Tadeusz Pini - Polski Serwis Naukowy

Tadeusz Pini (ur. 9 kwietnia 1872 we Lwowie, zm. 7 września 1937 tamże) – polski wydawca, krytyk i historyk literatury.

W 1895 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Lwowskim. Od 1897 do 1905 pracował jako nauczyciel w gimnazjum we Lwowie i Tarnowie. Był także działaczem Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. W latach 1905-1907 był redaktorem naczelnym "Pamiętnika Literackiego". W 1905 zaprotestował przeciwko wyróżnieniu przez Akademię Umiejętności pracy Tretiaka (z 1904) o Juliuszu Słowackim, gdyż uważał ją za oskarżycielską. Wydarzenie to spowodowało poważny spór w środowisku związanym z Akademią. Polemizował również ze Stefanem Żeromskim. W latach 1908-1911 redagował serie "Nauki i Sztuki", zaś w 1909-1912 – "Bibliotekę Klasyków Polskich".

Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu na gruźlicę) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Twórca filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem. Obok Mickiewicza uznawany powszechnie za najwiekszego przedstawiciela polskiego romantyzmu.

Pamiętnik Literacki – czasopismo . Pierwszym wydawcą był Zakład Narodowy im. Ossolińskich; do 1939 roku drukowano Pamiętnik we Lwowie, potem w latach 1946-1950 w Warszawie, od 1950 we Wrocławiu. Jednocześnie czasopismo było organem Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Zmiana nastąpiła w 1952 roku, kiedy to Pamiętnik Literacki przeszedł pod opiekę Instytutu Badań Literackich PAN (w latach 1950-1951 ukazały się tylko dwa numery). Od 2003 roku czasopismo publikuje Wydawnictwo Instytutu Badań Literackich PAN.

Od roku 1917 przebywał w Warszawie, gdzie od 1923 wspierał prowadzenie Instytutu Wydawniczego "Biblioteka Polska". W 1930 wrócił do Lwowa i został kierownikiem spółki wydawniczej "Parnas Polski". Od 1933 był też redaktorem serii "Biblioteki Poetów Polskich".

W historii literatury zajmował się szczególnie epoką romantyzmu, a w niej Zygmuntem Krasińskim, i postromantyzmu. Opracował m.in.: Pisma Krasińskiego, Wybór pism Mieczysława Romanowskiego, Dzieła Słowackiego, Dzieła wszystkie Mickiewicza.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Cmentarz Łyczakowski − najstarsza zabytkowa nekropolia Lwowa, położona we wschodniej części miasta na malowniczych wzgórzach wśród specjalnie zaprojektowanego, starego drzewostanu tworzącego szereg alei. Jest miejscem pochówku wielu wybitnych, zasłużonych dla Polski i Ukrainy ludzi kultury, nauki i polityki. Na cmentarzu znajduje się wiele zabytkowych nagrobków o wysokiej wartości artystycznej, przedstawiających alegoryczne postaci i wizerunki zmarłych, a także liczne kaplice, edykuły, kolumny i obeliski, w różnych stylach.

Pochowany został na cmentarzu Łyczakowskim.

Niektóre publikacje

Zobacz w Wikiźródłach teksty autorstwa Tadeusza Piniego

1916 – O przyszłe drogi literatury polskiej (wraz ze szkicem Literatura polska w okresie 1796-1863)

1928 – Krasiński. Życie i twórczość

1931 – Polska. Jej dzieje i kultura