Tadeusz Pieciukiewicz - Polski Serwis Naukowy

Tadeusz Pieciukiewicz (ur. 18 października 1950) – pułkownik pilot Sił Powietrznych RP, doktor nauk wojskowych.

Su-17 (oraz jego wersje eksportowe Su-20 i Su-22), oznaczenie NATO Fitter - samolot szturmowo-bombowy produkcji ZSRR używany przez kraje byłego Układu Warszawskiego, Bliskiego Wschodu oraz Libię, Wietnam, Peru i Angolę. Maszyna zyskała pieszczotliwy przydomek wśród pilotów którzy nazywają ją "Suczką".

7 Eskadra Lotnictwa Taktycznego – powołana na podstawie zarządzenia Ministra Obrony Narodowej nr PF-74/Org. z dnia 15 lipca 1999 roku i rozkazu Szefa Sztabu Generalnego WP nr 083/Org. z dnia 9 sierpnia 1999 roku jednostka lotnicza o profilu myśliwsko-bombowym wydzielona do Sił Szybkiego Reagowania NATO.

W okresie od 14 listopada 1969 roku do 6 stycznia 1974 roku był podchorążym Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Janka Krasickiego w Dęblinie. Po ukończeniu szkoły i promocji przez dwa dni pozostawał w dyspozycji dowódcy 3 Brandenburskiej Dywizji Lotnictwa Szturmowo-Rozpoznawczego, a następnie został przydzielony do 40 Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego w Świdwinie i wyznaczony na stanowisko pilota. 10 lutego 1975 roku awansował na stanowisko starszego pilota, a 24 grudnia tego roku na stanowisko dowódcy klucza lotniczego. W okresie od 1 lutego 1977 roku do 6 czerwca 1977 roku ukończył kurs przeszkolenia na samoloty Su-20 w radzieckiej Wyższej Szkole Lotniczo-Technicznej. Po powrocie do kraju objął poprzednio zajmowane stanowisko w macierzystym pułku. 13 czerwca 1977 roku został dowódcą klucza lotniczego w 7 Brygadzie Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego w Powidzu, a 23 listopada 1979 roku awansował na stanowisko zastępcy dowódcy eskadry do spraw liniowych. W okresie od 11 września 1980 roku do 1 lipca 1983 roku był słuchaczem Wojskowej Akademii Lotniczej w Monino, w grupie dowódczo-sztabowej Wojsk Lotniczych.

Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych (Szkoła Orląt) – polska uczelnia wojskowa z siedzibą w Dęblinie, wchodząca w skład Sił Powietrznych i kształcąca żołnierzy zawodowych oraz kandydatów na żołnierzy zawodowych dla potrzeb Sił Powietrznych.

Siły Powietrzne – jeden z czterech polskich rodzajów sił zbrojnych, obok Wojsk Lądowych, Marynarki Wojennej i Wojsk Specjalnych. Ich głównym zadaniem jest prowadzenie operacji mających na celu uzyskanie przewagi w powietrzu i wspieranie oddziałów innych Rodzajów Sił Zbrojnych. Składają się z Wojsk Lotniczych, Wojsk Obrony Przeciwlotniczej i Wojsk Radiotechnicznych.

2 lipca 1983 – 8 grudnia 1984 – dowódca eskadry lotnictwa bombowo-rozpoznawczego – 7 Pułk Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego

9 grudnia 1984 – 9 września 1985 – p.o. zastępcy dowódcy pułku ds. szkolenia – 7 Pułk Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego

10 września 1985 – 8 maja 1987 – p.o. starszego nawigatora dywizji – 3 Dywizja Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego

9 maja 1987 – 19 marca 1990 – starszy nawigator wydziału służb – 3 Dywizja Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego

20 marca 1990 – 15 września 1990 – starszy wykładowca personelu naukowo-dydaktycznego – Akademia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego – Warszawa

16 września 1990 – 29 lipca 1992 – starszy wykładowca zespołu pracowników naukowo-dydaktycznych – Akademia Obrony Narodowej – Warszawa

30 lipca 1992 – 5 listopada 1992 – starszy specjalista oddziału szkolenia lotniczego – szef Wojsk Lotniczych – Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej – Warszawa

6 listopada 1992 – 18 lipca 1996 – szef oddziału nawigacyjnego i zastosowania bojowego – szef Wojsk Lotniczych – Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej – Warszawa

1996 – U.S. Army War College, Carlisle Barracks (Pensylwania)

19 lipca 1996 – 27 marca 2000 – szef oddziału lotnictwa taktycznego – szef Wojsk Lotniczych – Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej – Warszawa

28 marca 2000 – 8 lutego 2002 – zastępca szefa zarządu planowania operacji (G-5) – Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej – Warszawa

18 sierpnia 2001 – 10 lutego 2002 – Akademia Obrony NATO

9 lutego 2002 – 15 stycznia 2004 – dowódca – Centrum Operacji Powietrznych – Warszawa