|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W ramach projektu ULAB (Europejskie laboratorium modelowania technicznego uniwersytetu badawczego przyszłości) ogłoszono zaproszenie do składania propozycji nagród w kategorii europejskich działań popularyzujących.
Jako część projektu ULAB, Oxford Internet Institute przy Un... W ramach projektu finansowanego przez UE przedstawiono zestaw diagnostyczny mający zastosowanie w przypadku dwóch najostrzejszych postaci biegunki dziecięcej w krajach rozwijających się - wywoływanej przez enteropatogenne E.coli (EPEC) i Shigella. Naukowcy są zdania, że zestaw może zrewolucjonizować proces diagnozowania... Prof. Franciszek Kokot - nestor śląskich lekarzy, wybitny nefrolog i endokrynolog - skończył 80 lat. Od kilku dekad jest niekwestionowanym autorytetem oraz nauczycielem i mistrzem dla kolejnych pokoleń lekarzy. 25 listopada świętował urod... 9 lutego prof. dr hab. Karolina Targosz wygłosi w Bibliotece Gdańskiej Polskiej Akademii Nauk wykład pt. "Heweliusz - Artysta". Będzie to kolejny z serii dziesięciu comiesięcznych wykładów, które składają się na cykl "Jan Heweliusz - chluba ... Dr Jean Lilensten z Laboratoire de Planétologie de Grenoble we Francji zdobył pierwszą nagrodę Europlanet za wybitne osiągnięcia na polu angażowania społeczeństwa w nauki planetarne. Infrastruktura badawcza Europlanet jest programem o budżecie 6 mln EUR w części ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Szkoła z FontainebleauCzy wiesz że...? François Clouet – zwany "Janet", (ur. ok. 1515 w Tours, zm. 22 grudnia 1572 w Paryżu) – malarz francuski, pochodzenia niderlandzkiego, syn Jeana Cloueta, przedstawiciel renesansu. Od 1541 nadworny artysta Franciszka I i jego następców. Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jeden z ważniejszych punktów orientacyjnych Paryża, położony jest przy prawym brzegu Sekwany w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda. Stiuk – mieszanina gipsu, wapienia i drobnego piasku lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże, gładzona i polerowana po wyschnięciu. 
 Szkoła z Fontainebleau (fr. École de Fontainebleau) – nazwa, jaką określa się grupę XVI-wiecznych artystów, biorących udział w dekorowaniu pałacu w Fontainebleau. Reprezentują oni sztukę manierystyczną. W ramach szkoły wyróżnia się tzw. pierwszą i drugą szkołę z Fontainebleau. Henryk IV Wielki (ur. 13 grudnia 1553 w Pau w Nawarze, zm. 14 maja 1610 w Paryżu) – król Nawarry od 1572 i Francji od 1589 r., pierwszy z dynastii Burbonów, najmłodszej gałęzi Kapetyngów.
Manieryzm – termin, jakim określa się zjawiska w sztuce europejskiej XVI wieku. Dyskusyjny pozostaje zarówno sam termin, jak i jego zakres oraz geneza zjawiska nim określanego. Najogólniej poprzez pojęcie to rozumie się styl, występujący w od ok. 1520 do końca XVI wieku i charakteryzujący się dążeniem do doskonałości formalnej i technicznej, a także wysubtelnieniem, wyrafinowaniem, wykwintnością i swobodą form. Pierwsza szkołaPowstała za czasów Franciszka I. Król ten zaprosił zaprosił do Francji włoskiego malarza Rossa Fiorentino, który w 1530 roku rozpoczął kierowanie pracownią dekorującą Fontainebleau. W pałacu wykonał m.in. Galerię Franciszka I (1534-40), której dekoracja łączy w sobie relief w drewnie i stiuku z malarstwem. Franciszek I sprowadził także Primaticcia, który w Fontainebleau najpierw pracował w pracowni kierowanej przez Fiorentina, a po jego śmierci w 1540 sam nią dowodził. Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
Rosso Fiorentino (właś.Giovanni Battista di Jacopo) (ur. 1495 we Florencji, zm. 1540 w Fontainebleau w (Paryżu)) - włoski malarz, przedstawiciel manieryzmu. Obok tych dwóch artystów w ramach pierwszej szkoły działali: włoski malarz i dekorator Niccolò dell'Abbate, francuscy malarze Jean Cousin starszy (autor obrazu Eva Prima Pandora), Antoine Caron oraz anonimowi twórcy. To właśnie ci nieznani z imienia i nazwiska malarze wykonali obrazy: Diana łowczyni (Luwr), Diana w kąpieli (Musée des Beaux-Arts, Rouen), Sabina Poppea (Musée d'Art et d'Histoire, Genewa), Gabriela d'Estrées i jej siostra księżna de Villars w kąpieli (Luwr). François Quesnel (ok. 1542—1619), malarz francuski. Urodził się w Anglii. Był malarzem nadwornym królów francuskich Henryka III Walezego i Henryka IV Burbona. Malował portrety i sceny historyczne, głównie gloryfikujące czyny powyższych królów. W zbiorach franc. zachowały się liczne kredkowe (czarno-czerwone) szkice portretowe. Z nielicznych dzieł artysty zachował się "Plan Paryża". Dzieła jego rytowali liczni rytownicy. Przedstawiciel szkoły z Fontainebleau.
Fontainebleau z łac. Fons Bleaudi "źródło" Blaudiusa (fr. fontaine "źródło") – miasto i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Sekwana i Marna, 60 km na południowy wschód od Paryża. Sztukę pierwszej szkoły z Fonatinebleau charakteryzowało połączenie wpływów włoskiego renesansu i manieryzmu z tradycją gotycyzującą i elementami niderlandzkimi. Stosowano alegorie (nieraz zawiłe) i ikonografię mitologiczną, wyraźny erotyzm. Postacie charakteryzuje elegancja. Dzięki twórczości pierwszej szkoły sztuka francuska przyswoiła sobie dokonania włoskiego renesansu i manieryzmu. Szkoła wywarła także wpływ na niezwiązanych z nią francuskich artystów, takich jak Jean Goujon czy François Clouet. Francesco Primaticcio, we Francji znany jako Le Primatice (ur. 1504, zm. 1570) - włoski malarz, rzeźbiarz, architekt i dekorator działający głównie we Francji. Reprezentant manieryzmu i tzw. pierwszej szkoły z Fontainebleau.
 Sabina Poppea, 2. trzydziestolecie XVI, Musée d'Art et d'Histoire, Genewa  Jean Cousin starszy, Eva Prima Pandora, ok. 1550, Luwr  Gabriela d'Estrées i jej siostra księżna de Villars w kąpieli, Luwr  Primaticcio, Odyseusz i Penelopa, 1563 Druga szkołaDruga szkoła działała za czasów Henryka IV (koniec XVI wieku) i miała mniejsze znaczenie niż pierwsza. Reprezentowali ją głównie francuscy artyści, tacy jak Toussaint Dubreuil i Martin Fréminet, ale również obcy - Ambroise Dubois i François Quesnel. BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
