Tadeusz Milewski - językoznawca - Polski Serwis Naukowy

Tadeusz Milewski (ur. 17 maja 1906, zm. 5 marca 1966 w Krakowie) – polski językoznawca, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Urodził się w Kołomyi jako syn Justyny z domu Wojakowskich oraz Feliksa Milewskiego - lekarza. Od 1925 r. studiował językoznawstwo słowiańskie na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1929 roku, po uzyskaniu doktoratu na podstawie pracy Przyczynki do dziejów języka połabskiego, przeniósł się do Krakowa, gdzie w 1933 otrzymał tytuł doktora habilitowanego. Studiował również indoeuropeistykę w Collège de France w Paryżu (w latach 1931-33). W 1939 został mianowany profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, nie zdążył jednak podjąć tam pracy z uwagi na wybuch wojny.

Język staropolski – określenie dotyczące historii języka polskiego w dobie staropolskiej, która trwała od IX do XVI wieku. W początkach doby staropolskiej pojawiły się pierwsze różnice między poszczególnymi językami zachodniosłowiańskimi, zwłaszcza między grupami: czesko–słowacką a lechicką (język polski, język kaszubski, język pomorski, język połabski).

Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus II), właśc. Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – polski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup krakowski, kardynał, papież (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), sługa Boży Kościoła katolickiego, kawaler Orderu Orła Białego.

6 listopada 1939 aresztowany, przebywał w obozach w Sachsenhausen i Dachau. Po wojnie powrócił na Uniwersytet Jagielloński oraz został członkiem Polskiej Akademii Nauk. W 1956 roku został dziekanem Wydziału Filologii UJ.

Zmarł 5 marca 1966 roku po długiej chorobie. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył arcybiskup krakowski - Karol Wojtyła.

Zajmował się językiem staropolskim, onomastyką, teorią języka, językami Indian amerykańskich.

Onomastyka (ang. onomastics, franc. onomastique, niem. Namenkunde) - dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (zwanych też onimami), czyli odnoszących się do konkretnych przedmiotów, a nie ich klasy. Onomastyka zajmuje się m.in. nazwami miejscowości, imionami, nazwiskami.

Collège de France (Kolegium Francuskie) – wyższa szkoła mieszcząca się w Paryżu, założona w 1530 roku przez francuskiego króla Franciszka I (do 1795 roku nosiła nazwę Collegium Regium Galliarum). Jej założeniem było zdobywanie wiedzy, a nie stopni naukowych. Collège de France jest zorganizowany wokół katedr, ale nie są one ustalone raz na zawsze. Kolegium profesorskie może dowolnie tworzyć nowe i zamykać katedry wakujące.

Dzieła

Dwie bulle wrocławskie z lat 1155 i 1245 (1927)

Przyczynki do dziejów języka połabskiego (1929)

Rozwój fonetyczny wygłosu prasłowiańskiego (1933)

Zarys językoznawstwa ogólnego

cz. 1: Teoria językoznawstwa (1947)

cz. 2: Rozmieszczenie języków wyszła (1948)

cz. 3: Typologia (nieukończona)

Wstęp do językoznawstwa (1954)

Grupę języków rdzennej ludności obu Ameryk wydziela się ze względów czysto geograficznych, jak dotąd nie udało się bowiem ustalić ich wzajemnego pokrewieństwa. Grupa ta jest silnie zróżnicowana i w dalszym ciągu, ze względu na słaby stopień poznania wielu należących do niej języków (zwłaszcza tych z obszaru Amazonii), wśród językoznawców nie ma zgody co do ich ostatecznej klasyfikacji. Udało się jednak wydzielić kilka rodzin językowych, co do których aktualnie nie zgłasza się już zastrzeżeń albo które uznawane są przez zdecydowaną większość specjalistów.

Polska Akademia Nauk (PAN) – państwowa instytucja naukowa będąca z jednej strony placówką skupiającą najwybitniejszych polskich uczonych, na wzór Francuskiej Akademii Nauk, a z drugiej - siecią wspólnie zarządzanych państwowych instytutów naukowych, których celem jest prowadzenie badań naukowych o możliwie najwyższym poziomie naukowym.

Źródła

http://www.wsp.krakow.pl/konspekt/20/milewski.html

Leszek Bednarczuk: Sylwetki uczonych: Tadeusz Milewski. [dostęp 2 stycznia 2010].

www3.uj.edu.pl/alma/alma/102/16.pdf