|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Naukowcy z Austrii, USA i Wlk. Brytanii wykazali prawdziwość ważnej teorii społecznej za pomocą gry komputerowej typu MMOG (ang. massive multiplayer online game - masowa gra sieciowa) rozgrywanej przez tysiące graczy w Internecie. Odkrycia przynoszą pier... Ponad 5 tys. uczniów i 70 nauczycieli z Lubuskiego, Dolnośląskiego i Wielkopolskiego - ze szkół gdzie procent zdawalności matury z fizyki jest najniższy w Polsce - bierze udział w projekcie "Fizyka jest ciekawa". 25 listopada na Politechnice Poznańskiej odbędzie ... Prezydent Lech Kaczyński i jego żona Maria spoczęli w niedzielę na Wawelu. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli najbliżsi zmarłych, przedstawiciele najwyższych władz oraz 18 zagranicznych delegacji. Na krakowskim Rynku, okolicznych ulicach, n... Ze światowej sławy chirurgiem, prof. Marią Siemionow będzie się można spotkać 13 września w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Spotkanie poprowadzi Jacek Żakowski.Prof. Maria Siemionow jest absolwentką Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Od wielu ... W dniach 23-25 czerwca 2010 r. w Trento, Włochy, odbędzie się Europejskie Forum Innowacji (EFI) 2010 zatytułowane "Wzmacnianie pozycji społeczności paneuropejskiej w globalnym środowisku konkurencyjnym".
W czasie wydarzenia, które obejmie różne zagadnienia, od ogólnych takich jak "Czym jest innowacja?" po bardziej ko...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Szamszi-Adad ITo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Amoryci (sum. MAR.TU, akad. Amurru) - lud semicki, pokrewny Kananejczykom, który na przełomie III i II tysiąclecia pne opanował większość Mezopotamii i rozległe obszary Syrii. Spowodowali oni upadek sumero-akadyjskiego państwa III dynastii z Ur, tworząc na jego gruzach szereg zwalczających się państewek z których ostatecznie zwycięzcą okazał się być Babilon Hammurabiego. Amoryci przejęli kulturę sumero-akadyjska i stworzyli podstawy państw babilońskiego i asyryjskiego. Dadusza - król miasta-państwa Esznunna w okresie starobabilońskim, syn Ipiq-Adada II, brat Naram-Sina. Panował przez 9 lat w 1 połowie XVIII w. p.n.e. Podobnie jak ojciec używał sumeryjskiego tytułu krolewskiego lugal. 
 "Szamszi-Adad (I), syn Ila-kabkabi, pomaszerował do Karduniasz (Babilonu) w czasie, gdy Naram-Sin (był królem Asyrii). Gdy Ibni-Adad pełnił urząd limmu Szamszi-Adad (I) wyruszył z Karduniasz i zajął miasto Ekallatum. Przez 3 lata pozostawał w Ekallatum. Gdy Atamar-Isztar pełnił urząd limmu, Szamszi-Adad (I) pomaszerował z Ekallatum (do Aszur) i usunął z tronu Eriszuma (II), syna Naram-Sina. (Sam) zasiadł na tronie i panował przez 33 lata"
Szamszi-Adad I (akadyjskie Šamšī-Adad; amoryckie Šamšī-Addu - tłum. "słońcem moim jest bóg Adad") – Amoryta, syn Ila-kabkabi z miasta Terqa, założyciel amoryckiej dynastii państwa asyryjskiego; twórca pierwszego asyryjskiego imperium. Według Asyryjskiej listy królów panować miał przez 33 lata (1814-1782 p.n.e.). Prowadził intensywną politykę podbojów, która doprowadziła Asyrię do pozycji mocarstwa w północnej Mezopotamii. Opanował terytoria od gór Zagros po Syrię i dotarł nawet do Morza Śródziemnego. Zagros – góry w Iranie, od pd.-zach. obrzeżają Wyżynę Irańską. Długość ok. 1600 km, szerokość 200-300 km. Najwyższy szczyt Zard Kuh, 4548 m n.p.m. Obejmują kilkanaście grzbietów górskich (biegnących równolegle z pn.-zach. na pd.-wsch.) rozdzielonych podłużnymi obniżeniami pochodzenia tektonicznego i krasowego. Grzbiety z płaskimi wierzchołkami i stromo opadającymi stokami.
Asyryjska lista królów, zwana też Asyryjską kroniką królewską - dzieło piśmiennictwa asyryjskiego wymieniające imiona i długość panowania królów rządzących Asyrią poczynając od władców najwcześniejszych (początek II tys. p.n.e.), a kończąc na panowaniu Salmanasara V (726-722 p.n.e.). Najważniejsze istniejące źródło do odtworzenia niemal kompletnej listy władców asyryjskich. Dojście do władzyNiewiele wiemy o przeszłości Szamszi-Adada I. Jego ojciec, Ila-kabkabi, był władcą niewielkiego amoryckiego państewka Terqa leżącego na obrzeżach innego amoryckiego państwa Mari (środkowy Eufrat). Najwcześniejsze informacje o Szamszi-Adadzie pochodzą z asyryjskiej listy królów. Wiemy, iż spędził on pewien czas w Babilonii. Następnie udało mu się przejąć kontrolę nad leżącą nad Tygrysem na południe od miasta Aszur twierdzą Ekallatum (dokładna lokalizacja nieznana). Nie wiadomo dokładnie jak doszło do podboju samego miasta Aszur przez Szamszi-Adada . Być może wykorzystał on zamieszanie spowodowane inwazją Naram-Sina z Esznunny, który kilka lat wcześniej zdobył to miasto osadzając na jego tronie marionetkowego władcę Eriszuma II. Szamszi-Adad nie uczynił Aszur swoją stolicą, lecz rezydował w mieście, które nazwał Szubat-Enlil (akad. Šubat-Enlil, tłum. "siedziba boga Enlila"), identyfikowanym ze stanowiskiem Tell Leilan. Swego starszego syna Iszme-Dagana uczynił wicekrólem Ekallatum. Imperium akadyjskie – semickie państwo założone przez Sargona Wielkiego, istniejące w latach panowania dynastii akadyjskiej: 2334-2193 p.n.e., na terenie środkowej Mezopotamii, którego stolicą było miasto Akad (Agade). W czasach największego rozkwitu zasięg imperium akadyjskiego wykraczał poza tereny Mezopotamii, obejmując cały jej obszar oraz tereny przyległe.
Jasmach-Adad (imię amoryckie, tłum. "bóg Adad mnie wysłuchał") – młodszy syn słynnego króla asyryjskiego Szamszi-Adada I, brat Iszme-Dagana I. Ok. 1800 r. p.n.e., po podbiciu królestwa Mari, ojciec uczynił go wicekrólem w Mari i ożenił z córką króla sąsiedniej Qatny. Wydaje się, iż Jasmach-Adad był słabym i nieefektywnym władcą - taki jego obraz wyłania się z odkrytych w Mari listów, które Szamszi-Adad I, Iszme-Dagan I i Jasmach-Adad wymieniali ze sobą. Po śmierci Szamszi-Adada I w 1782 r. p.n.e. Jasmach-Adad został wypędzony z Mari przez Zimri-Lima i jego dalszy los jest nieznany. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Starożytna Syria zajmowała obszar między Morzem Śródziemnym, a rzeką Eufrat oraz między Azją Mniejszą (konkretnie górami Taurus) i Palestyną. Takie ramy terytorialnie przyjmuje się najczęściej w literaturze, z punktu widzenia geograficznego dla tego regionu. Nie są one tożsame z obecnymi granicami państwa syryjskiego.
Terqa – starożytne miasto w północnej Mezopotamii, identyfikowane z obecnym stanowiskiem Tell Ashara w Syrii położonym nad środkowym Eufratem ok. 80 kilometrów od obecnej granicy z Irakiem.
Maciej Popko (ur. 1936) - orientalista, hetytolog polski, profesor w Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się przede wszystkim starożytną Anatolią.
Adad to bóg burzy, wiatru, deszczu i piorunów w mitologii mezopotamskiej. Uważany był za syna boga Anu. był także jednym z bogów, którzy zesłali na ludzkość potop. Bóg ten miał dar jasnowidzenia. Przedstawiano go stojącego na byku; w obu rękach trzyma wiązki błyskawic. Czczony powszechnie na całym Bliskim Wschodzie m.in. w takich miastach jak: Aszur, Dur-Szarrukin, Guzana, Karkar, Aleppo, Babilon.
Jamhad, Jamchad - najpotężniejsze państwo w Syrii ze stolicą w Halab (dziś Aleppo) założone pod koniec XIX w. p.n.e. przez semickich Kananejczyków. Dominacja Jamchadu nad prawie całą północną Syrią trwała aż do najazdów Hetytów w XVII w. p.n.e. i powstania huryckiego imperium Mitanni.
Mari (obecnie: Tell el-Hariri) - miasto starożytne w północnej Mezopotamii nad Eufratem. Od III tysiąclecia p.n.e. ważny ośrodek polityczny i handlowy na szlaku północna Mezopotamia – północna Syria. Okresowo pod władzą Sumerów, Akadów, Asyryjczyków. Największego znaczenia nabrało Mari pod rządami Amorytów na przełomie XIX/XVIII w. p.n.e. Zdobyte ok. 1757 r. p.n.e. przez Hammurabiego, stopniowo popadało w ruinę.
Język amorycki – semicki język, używany od połowy III do II tysiąclecia p.n.e. przez Amorytów, tj. lud, który przybył z zachodu i osiadł na obszarach Syrii i Palestyny. Językiem amoryckim posługiwano się także w północnej i środkowej części Mezopotamii. Ponieważ Amoryci byli ludem półkoczowniczym, nie stworzyli sposobu zapisu własnego języka. Po zdobyciu dominacji w regionie przejęli pismo i język akadyjski. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
