Tadeusz Maklakiewicz - Polski Serwis Naukowy

Tadeusz Wojciech Maklakiewicz (ur. 20 października 1922 w Mszczonowie, zm. 24 marca 1996 w Warszawie) – polski kompozytor, pedagog, działacz muzyczny i prawnik.

Pochodził z rodziny o tradycjach muzycznych, jego bracia Jan i Franciszek byli kompozytorami. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (1945-49), a następnie kompozycję pod kierunkiem Tadeusza Szeligowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (1954-58). Pracował w Państwowym Wydawnictwie Muzycznym w Krakowie, w biurze koncertowym ARTOS, w latach 50. w tzw. CPARA czyli Centralnej Poradni Amatorskiego Ruchu Artystycznego oraz w latach 60. w Polskim Radiu w Warszawie.

Jan Adam Maklakiewicz (ur. 24 listopada 1899 w Chojnacie koło Skierniewic, zm. 8 lutego 1954 w Warszawie) – polski kompozytor, dyrygent, pedagog i krytyk muzyczny.

Polskie Wydawnictwo Muzyczne to największe i najstarsze istniejące wydawnictwo muzyczne w Polsce. Powstało w roku 1945 w Krakowie i przez wiele lat było jedynym wydawnictwem muzycznym w kraju. Pierwszym jego dyrektorem był Tadeusz Ochlewski, w 1965 dyrektorem i redaktorem naczelnym został Mieczysław Tomaszewski, który sprawował tę funkcję do 1988 roku.

Przez 40 lat uczył i pracował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Był dyrektorem administracyjnym, dziekanem, kierownikiem katedry Wychowania Muzycznego, prorektorem oraz rektorem (1975-8). Pracę pedagogiczną rozwijał na wydziale Wychowania Muzycznego. Wykładał przedmioty teoretyczne: kontrapunkt, harmonię i propedeutykę kompozycji.

Kontrapunkt (z łaciny punctus contra punctum, w dosłownym tłumaczeniu: nuta przeciw nucie). Jest to technika kompozytorska, która polega na prowadzeniu kilku niezależnych linii melodycznych (polifonia) zgodnie z określonymi zasadami harmonicznymi i rytmicznymi.

Festiwal Piosenki Żołnierskiej – festiwal organizowany przez Główny Zarząd Polityczny Ludowego Wojska Polskiego od 1967 r., początkowo w Połczynie-Zdroju. W roku 1968 odbywał się jednocześnie w Połczynie i w Kołobrzegu. W 1969 pozostał w Połczynie jako Festiwal Zespołów Artystycznych Wojska Polskiego, natomiast jako Festiwal Piosenki Żołnierskiej stał się wizytówką Kołobrzegu.

Prowadził szeroko zakrojoną działalność społeczną. Był prezesem i wiceprezesem ZAiKS-u (1968-71 i 1993-96), przewodniczącym sekcji muzycznej w Radzie Wyższego Szkolnictwa Artystycznego, sekretarzem generalnym Zarządu Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Członek prezydium Association Européenne des Conservatoires, wiceprzewodniczący Zarządu sekcji polskiej Société Européenne de Culture. W latach 1988-1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.

Franciszek Maklakiewicz (ur. 22 września 1915 w Mszczonowie, zm. 26 września 1939 w Łukowie) pseudonim Izbicki, Ukłuda - polski kompozytor zabity w czasie wojny obronnej 1939 podczas bombardowania miasta Łukowa. Jeden z trzech braci Maklakiewiczów (pozostali dwaj to Jan Adam Maklakiewicz i Tadeusz Wojciech Maklakiewicz). Jego grobowiec znajduje się na Cmentarzu Parafialnym Św. Rocha w Łukowie. W swoim krótkim życiu zdążył stworzyć wiele kompozycji muzycznych.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Był przewodniczącym jury Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, jurorem Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie i Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.

W jego twórczości kompozytorskiej wyróżniają się utwory na głosy wokalne oraz na chór. Jest autorem "Mszy góralskiej" oraz "Suity kurpiowskiej" wykonywanych przez większość chórów polskich. Zajmował się również opracowaniami pieśni patriotycznych oraz kolęd na zespoły wokalne.

Polskie Radio (PR) – jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa z siedzibą w Warszawie, której celem działalności jest wypełnianie zadań radiofonii publicznej w Polsce.

20 października jest 293. (w latach przestępnych 294.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 72 dni. Jest to początek miesiąca Brumaire we francuskim kalendarzu rewolucyjnym.

Odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977)

Medal Edukacji Narodowej (1986)

Nagroda w konkursie Organisation Internationale de Radiodiffusion et Télévision (1959)

Nagroda Ministra Obrony Narodowej III stopnia (1970)

Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1972, 1977, 1990)

Dzieła

Utwory na orkiestrę:

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Mszczonów (jid אַמשינאָוו, Amszinow) to miasto w woj. mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, położone nad rzeką Okrzeszą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mszczonów. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa skierniewickiego.

Wariacje na temat własny na orkiestrę smyczkową (1954)

Listy miłosne, temat z wariacjami na orkiestrę smyczkową (1955)

Humoreska na chór i orkiestrę symfoniczną (1957)

Symfonia nr 1 na wielką orkiestrę symfoniczną (1958)

Pokój, przyjaźń, praca, kantata na sopran, baryton, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1959)

Koncert na klarnet i orkiestrę symfoniczną (1960)

Wokaliza wiedeńska na sopran z orkiestrą (1961)

Epitaphium in memoriam Tadeusz Szeligowski na orkiestrę symfoniczną (1964)

Uwertura na orkiestrę symfoniczną (1965)

Aria na sopran i orkiestrę (1995)

Utwory kameralne:

Festiwal Piosenki Radzieckiej – festiwal muzyczny, organizowany od 1965 do końca lat 80. w Zielonej Górze przez Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Poprzedzały go ogólnopolskie eliminacje piosenkarzy amatorów. Głównymi nagrodami były Złote, Srebrne i Brązowe Samowary. Odpowiednikiem festiwalu zielonogórskiego w ZSRR był Festiwal Piosenki Polskiej w Witebsku. Od 1992 zmienił on nazwę na festiwal "Słowiański Bazar" i został zorientowany głównie na wykonawców wykonujących utwory we wszystkich językach słowiańskich.

Sopot Festival (początkowo Międzynarodowy Festiwal Piosenki, w okresie 1977-1980 Międzynarodowy Festiwal Interwizji, po wznowieniu w 1984 ponownie pod nazwą "Międzynarodowy Festiwal Piosenki", od 1992 Sopot Festival) - polski festiwal muzyczny odbywający się w Operze Leśnej w Sopocie, najważniejszy obok Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.

Kwartet smyczkowy (1956)

Rondo na klarnet z towarzyszeniem fortepianu (1958)

Septet na instrumenty dęte drewniane z harfą(1958)

Tryptyk biblijny na 2 klarnety i fagot (1961)

Kwintet na instrumenty dęte drewniane z harfą (1966)

Koncert skrzypcowy dla dzieci (1982)

Chryzea Forminx, oda na 4 puzony (1984)

W Żelazowej Woli na głos solo, flet, altówkę, róg i harfę (1985)

Łuk triumfalny na kwintet instrumentów dętych drewnianych (1984)

Utwory chóralne:

Stowarzyszenie Autorów "ZAiKS" — polska organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi twórców. Skrót ZAiKS w nazwie pochodzi od nazwy Związek Autorów i Kompozytorów Scenicznych.

Msza góralska na sopran, baryton, chór mieszany i organy (1981)

Suita kurpiowska na sopran i chór mieszany a capella (1955)

Salvum fac na chór a capella (1981)

Groteska na 6 głosów i chór dziecięcy (1985)

Humoreska na 4 głosy i chór dziecięcy (1985)

Credo, motet na chór a capella (1992)

Dłonie dłoniom przyjazne na 4-głosowy chór żeński (1986)

Utwory na głos z fortepianem lub organami:

Pieśni tęsknoty, 3 pieśni na baryton lub mezzosopran i fortepian (1983)

Ave Maria na sopran i organy (1993)

Utwory na fortepian:

Wariacje fortepianowe na temat Beethovena (1954)

Wariacje fortepianowe na temat Schuberta (1954)

Impresja dodekafoniczna na fortepian (1955)

Utwory na instrument solo:

Suita na temat chorału J. S. Bacha na wiolonczelę (1955)

Fugi kolędowe na organy (1981)

Suita na temat chorału J.S.Bacha "Ach wie flichtig, ach wie nichtig" na wiolonczelę solo (1982)

Linki zewnętrzne

Profil w bazie danych portalu Kultura Polska