Szarów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Kłaj.

Szarów leży w pobliżu dwóch ważnych arterii komunikacyjnych: linii kolejowej Kraków – Przemyśl oraz autostrady A4 (E40), której węzeł znajduje się na granicy Szarowa i Targowiska. Ważnym szlakiem komunikacyjnym jest również droga krajowa nr 4 będąca do momentu ukończenia autostrady A4, przedłużeniem szlaku E40 łączącego Port Calais z Kijowem oraz droga krajowa nr 75.

Środowisko geograficzne

Szarów położony jest w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej, na pograniczu jej dwóch mezoregionów: Doliny Wisły i Wysoczyzn Podkarpackich. Południowa część wsi wspina się na wstępne wzniesienie Wysoczyzny Wielicko-Gdowskiej (258 m n.p.m.) skąd ku północy dość stromą krawędzią opada na lessową terasę dolin rzecznych, obejmującą południowy skraj Puszczy Niepołomickiej i polanę Wielkie Błoto. Szarów ciągnie się z północy na południe wąskim pasem o długości 4 km i szerokości maksymalnej nie większej niż 1 km (na południowym skraju, wzdłuż ul. Wołowej) a minimalnej – ok. 100 m (na północ od linii kolejowej, po obu stronach początku ul. Torfowej)

Budowa geologiczna

Na północy wschód od Niepołomic i na północ od Bochni pod utworami czwartorzędowymi i trzeciorzędowymi wyodrębnia się ruchliwy blok zbudowany z utworów mezozoicznych zwany elementem Puszczy Niepołomickiej. Geologicznie rejon Szarowa przynależy do znaczącej jednostki tektonicznej zwanej Zapadliskiem Przedkarpackim, graniczący od południa z fliszowymi Karpatami Zewnętrznymi. Złoża piasków wodonośnych zapewniają dobrej jakości wodę dla całej gminy. Są to utwory trzeciorzędowe, które stanowią piaski i iły szare warstw grabowieckich (tzw. piaski bogucickie). Najobficiej występują tutaj złoża torfu, które były eksploatowane głównie do celów opałowych dla miejscowej ludności oraz służyły do wyrobu czerni lakierniczej. Obecnie ze względów ochrony środowiska zakazano eksploatacji złóż torfowych.

Klimat

Na terenie Szarowa występuje klimat podgórskich nizin i kotlin obejmujący Kotlinę Sandomierską.

Rzeźba terenu

Układ rzeźby terenu Szarowa powoduje znaczne urozmaicenie krajobrazu wsi. Wzdłuż południowej granicy przebiega głęboka, nieckowata dolina potoku – Tusznica. Na dwóch widokowych grzbietach rozłożyły się dwa ciągi zabudowań wsi: stara – historyczna (głównie wzdłuż ulicy Wiejskiej) oraz nowsza w pozostałych rejonach. Kolejny pas tworzy wąski ciąg Puszczy Niepołomickiej, oddzielający wyżynną część Szarowa, od płaskiej, torfowiskowej polany Wielkie Błoto. Rzędne terenu wahają się w granicach od 198 do 210 m n.p.m. w części północnej i od 240 do 258 m n.p.m. w części południowej.

Wody

Szarów terytorialnie zalicza się do dwóch zlewni rzecznych. Część północna do zlewni Wisły i część południowa do zlewni Raby. Wzdłuż południowej granicy wsi płynie potok Tusznica, który bierze swój początek w Gruszkach, a wpada do Raby w okolicach Kłaja. Przez północne tereny wzdłuż mienia wiejskiego na Wielkim Błocie płynie potok Długa Woda, który bierze swój początek w Puszczy Niepołomickiej w okolicach Kłaja i wpada do Drwinki w Woli Batorskiej. Drwinka wpada do Wisły. Na głębokości ok. 50-70 metrów pod powierzchnią ziemi zalegają ogromne złoża wody zwane piaskami bogucickimi. Z tych złóż wodnych Szarów i Dąbrowa od 30 lat czerpały wodę do wodociągów wiejskich, a od 1993 roku rozbudowany wodociąg zapewnia wodę dla całej gminy Kłaj. Zasilenie tego zbiornika wodnego odbywa się drogą infiltracji pośredniej z opadów atmosferycznych przez nakład czwartorzędowy w głąb warstwy wodonośnej. Z tego względu gleby Szarowa powinny są szczególnie chronione przed zanieczyszczeniem. Powodzie na terenie Szarowa nie występują ze względu na jego wysokie położenie.