Tadeusz Szelachowski - Polski Serwis Naukowy

Tadeusz Szelachowski (ur. 7 kwietnia 1932 we wsi Sielachowskie k. Białegostoku) – polski lekarz i działacz państwowy w okresie PRL.

Życiorys

Ukończył studia na Akademii Medycznej w Białymstoku (1955). Od 1957 należał do ZSL (pochodził z rodziny chłopskiej), był członkiem kierownictwa partii (w latach 1980–1989 członek Naczelnego Komitetu, w latach 1983–1989 członek Prezydium NK, w latach 1988–1989 wiceprezes i członek Sekretariatu NK, a w latach 1985–1989 przewodniczący Klubu Poselskiego ZSL w Sejmie).

Lekarz – osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania .

Chłopi, włościanie – warstwa społeczna zamieszkująca tereny wiejskie, dominująca w społeczeństwach przedprzemysłowych, zajmująca się produkcją rolną. Chłopów charakteryzuje odrębność warunków życia, obyczajów i tradycji, wynikająca z powiązania miejsca pracy z gospodarstwem domowym oraz uzależnienie procesu produkcji od warunków naturalnych. W przedindustrialnym społeczeństwie chłopi dzielili się na gospodarzy, zagrodników i komorników.

Od 1956 pracownik administracji służby zdrowia, w latach 1956–1963 i 1969–1973 kierownik Wydziału Zdrowia i Opieki Społecznej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Białymstoku, w latach 1963–1969 zastępca kierownika, a w latach 1973–1977 kierownik analogicznego wydziału Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej również w Białymstoku (od 1976 Urzędu Wojewódzkiego); w latach 1975–1977 lekarz wojewódzki w Białymstoku.

Białystok (białorus. Беласток, ros. Белосток, lit. Balstogė, esp. Bjalistoko, jid. ביאַליסטאָק) – miasto wojewódzkie w północno-wschodniej Polsce, w Nizinie Północnopodlaskiej leżące nad rzeką Białą. Jest miastem na prawach powiatu, stolicą województwa podlaskiego i siedzibą władz ziemskiego powiatu białostockiego.

Rada Państwa - kolegialny organ naczelny władzy państwowej Rzeczpospolitej Polskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1947-1989. Łączyła kompetencje władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. W latach 1952-1989 Rada Państwa pełniła obowiązki kolegialnej głowy państwa (odpowiednik prezydenta) oraz zapewniała ciągłość najwyższego kierownictwa państwowego w związku z sesyjnym trybem pracy Sejmu.

W latach 1977–1981 podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, w latach 1980–1981 po odwołaniu Mariana Śliwińskiego kierownik resortu, w latach 1981–1985 minister; a w latach 1985–1989 zastępca przewodniczącego Rady Państwa i poseł na Sejm PRL IX kadencji.

Przypisy

do 12 lutego 1981 kierownik