|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W najbliższych kilku latach 20 mln zł zostanie przeznaczonych w Polsce na ochronę żubrów i poprawę warunków ich bytowania w kilku regionach kraju - poinformowała koordynator merytoryczny tych projektów, prof. Wanda Olech z SGGW w Warszawie.85 pro... Czy wzorowanie się może być dobrą strategią? Nowe badania, finansowane ze środków unijnych, dostarczają informacji o tym, dlaczego naśladowanie innych jest nie tylko naturalne, ale również pożyteczne. Prace są częścią finansowanego ze środków unijnych projektu CUL... Międzynarodowy zespół naukowców odkrył, że gen UTX, który rozpoznano na chromosomie X, występuje w wielu typach nowotworów. Nowoodkryty gen odgrywa ważną rolę w zbadanych 10% przypadków szpiczaka mnogiego, 8% płaskonabłonkowego raka przełyku oraz w 1,4% raka ner... Europejski zespół naukowców rozpoczyna finansowany ze środków unijnych projekt, który ma na celu wyposażenie użytkowników w narzędzia potrzebne do opracowywania własnych mikrosystemów z nanoskalowymi elementami za znacznie mniejsze pieniądze i bez pomocy du... Bezpłatny kurs z astrofizyki dla wszystkich chętnych rozpoczyna 25 lutego w Warszawie Uczelnia Łazarskiego. Cykl wykładów pt. "Tajemnice wszechświata" poprowadzi astrofizyk, prof. Kazimierz Stępień.Prof. Kazimierz Stępień od 1993 r. jest przewodniczącym Komitet...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Szar-kali-szarriCzy wiesz że...? Gutejowie (Gutejczycy, Gutowie) - starożytny lud wywodzący się z gór Zagros (dzisiejszy zachodni Iran), o nieznanej bliżej przynależności etnicznej. Pod koniec III tysiąclecia p.n.e. doprowadził on do upadku imperium akadyjskie i uzyskał dominację na ponad wiek na terenach środkowej i południowej Mezopotamii. Zagros – góry w Iranie, od pd.-zach. obrzeżają Wyżynę Irańską. Długość ok. 1600 km, szerokość 200-300 km. Najwyższy szczyt Zard Kuh, 4548 m n.p.m. Obejmują kilkanaście grzbietów górskich (biegnących równolegle z pn.-zach. na pd.-wsch.) rozdzielonych podłużnymi obniżeniami pochodzenia tektonicznego i krasowego. Grzbiety z płaskimi wierzchołkami i stromo opadającymi stokami. Szar-kali-szarri (akad. Šar-kali-šarrī, tłum. "król wszystkich królów") − król z dynastii akadyjskiej, syn i następca Naram-Sina, panował w latach ok. 2217-2193 p.n.e.. Szar-kali-szarri objął władzę nad Imperium Akadyjskim po trwającym 37 lat panowaniu jego ojca – Naram-Sina. W tym czasie lud jego był nękany przez nieustanne najazdy Gutejów, którzy wyspecjalizowali się w wojnie podjazdowej. Ten rodzaj walki był podyktowany geograficznym położeniem miejsca osiedlenia Gutejów, Góry Zagros. Ich głównym celem były dorodne stada bydła Akadyjczyków. Szar-kali-szarri w czasie 25-letniego panowania, do roku 2193 p.n.e. nie uporał się z najazdami Gutejów. Imperium akadyjskie – semickie państwo założone przez Sargona Wielkiego, istniejące w latach panowania dynastii akadyjskiej: 2334-2193 p.n.e., na terenie środkowej Mezopotamii, którego stolicą było miasto Akad (Agade). W czasach największego rozkwitu zasięg imperium akadyjskiego wykraczał poza tereny Mezopotamii, obejmując cały jej obszar oraz tereny przyległe.
Naram-Sin (akad. Narām-Sîn, tłum. "ukochany przez boga Sina") – władca imperium akadyjskiego, przedstawiciel semickiej dynastii rządzącej w Mezopotamii z ośrodkiem w Akadzie, panował w latach ok. 2254-2218 p.n.e. Był wnukiem Sargona Wielkiego z Akadu i podobnie jak on tytułował się dumnie "Królem czterech stron świata". Przypisy
Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Akadyjczycy (Akadowie) – lud semicki przybyły z Półwyspu Arabskiego do międzyrzecza babilońskiego. Jego nazwa wywodzi się od miasta Akad (Agade), które stało się stolicą imperium stworzonego przez jednego z Akadyjczyków, Sargona Wielkiego, w 2334 roku p.n.e. Zajmowali oni obszar od Morza Śródziemnego do Iranu.
Język akadyjski , dawniej też: chaldejski (akad. lišānum akkadītum, Kod ISO 639: akk) - język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e. Nazwa wywodzi się od starożytnego miasta Akad. Jego podstawowe dialekty to: staroakadyjski, babiloński i asyryjski. W drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. był używany w kontaktach dyplomatycznych między państwami Egiptu, Mezopotamii, Anatolii, Palestyny i Syrii. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |