Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Prześwietlenia klatki piersiowej i zębów pozwalają na bardziej wiarygodną ocenę wieku
Badacze z Uniwersytetu w Granadzie (UGR) opracowali nowy system określania wieku żyjących osób na podstawie prześwietlenia klatki piersiowej i zębów. Nowa technika mogłaby pomóc w bardziej wiarygodnym określaniu wieku młodych imigrantów. W bieżącej praktyce medycyny prawnej lekarze ...
 
Międzynarodowy sondaż nt. cukrzycy wskazuje na powszechność tego schorzenia na świecie
Według nowych, międzynarodowych badań cukrzyca dotyka ponad 350 mln osób dorosłych na świecie i liczba ta wcale nie wykazuje tendencji spadkowej. Badania, których wyniki przedstawiono w raporcie opublikowanym w czasopiśmie The Lancet, objęły 28 lat prac badawczych prowadzonych przez ...
 
Otwarty dzień informacji nt. inicjatywy w zakresie innowacyjnych leków w ramach piątego zaproszenia do składania wniosków IMI, Bruksela, Belgia
Dnia 27 lutego 2012 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się otwarty dzień informacji nt. inicjatywy w zakresie innowacyjnych leków w ramach piątego zaproszenia do składania wniosków IMI. Wydarzenie obejmie przegląd zasad IMI dotyczących finansowania i własności intelektualnej oraz wskazówki i relacje osób zaangażowanych w bieżące projekty IMI....
 
Wisła oddaje skarby Wazów
Po trzech latach przygotowań z dna Wisły wydobyto XVII-wieczne skarby: elementy pochodzące prawdopodobnie z Zamku Królewskiego, zrabowane w czasie szwedzkiego potopu. Znalezisko przedstawiono 23 listopada na konferencji praso...
 
Drugie, międzynarodowe warsztaty nt. konstruktywnej analizy kanałów bocznych i bezpiecznych projektów, Darmstadt, Niemcy
W dniach 24-25 lutego 2011 r. w Darmstadt, Niemcy, odbędą się drugie, międzynarodowe warsztaty nt. konstruktywnej analizy kanałów bocznych i bezpiecznych projektów. Analiza kanałów bocznych (SCA) i ataki na implementacje stały się ważną dziedziną badań na uczelniach wyższych i w przedsiębiorstwach. Szczególnie intere...

Reklama:


Tętnica mięśniowo-przeponowa

Czy wiesz że...?
Chrząstka, tkanka chrzęstna (łac. textus cartilagineus), rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, zbudowanej z komórek chrzęstnych - chondrocytów oraz bezpostaciowej substancji międzykomórkowej, składającej się z istoty podstawowej (kwas hialuronowy i proteoglikany) zwanej macierzą (matrix) oraz dużych ilości włókien białkowych: klejodajnych (kolagenowych) i elastycznych.

Żebra (łac. costae) stanowią część układu kostnego człowieka. Należą do kości płaskich. Jest to dwanaście par (niewielka część populacji ma żeber więcej /patrz: atawizm/ lub mniej) półkoliście wygiętych kości klatki piersiowej, które z jednej strony łączą się z kręgami piersiowymi, a z drugiej strony, w wypadku żeber I-X, z mostkiem. Żebra XI i XII nie są połączone z mostkiem. Wyróżnia się żebra prawdziwe (costae verae), będące pierwszymi siedmioma żebrami licząc od góry, tj. żebrami I-VII. Połączone są one bezpośrednio z mostkiem własną chrząstką - chrząstką żebrową (cartilago costalis), co odróżnia je od żeber rzekomych (costae spuriae, żeber VIII-XII) niemających takiego połączenia. Żebra XI i XII nazywa się żebrami wolnymi (costae fluitantes) z racji braku połączenia z mostkiem. Żebra od VIII do X połączone są z mostkiem tzw. łukiem żebrowym (arcus costalis), będącym zbiorem chrząstek. Podstawową funkcją żeber jest ochrona ważnych dla życia narządów znajdujących się w klatce piersiowej - serca i płuc. Żebra odgrywają także ważną rolę w procesie oddychania; stanowią miejsce przyczepu mięśni oddechowych, a także dzięki występowaniu chrząstek między żebrami, a mostkiem możliwe jest zwiększanie i zmniejszanie objętości klatki piersiowej, co tworzy zmianę ciśnień w jej wnętrzu i umożliwia wdech i wydech.

Tętnica mięśniowo-przeponowa (łac. arteria musculophrenica) - boczna gałąź końcowa tętnicy piersiowej wewnętrznej. Od miejsca rozgałęzienia biegnie do tyłu od chrząstek siódmego - dziesiątego (czasami również jedenastego) żebra, w kierunku bocznym i ku tyłowi, bezpośrednio na przyczepach części żebrowej przepony. Na przebiegu oddaje gałęzie międzyżebrowe przednie (łac. rami intercostales anteriores) do siódmego - dziesiątego (ew. jedenastego) międzyżebrza, o przebiegu analogicznym do identycznie nazywanych gałęzi tętnicy piersiowej wewnętrznej. Ostatecznie rozgałęzia się w przeponie i mięśniach bocznych brzucha.

Jama brzuszna (łac. cavum abdominis) to jedna z jam tułowia, składająca się z jamy otrzewnej i przestrzeni zewnątrzotrzewnowej, którą ze względu na położenie dzieli się na:

Tętnica piersiowa wewnętrzna (łac. arteria thoracica interna) – w anatomii człowieka gałąź tętnicy podobojczykowej unaczyniająca struktury klatki piersiowej oraz przedniej ściany brzucha i klatki piersiowej. Początkowy odcinek tętnicy przebiega w szyi, dłuższa, końcowa część przebiega w obrębie klatki piersiowej. Wykorzystywana w zabiegach rewaskularyzacyjnych.

Źródło

Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Wiesław Łasiński (red.). Wyd. VII (IV). T. III: Układ naczyniowy. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998, s. 220. ISBN 8320021715. 

Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).






Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
Nie mogą być traktowane jako porady.