Szybkostrzelność praktyczna - Polski Serwis Naukowy

Szybkostrzelność to liczba strzałów jaką dana broń palna może oddać w ciągu określonego czasu (najczęściej minuty). Rozróżnia się:

Karabinek AK (ros. Автомат Калашникова – automat Kałasznikowa, polskie desygnaty 7,62 mm pmK, 7,62 mm kbk AK) – karabin automatyczny konstrukcji radzieckiej z okresu po II wojnie światowej.

Maschinengewehr 08 (MG08) (Maxim MG08, Spandau MG08, DWM MG08, sMG08) – niemiecki ciężki karabin maszynowy, znany w Polsce jako Maxim wz. 08. Jedna z głównych wersji karabinu maszynowego konstrukcji Hirama Maxima.

Szybkostrzelność teoretyczną - czyli szybkostrzelność wyliczaną bez brania pod uwagę pojemności magazynków i czasu ich zmieniania, czasu celowania, stopnia nagrzania lufy itp., a także czynników atmosferycznych. Szybkostrzelność teoretyczna typowych współczesnych karabinów maszynowych wynosi od 600 do 1200 strzałów na minutę, ale napędowe karabiny maszynowe M134 Minigun osiągają nawet 100 strzałów na sekundę. Dawniej nazywana kadencją.

Szybkostrzelność praktyczną — czyli realną szybkostrzelność z uwzględnieniem wyżej wymienionych czynników, w związku z czym jej wartość w przypadku danej broni jest wyraźnie niższa od teoretycznej.

Szybkostrzelność dopuszczalną — czyli szybkostrzelność po przekroczeniu której istnieje ryzyko uszkodzenia broni (np. wskutek uszkodzenia przegrzanej lufy).

Przykłady szybkostrzelności praktycznej

muszkiet — 1 strzał na 3 minuty

karabin skałkowy — 1 strz./min

jednostrzałowy karabin iglicowy — 5-6 strz./min

karabin powtarzalny — 12 strz./min

karabin samopowtarzalny — do 30 strz./min

karabin automatyczny — 30-40 strz./min (ogień pojedynczy), 90-100 strz./min (seriami)

rkm — 80-150 strz./min

ckm — 150-200 strz./min

lekki moździerz — 18-20 strz./min

średni moździerz — 3-5 strz./min

granatnik jednostrzałowy — 6-7 strz./min

granatnik rewolwerowy — 18-20 strz./min

granatnik ppanc. (RPG-2) — 4-6 strz./min

Przykłady szybkostrzelności teoretycznej

Działko M242 Bushmaster — regulowana 100, 200 lub 500 strz./min

Granatnik automatyczny LAG 40 SB — 215 strz./min

Chauchat — 250 strz./min

Maxim MG-08 — 450 strz./min

Browning M1917 — 450-600 strz./min

MP-40 — 500 strz./min

StG-44 — 500 strz./min

Bren Mk.I — 500 strz./min

BAR M1918 — 500 strz./min

Diegtiariow DPM — 520-580 strz./min

M-60 — 550-650 strz./min

Maxim wz. 1910 — do 600 strz./min

Uzi — 600 strz./min

AK-47 — 600 strz./min

Kbk wz. 96 Beryl - 700 strz./min

Galil ARM — 650 strz./min

Karabin L85 — 700-800 strz./min

M-16 — 700-950 strz./min

FN Minimi — 750-1000 strz./min

MP-5 — 800 strz./min

Hajbar KH2002 - 800-850 strz./min

Thompson — 900 strz./min

MG-42 — 1100-1250 strz./min

Ingram M11 — 900-1000 strz./min

Armata przeciwlotnicza ZU-23-2 — 1600-2000 strz./min (z obu luf)

M134 Minigun — 4000-6000 strz./min

M61 Vulcan — do 6000 strz./min

Galil - izraelski karabin szturmowy, zmodyfikowana odmiana karabinu Valmet M62. Pod względem konstrukcyjnym jest to głęboka modernizacja radzieckiego karabinu AK. Karabin produkowany w wersjach kalibru 5,56 i 7,62 mm, z lufami o różnej długości. Poza Izraelem produkowany w Kolumbii i RPA. Poza Izraelem używany przez armie południowoamerykańskie i afrykańskie. W Europie Galil stanowi przepisową broń długą żołnierzy estońskich.

M1918 Browning Automatic Rifle (BAR) to ręczny karabin maszynowy używany przez siły zbrojne Stanów Zjednoczonych głównie podczas II wojny światowej. Został zaprojektowany w 1917 przez Johna Browninga jako następca francuskiego rkm-u Chauchat M1918 i lkm-u Benet-Mercie M1909.

Przypisy

Ciepliński, Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej s. 222