Szkło wodne - Polski Serwis Naukowy

Szkło wodne – roztwór wodny krzemianów sodu lub potasu. Powstaje w wyniku reakcji wodnego roztworu wodorotlenku sodu lub wodorotlenku potasu z krzemionką wzór Na2SiO3.

Jakkolwiek czasami podaje się wzory sumaryczne szkła wodnego, w rzeczywistości składa się ono z mieszaniny cyklicznych i liniowych oligomerów krzemianowych, powstających na skutek pękania wiązań Si-O-Si w krzemionce i powstawania w to miejsce grup -SiONa lub SiOK. Proporcje układów cyklicznych i liniowych oraz ich średnie masy cząsteczkowe zależą od proporcji wodorotlenków do krzemionki oraz stężenia roztworu.

Metakrzemian sodu – nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu krzemowego. Krzemian sodu jest otrzymywany poprzez stopienie ze sobą węglanu lub wodorotlenku sodu i dwutlenku krzemu (krzemionki). Krzemian sodu stosowany jest do otrzymywania szkła wodnego – jego nasyconego roztworu, używanego do przeciwogniowej impregnacji drewna.

Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.

Szkło wodne jest cieczą, której lepkość rośnie gwałtownie wraz ze wzrostem stężenia krzemianów w wodzie. Po odparowaniu wody, ze szkła wodnego powstaje półprzezroczysta masa, o strukturze zbliżonej do szkła, nie posiadająca jednak typowych cech użytkowych szkła, ze względu na zbyt duży udział jonów metali w mieszaninie.

Normalność roztworu - to wartość opisująca jego stężenie. Roztwór nazywamy jednonormalnym (1N), jeśli w jednym litrze zawiera jeden gramorównoważnik danej substancji.

Odlewnictwo – technologia (niekiedy sztuka lub umiejętność) polegająca na zalewaniu uprzednio przygotowanej formy ciekłym materiałem (najczęściej stopem metali) oraz takim sterowaniu procesami krzepnięcia i stygnięcia odlewu, aby otrzymać wyrób o odpowiedniej strukturze i właściwościach. Do odlewnictwa zalicza się także techniki przygotowania form odlewniczych (formierstwo) oraz obróbki odlanych obiektów. Ze względu na specyfikację procesu technologicznego wyróżnia się odlewnictwo:

Szkło wodne otrzymywane bezpośrednio z nieoczyszczonego dobrze piasku ma barwę brunatną i jest stosowane głównie jako klej i kit w budownictwie.

Szkło wodne otrzymywane z oczyszczonej, przetopionej krzemionki ma szereg zastosowań:

produkuje się z niego żywice silikonowe

stosuje się je jako spoiwo do materiałów ceramicznych

do produkcji form w odlewnictwie

otrzymuje się z niego błyszczące powierzchnie materiałów ceramicznych

stosuje się jako dodatek do żywności (E550)