Szamasz-szum-ukin - król Babilonii z asyryjskiej dynastii Sargonidów, syn władcy asyryjskiego Asarhaddona, starszy brat Aszurbanipala. Panował w latach 668-648 p.n.e.

Wbrew tradycji starszeństwa przeznaczony przez ojca na tron w Babilonii, a nie w Asyrii. Najstarszy syn Asarhaddona pierwotnie mający objąć tron w Niniwie, Sin-apla-iddina, został pojmany przez Elamitów w czasie walk w Babilonii w 672 r. p.n.e. i uprowadzony do Suzy. Asarhaddon po utracie najstarszego syna dążył do uregulowania kwestii dziedziczenia tronu spośród swoich synów zawierając tzw. traktat wasalny poświadczony przez arystokrację asyryjską oraz plemiona Medów.Traktat gwarantował pokojowe objęcie władzy w Asyrii i Babilonii po śmierci Asarhaddona, który domagał się od swoich poddanych wypełnienia jego woli, pomoc jego synom w objęciu tronów i zachowania im wierności.Wszystkie te klauzule zostały obłożone przysięgami na bogów. Zapobiegliwość władcy miała uchronić państwo i dynastię Sargonidów przed wstrząsami i rozłamem jakie towarzyszyły w momencie objęcia władzy samemu Asarhaddonowi którego ojciec Sanherib został zamordowany przez starszych braci króla. Początkowo zachowywał lojalność wobec brata, lecz z czasem uległ wpływom wrogów Asyrii: Elamowi i Chaldejczykom pod przywództwem Nabubelszumatiego. Do antyasyryjskiej koalicji przyłączyli się też król Gyges z Lidii oraz Psametych I z Egiptu. Aszurbanipal w kilku kampaniach wojennych zdołał pokonać poszczególnych koalicjantów z wyjątkiem Egiptu. Szamasz-szum-ukin oblężony w Babilonie przez 4 lata (652-648 p.n.e.), pozbawiony pomocy sojuszników miał zginąć śmiercią samobójczą w palącym się pałacu.

Przypisy

Bibliografia