Tadeusz Bartosik - Polski Serwis Naukowy

Grób Tadeusza Bartosika na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Tadeusz Bartosik (ur. 15 maja 1925 w Modlnicy, zm. 16 kwietnia 1985 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, dubbingowy i radiowy oraz śpiewak (bas); także reżyser teatralny i recytator. Zagrał w wielu bajkach muzycznych wydanych przez Polskie Nagrania Muza.

Ja, Klaudiusz – 12-odcinkowy, brytyjski, historyczny serial telewizyjny wyprodukowany przez BBC w 1976 roku. Jest to adaptacja dyptyku powieściowego brytyjskiego pisarza Roberta Gravesa – Ja, Klaudiusz i Klaudiusz i Messalina, która okazała się jednym z najpopularniejszych seriali telewizyjnych w historii BBC.
Kosmiczna heca – polska bajka muzyczna z wczesnych lat 1970. Opowiada o kocie i psie ścigających się używając coraz to szybszych środków transportu: roweru, motoru, samochodu, pociągu, samolotu i wreszcie rakiety. Zawiera szereg piosenek.

Kariera zawodowa

Po ukończeniu szkoły średniej i zdaniu matury rozpoczął studia na Wydziale Prawa krakowskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jednocześnie śpiewał w chórze i studiował dyrygenturę.

W 1947 ukończył studia w krakowskiej Państwowej Szkole Dramatycznej (obecnie Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Ludwika Solskiego). W tym samym roku, 17 lutego, zadebiutował też na scenie krakowskiego Teatru Dramatycznego (obecnie Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej) w spektaklu Promieniści autorstwa Krystyny Grzybowskiej (reż. Włodzisław Ziembiński). Również w 1947 wystąpił po raz pierwszy w filmie, była to niewielka rola w obrazie Ostatni etap.

Cmentarz Bródnowski (Bródzieński) – zabytkowy cmentarz w Warszawie przy ul. św. Wincentego 83. Rozciąga się między Targówkiem a Nowym Bródnem. Zajmuje powierzchnię 114 hektarów, a obwód murów liczy 5 km. Na cmentarzu pochowanych jest ok. 1,2 mln osób. Pod względem liczby pochowanych jest jednym z największych cmentarzy Europy.
Idiota (ros. Идиот – Idiot) – powieść Fiodora Dostojewskiego w czterech częściach, napisana w okresie między 14 września 1867 roku a 17 stycznia 1869 roku. Pierwsza redakcja powieści powstała między 14 września a 4 grudnia 1867 roku, druga – po 18 grudnia 1867 roku. Po drugiej redakcji dzieło było w istocie zupełnie nową książką – z innymi postaciami i innym głównym wątkiem fabularnym.

Występował w wielu polskich teatrach: w krakowskich Teatrach Dramatycznych (1947–1950; obecnie Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej oraz Teatr im. Juliusza Słowackiego), w warszawskich Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera (1950–1957), Narodowym (1958–1964), Ateneum im. Stefana Jaracza (1961), Dramatycznym (1964–1975), oraz w opolskim Teatrze 13 Rzędów (1961) i Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (1977). Ponadto występował w Filharmonii Narodowej w Warszawie (1963) i w Warszawskiej Operze Kameralnej (1974).

Marcin Kozera – opowiadanie Marii Dąbrowskej mówiące o nauce dzieci polskich w Londynie i o poznaniu siebie przez głównego bohatera Marcina Kozerę. Marcin urodzony w Anglii poznaje siebie i dowiaduje się, że jest Polakiem, jest z tego dumny.
Medal 10-lecia Polski Ludowej – polskie odznaczenie cywilne ustanowione dekretem Rady Państwa z dnia 12 maja 1954 roku z okazji dziesiątej rocznicy powstania Polski Ludowej, jako odznaczenie jubileuszowe.

W latach 1976–1982 był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, gdzie także występował i reżyserował. Jako dyrektor teatru dbał o różnorodność form scenicznych i repertuaru tej instytucji. W 1982 związał się z warszawskim Teatrem Polskim, w którym pracował do śmierci.

Władysław Broniewski (ur. 17 grudnia 1897 w Płocku, zm. 10 lutego 1962 w Warszawie) – polski poeta, przedstawiciel liryki rewolucyjnej, tłumacz, żołnierz, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.
Ryszarda Hanin, także Ryszarda Hanin-Pasternak, właściwe nazwisko: Hahn (ur. 30 sierpnia 1919 we Lwowie, zm. 1 stycznia 1994 w Otwocku-Świdrze) – polska aktorka, pedagog.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)