Tadeusz Klimecki - Polski Serwis Naukowy

Tadeusz Apolinary Klimecki (ur. 23 listopada 1895 w Tarnowie, zginął w nocy 4 lipca 1943 w Gibraltarze, razem z gen. Władysławem Sikorskim) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Młodość i służba w c. i k. Armii

Urodził się w Tarnowie 23 listopada 1895 roku. Ojcem Józef Klimecki matka Ludwika z domu Regiec. Ukończył gimnazjum w Jaśle. Studiował prawo w Krakowie i działał w organizacjach niepodległościowych. W 1914 żołnierz Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii i wysłany na front włoski. Pod koniec I wojny światowej walczył jako dowódca kompanii w stopniu porucznika.

Major – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.

Podpułkownik (ppłk) – stopień oficerski. W Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora. Jest zaliczany w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych.

Służba w Wojsku Polskim

Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W okresie od listopada 1918 do października 1925 był dowódcą kompanii i batalionu w 16 Pułku Piechoty w Tarnowie. W czasie wojny z bolszewikami przez pięć dni dowodził swoją jednostką (31 lipca - 4 sierpnia 1920). Od października 1925 do października 1927 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Październik 1927–1930 szef sztabu 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu, 1930-1934 wykładowca taktyki a potem kierownik katedry taktyki Wyższej Szkoły Wojennej. W latach 1934–1936 zastępca dowódcy 18 Pułku Piechoty w Skierniewicach, 1936–1938 dowódca 5 Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu, 1938 – wrzesień 1939 kierownik kursu w Wyższej Szkole Wojennej. We wrześniu 1939 w Oddziale III Sztabu Naczelnego Wodza na stanowisku szefa Wydziału Operacyjnego.

Jasło – miasto powiatowe w południowo-wschodniej części Polski, w województwie podkarpackim (od 1999), w obrębie Dołów Jasielsko-Sanockich. Znajduje się ono na wysokości od 225 do 380 m n.p.m. na przecięciu rzek Wisłoki, Ropy oraz Jasiołki.

Order Virtuti Militari (. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 dla uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami, po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej, w obronie Konstytucji 3 Maja.

Po kampanii wrześniowej przedostaje sie do Francji. Grudzień 1939 – czerwiec 1940 szef Oddziału III Sztabu Naczelnego Wodza we Francji, lipiec 1940 – lipiec 1943 szef Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Zginął w katastrofie lotniczej, pochowany na cmentarzu Polskich Lotników w Newark, pod Lincoln, Anglia.

Władysław Eugeniusz Sikorski (ur. 20 maja 1881 w Tuszowie Narodowym, zm. 4 lipca 1943 na Gibraltarze) – polski wojskowy i polityk, generał broni Wojska Polskiego, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych i premier Rządu na Uchodźstwie podczas II wojny światowej.

5 Pułk Strzelców Podhalańskich (5 pspodh.) – oddział piechoty Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP stacjonujący w garnizonie Przemyśl, podporządkowany dowódcy 22 Dywizji Piechoty Górskiej i obchodzący święto pułku w dniu 14 sierpnia.

Osobny artykuł: Katastrofa lotnicza samolotu C-87 Liberator 4 lipca 1943 w Gibraltarze.

Ekshumacja i badania w 2010

W grudniu 2010 ramach śledztwa Instytutu Pamięci Narodowej dokonano ekshumacji poległych w katastrofie w Gibraltarze oficerów, w celu przeprowadzenia badań w Zakładzie Medycyny Sądowej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

Na mapach: ) – skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, u wyjścia Morza Śródziemnego na Ocean Atlantycki. Gibraltar stanowi terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.