|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wrzesień to dla miłośników astronomii dobry czas na podziwianie Jowisza, planety karłowatej Ceres, planetoidy Westa i komety C/2009 P1 (Garradd). To także miesiąc, w którym rozpoczyna się astronomiczna jesień. Wrzesień to miesiąc równonocy jesiennej, czyli... Czujniki i nadajniki radiowe dołączone do worków na krew mają w przyszłości informować o grupie krwi i ostrzegać, jeśli nie była przechowywana we właściwych warunkach - informuje serwis "EurekAlert".
Podczas powa... Krew i produkty krwiopochodne wciąż należą do najważniejszych leków i nieprędko zastąpią je preparaty sztucznego pochodzenia. Co roku w Polsce dokonuje się około 2 milionów przetoczeń krwi - mówił dr Wojciech Łuszczyna na konferencji prasowej, zorganizowanej pr... Nowe drzewo genealogiczne protea (nazwa polska nieustalona, powszechnie zwane sugarbushes) pokazuje, że nowe gatunki tych drzew pojawiają się trzy razy szybciej w gorących punktach bioróżnorodności Australii i Południowej Afryki niż w pozostałych częściach świata.
Wyniki badań,... Bariera krew-mózg (BBB) odgrywa główną rolę w ochronie mózgu przez szkodliwymi substancjami, aczkolwiek ta silna tarcza może okazać się problemem, kiedy lekarze muszą dostarczyć do mózgu dobroczynne leki. Teraz naukowcy ze Szwecji, których prace są finansowane ze środk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Tętnica krezkowa górnaCzy wiesz że...? Histologia (z gr. histos – tkanka, logos – wiedza, nauka) – nauka o rozwoju, budowie i funkcjach tkanek, w przeciwieństwie do anatomii, zajmuje się ona badaniem mikroskopowej budowy ciała. Nauka o chorobach tkanek nosi nazwę histopatologia. Poprzecznica, okrężnica poprzeczna (łac. Colon transversum) - część okrężnicy, rozpoczynająca się przy prawym zagięciu wątrobowym (łac. Flexura coli dextra s. Hepatica), pod prawym płatem wątroby. Biegnie poprzez całą szerokość ciała w kierunku lewego zagięcia okrężnicy w pobliżu śledziony. Jest to najdłuższy i najbardziej ruchomy odcinek jelita grubego, którego długość wynosi około 45 cm. Zwisa on zawieszony w fałdzie otrzewnej (lub krezce). Tętnica krezkowa górna (łac. arteria mesenterica superior ) - jedna z głównych gałęzi odcinka brzusznego aorty, odchodząca poniżej pnia trzewnego a powyżej punktu odejścia tętnicy krezkowej dolnej. Histologicznie, jest tętnicą typu mięśniowego. Jelito czcze (łac. jejunum) – jedna z trzech części jelita cienkiego, leżąca pomiędzy dwunastnicą a jelitem krętym. W nim odbywa się wchłanianie pokarmu. U ludzi dorosłych osiąga długość od 2-8 m.
Jelito ślepe (łac. cecum, kątnica) - pierwszy odcinek jelita grubego. Jelito ślepe leży w prawej okolicy biodrowej. Jest ono od jelita cienkiego oddzielone tzw. zastawką krętniczo-kątniczą. Od jelita ślepego odchodzi wyrostek robaczkowy. Jelito ślepe przechodzi w okrężnicę wstępującą, która znowu pod wątrobą zagina się i biegnie mniej więcej poziomo w stronę lewą (na ilustracji w prawo) jako okrężnica poprzeczna; ta z kolei w lewym podżebrzu, pod śledzioną, znowu się zagina i biegnie w dół jako okrężnica zstępująca. Wreszcie przechodzi w esicę. Jest unaczynione przez tętnicę krętniczo-okrężniczą odchodzącą od tętnicy krezkowej górnej. Zakres unaczynieniaZakres unaczynienia obejmuje dolną część dwunastnicy, całe jelito czcze, jelito kręte, kątnicę i wyrostek robaczkowy. Doprowadza także krew do części jelita grubego - okrężnicy wstępującej i pierwszych dwóch trzecich okrężnicy poprzecznej. OdgałęzieniaOdpływ żylnyZ narządów zaopatrywanych przez tętnicę krezkową górną krew odpływa żyłą krezkową górną do żyły wrotnej. Pień trzewny (łac. truncus coeliacus lub truncus celiacus) – krótka tętnica o szerokim promieniu, która jest najwyżej położonym większym odgałęzieniem aorty brzusznej. Jest jedną z trzech gałęzi trzewnych - wraz z tętnicą krezkową górną i tętnicą krezkową dolną.
Tętnica główna (łac. aorta - z gr. aeiro - dźwigam, unoszę w górę - nazwa nadana przez Arystotelesa, który twierdził, że funkcją aorty jest utrzymywanie serca we właściwym miejscu) - duży pień tętniczy, którego gałęzie doprowadzają krew tętniczą do wszystkich tkanek. Jest największą tętnicą człowieka. Aorta rozpoczyna się w przedłużeniu stożka tętniczego lewego, następnie wstępuje w śródpiersiu górnym ku górze i nieco w prawo na 5 do 7 cm, a następnie ponad korzeniem płuca lewego zatacza łuk ku tyłowi i w lewo i wchodzi do śródpiersia tylnego na lewą stronę kręgosłupa, do którego dochodzi na poziomie Th3 lub Th4. Najwyższy punkt łuku u osoby młodej znajduje się 2-3 cm poniżej górnego brzegu mostka. Po dojściu do kręgosłupa zstępuje pionowo w dół przesuwając się z lewej powierzchni kręgosłupa na jego powierzchnię przednią, a po przejściu przez rozwór aorty w przeponie wchodzi do przestrzeni zaotrzewnowej brzucha, gdzie oddaje swoje największe gałęzie, a sama zmniejsza swoją średnicę. Na wysokości L4 dzieli się na dwie symetryczne tętnice biodrowe wspólne i znacznie cieńszą, stanowiącą bezpośrednie przedłużenie aorty tętnicę krzyżową pośrodkową.
Czy wiesz że...? beta Dwunastnica (łac. duodenum) – u człowieka rurowaty narząd długości 25-30 cm, wychodzący z żołądka i stanowiący początkowy odcinek jelita cienkiego. Początkowy odcinek dwunastnicy łączy się z odźwiernikiem żołądka, końcowy przechodzi w jelito czcze. Dwunastnica leży na wysokości pierwszego kręgu lędźwiowego. W kształcie przypomina literę C, a raczej podkowę zwróconą wypukłą częścią ku stronie prawej, wklęsły obwód obejmuje głowę trzustki. Do zstępującego odcinka dwunastnicy uchodzą wspólnie przewód żółciowy i przewód trzustkowy.
Krew (łac. sanguis, gr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową, oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.
Tętnica trzustkowo-dwunastnicza górna - (łac. arteria pancreaticoduodenalis superior) - Odgałęzienie od tętnicy żołądkowo-dwunastniczej. Dzieli się na tętnice trzustkowo-dwunastniczą górną przednią i tylną . Zaopatruje górną cześć głowy trzustki.
Tętnica krezkowa dolna (łac. arteria mesenterica inferioris) - jedna z głównych gałęzi odchodzących od aorty brzusznej. Punkt odejścia znajduje się kilka centymetrów poniżej odgałęzienia innej tętnicy zaopatrującej w krew jelita: tętnicy krezkowej górnej. Zakres unaczynienia tętnicy krezkowej dolnej: dystalne (dalsze) 1/3 okrężnicy (pierwsze 2/3 jest unaczynione przez tętnicę krezkową górną), okrężnica zstępująca, okrężnica esowata oraz górna część odbytnicy. Tętnica typu mięśniowego.
Żyła wrotna wątroby (łac. vena portae hepatis) – krótkie naczynie, mierzące 6-8 cm, ale o znacznej średnicy (1-1,5 cm), doprowadzające krew do wątroby. Powstaje za głową trzustki z zespolenia żyły śledzionowej (vena lienalis) i żył krezkowych- górnej i dolnej (vena mesenterica superior et interior), do których uchodzi szereg żył z nieparzystych narządów jamy brzusznej: z żołądka, jelita cienkiego, jelita grubego, z trzustki i ze śledziony.
Wstępnica, okrężnica wstępująca (łac. Colon ascendens) - jest to część okrężnicy, która obejmuje obszar od zastawki krętniczo-kątniczej (łac. Plicae semilunares) do prawego zagięcia wątrobowego (łac. Flexura coli dextra s. Hepatica), gdzie okrężnica wstępująca przechodzi w okrężnicę poprzeczną. Okrężnica wstępująca ma około 12 cm długości i leży przy tylnej ścianie brzucha. Od przodu i z boków otacza ją otrzewna.
Jelito grube (łac. intestinum crassum) – końcowy odcinek jelita kręgowców łączący jelito cienkie z odbytem. W jelicie grubym odbywa się końcowy proces formowania kału. Błona śluzowa jelita grubego nie tworzy kosmków jelitowych. Jest również silnie pofałdowana, co zwiększa jego powierzchnię. W jelicie grubym zachodzi końcowy etap wchłaniania wody, elektrolitów i soli mineralnych z resztek pokarmowych. Występują tutaj także bakterie symbiotyczne, produkujące witaminę K, oraz niektóre witaminy z grupy B. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |