|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Osoby otyłe są bardziej narażone na powstawanie złogów w nerkach i drogach moczowych - dowodzą naukowcy na łamach "Journal of Urology". Badania potwierdziły również, że na kamicę nerkową dwa razy częściej cierpią mężczyźni, a ryzyko pojawieni... Wielkie struktury kosmiczne zbudowane z ciemnej i zwykłej materii ewoluują w podobny sposób - to wniosek z symulacji komputerowych przeprowadzonych przez polsko-niemiecko-rosyjski zespół astrofizyków i kosmologów - informuje Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (FUW) na swoj... Działalność stowarzyszenia środkowoeuropejskich firm biotechnologicznych zostanie zainicjowana 12 maja w Łodzi podczas Środkowoeuropejskich Targów Biotechnologii i Innowacyjnej Biogospodarki - BioForum 2011. Pomysłodawcami stowarzyszenia są Węgrzy. W projekcie ... 16 tysięcy km po drogach i bezdrożach Kazachstanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu i Kirgistanu przejechali latem 2011 roku uczeni z Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Teraz wyniki projektu "Nie tylko Jezioro Aralskie - odkrywanie przyro... Najnowsze badania pokazują, że około 7500 lat temu społeczności hodowlane Europy Środkowej przyczyniły się do zmiany sposobu trawienia laktozy zawartej w mleku. Niemieccy i brytyjscy naukowcy w artykule opublikowanym w czasopiśmie Public Library of Science (PLoS) Comput...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Tętnica nadnerczowa dolnaCzy wiesz że...? Tętnica nadnerczowa górna (łac. arteria suprarenalis superior) - parzyste gałęzie tętnicy przeponowej dolnej często odchodzące w postaci kilku drobnych tętnic. Po dojściu do brzegu górnego nadnerczy oddają wiele gałązek z których każda następnie dzieli się na ramię przednie i tylne. Gałązki zespalają się z gałązkami tętnicy nadnerczowej środkowej i tętnicy nadnerczowej dolnej. W rzadkich przypadkach może wystąpić wariant tętnic nadnerczowych górnych odchodzących z pnia trzewnego a nawet aorty. Tętnica nerkowa (łac. arteria renalis) - jest to silna (6-8 mm średnicy), parzysta tętnica, rozpoczynająca się na bocznym obwodzie aorty brzusznej, tuż pod odejściem tętnicy krezkowej górnej odchodząc niemal pod kątem prostym. U dorosłego jest to poziom krążka międzykręgowego pomiędzy kręgami L1 a L2 (U noworodków jest to poziom trzonu kręgu L1, a tętnice biegną skośnie w dół. Położenie tych naczyń u dorosłych ma związek z obniżaniem się aorty wraz z wiekiem. Czasem występują dodatkowe tętnice nerkowe (do 4 tętnic dodatkowych). Mogą one stanowić przeszkodę w prawidłowym przepływie moczu przez moczowód. Tętnice początkowo biegną po odnodze przepony, a następnie po mięśniu lędźwiowym większym. Prawa tętnica, w związku z przesunięciem aorty w lewą stronę jest dłuższa i leży ku tyłowi od żyły głównej dolnej, prawej żyły nerkowej, części zstępującej dwunastnicy oraz głowy trzustki. Natomiast lewa biegnie za lewą żyłą nerkową i trzonem trzustki. Gałęzie: Tętnica nadnerczowa dolna (łac. arteria suprarenalis inferior) - tętnica odchodząca od tętnicy nerkowej. Przebiega stromo w górę po odnodze przepony. Dochodząc do nadnercza dzieli się na gałązki końcowe, które zespalają się z gałązkami tętnicy nadnerczowej środkowej i tętnicy nadnerczowej górnej Tętnica, naczynie tętnicze (łac. arteria) - makroskopowo widoczne naczynie krwionośne o nieprzepuszczalnej ścianie, które bez względu na fizjologiczny skład krwi, prowadzi krew z serca do narządów ciała. Układ naczyń tętniczych jest połączony z układem naczyń żylnych poprzez sieć naczyń włosowatych.
Przepona (łac. diaphragma) - główny mięsień oddechowy występujący u ssaków, należy do mięśni poprzecznie prążkowanych płaskich. Oddziela jamę brzuszną od jamy klatki piersiowej i stanowi jej ścianę dolną. Przepona jest uwypuklona w stronę klatki piersiowej w formie dwóch kopuł - prawej i lewej, przy czym prawa jest ustawiona o jedno międzyżebrze wyżej. Ruchy przepony są niezależne od woli, jednak mogą być przez człowieka modyfikowane (na przykład podczas śpiewu czy wstrzymywania oddechu). Tętnica nadnerczowa środkowa (łac. arteria suprarenalis media) - parzysta tętnica odchodząca z bocznego obwodu aorty, zazwyczaj pomiędzy początkami pnia trzewnego i tętnicy krezkowej górnej. Naczynia biegną poprzecznie, po części lędźwiowej przepony. Lewe naczynie jest krótsze, natomiast prawe przebiega do tyłu od żyły głównej dolnej. Po dojściu do przyśrodkowego brzegu nadnerczy tętnice dzielą się na kilka mniejszych gałęzi. Gałązki tętnicy nadnerczowej środkowej dochodzą do łuku tętniczego okołonerkowego, oraz zespalają się z gałązkami tętnicy nadnerczowej górnej i tętnicy nadnerczowej dolnej. Jako rzadki wariant może zdarzyć się, że tętnica nadnerczowa środkowa odchodzi od tętnicy nerkowej, tętnicy przeponowej a nawet tętnicy jądrowej lub tętnicy jajnikowej.
Nadnercze, inaczej gruczoł nadnerczowy (łac. glandula suprarenalis seu adrenalis), parzysty, niewielki (waga około 10-18 gramów) gruczoł wydzielania wewnętrznego położony zaotrzewnowo na górnym biegunie nerki.
Czy wiesz że...? beta Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |