akademiach Muzycznych w Warszawie i Łodzi. Od roku 1998 jest profesorem sztuk muzycznych.

Kompozycje (wybór)

Quartetto per batteria (1968)

Concerto na taśmę i fortepian (1971)

Znak jakości: 1, muzyka konceptualna (1972)

Duo na dwa fortepiany (1972)

Concertino per due pianoforti (1973)

Motet na 3 recytatorów polskich (1973-74)

Sześć etiud na dwa fortepiany (1979)

Muzyka kreowana nr 1 in memoriam Andrzej Bieżan na fortepian (1987)

Muzyka kreowana nr 3 in memoriam Tomasz Sikorski na fortepian (1989)

Muzyka kreowana nr 4 in memoriam 1956 na fortepian i taśmę (1990)

Muzyka kreowana nr 5 na fortepian (1995)

Bramy ogrodu na dwa fortepiany (1999)

Dedykacja na dwa fortepiany (2002)

Trzy nowe etiudy na dwa fortepiany (2003)

Muzyka do przedstawienia poetycko-literackiego O ćwierć wyżej na fortepian totalny (2003)

Bez tytułu na fortepian (2005)

Toccata na 2 fortepiany (2006)

Muzyka kreowana pamięci prof. A. Karużasa na fortepian (2007)

Spojrzenie z oddali na alt i 2 fortepiany (2007)

Źródło

Biografia