Tadeusz Junak - Polski Serwis Naukowy

Tadeusz Junak (ur. 1 lutego 1945 r. w Niukuzi k. Leningradu, zm. 2 grudnia 2009 w Opocznie) – polski reżyser i scenarzysta.

Realizował filmy dokumentalne, fabularne, telewizyjne, seriale, jak również spektakle Teatru Telewizji, teatralne, widowiska rozrywkowe oraz operetkę. Był laureatem wielu nagród filmowych i telewizyjnych, krajowych i zagranicznych.

Wykształcenie i kariera

W 1966 r. ukończył filologię rosyjską na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1974 r. został absolwentem Wydziału Reżyserii Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w PWSFTViT w Łodzi, gdzie od 2002 r. pełnił funkcję dyrektora i kierownika artystycznego Studia Teatru Telewizji.

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

W latach 1971–1974 realizował filmy eksperymentalne w ramach Warsztatu Formy Filmowej, którego był współzałożycielem.

W latach 1974–2000 współpracował z Wytwórnią Filmów Oświatowych w Łodzi.

Nagrody

1977 – wyróżnienie Ministra Obrony Narodowej za film Czysta chirurgia

1978 – nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji I stopnia za debiut reżyserski w filmie telewizyjnym

1978 – Złoty Szczupak na Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej w Olsztynie za reżyserię Czystej chirurgii i widowiska teatralnego Obłomow

1980 – nagroda za debiut reżyserski za film Pałac

1981 – Złota Kamera w kategorii filmu fabularnego

1987 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za reżyserię spektaklu Teatru TV Gniazdo głuszcza

1989 – Złoty Ekran za reżyserię widowiska Teatru TV Dom, który zbudował Jonathan Swift

Filmografia

1974 – Siedem stron świata

1975 – Szlakiem bezdomnych

1975 – Harmęże 2: Staszak Jan

1975 – Jeden z dwudziestu dwóch (film o Grzegorzu Lacie)

1976 – Próba ciśnienia

1977 – Czysta chirurgia

1978 – Podróż Luizy

1979 – Epizod

1980 – Pałac

1982 – Gry i zabawy

1983 – Ostrze na ostrze

1984 – Rycerze i rabusie

1997 – Portrety reżyserów filmowych (cykl filmów o następujących reżyserach: Grzegorz Królikiewicz, Wojciech Has, Marek Koterski, Julian Dziedzina, Andrzej Barański)

Zrealizował również cykle filmów Portrety operatorów filmowych oraz Portrety scenografów filmowych.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Julian Dziedzina (ur. 21 października 1930 roku w Lesku, zm. 21 maja 2007 roku w Łodzi) - polski reżyser, aktor i krytyk filmowy, wieloletni wykładowca łódzkiej filmówki. W 1956 roku ukończył wydział reżyserii w PWSF w Łodzi. Zaczynał od teatru marionetek i amatorskiej sceny w Wałbrzychu. Zajmował się też krytyką filmową. Jako reżyser zadebiutował filmem Koniec nocy, w którym zagrali m.in. Zbigniew Cybulski i Roman Polański. Najbardziej znanym jego dziełem jest Bokser z Danielem Olbrychskim w roli głównej. Za film ten Dziedzina otrzymał trzy nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Dla Młodzieży w Wenecji. Pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi.

Przypisy

http://www.filmpolski.pl. [dostęp 2009-12-11].
http://film.onet.pl. [dostęp 2009-12-11].
http://www.stopklatka.pl. [dostęp 2009-12-11].
http://www.e-teatr.pl/. [dostęp 2009-12-11].

Linki zewnętrzne

Tadeusz Junak w bazie filmpolski.pl

Reżyser – autor realizujący własną artystyczną koncepcję multidyscyplinarnego utworu: spektaklu, filmu, audycji radiowej, programu telewizyjnego, nagrania dźwiękowego itp. Nadzoruje i koordynuje działania wszystkich biorących udział w przedsięwzięciu. Reżyser nadaje ostateczny kształt utworowi i jest za niego odpowiedzialny w sensie artystycznym.

Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie.