Na mapach: 47°14′N 38°54′E / 47.233, 38.9

Taganrog - portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, (obwód rostowski). Miejsce urodzin Antoniego Czechowa (1860) i prezydenta Warszawy Sokratesa Starynkiewicza. Ludność ok. 280 tys. (2005).

Jako twierdza założony przez Piotra Wielkiego w roku 1698 z przeznaczeniem na pierwszą bazę rosyjskiej marynarki wojennej. Zburzony w roku 1712. Prawa miejskie uzyskał w 1775 roku. Od początku XIX wieku ważny ośrodek handlowy, zaś od przełomu XIX i XX wieku również - przemysłowy.

Miasto położone na wzgórzu. Ważny ośrodek przemysłu ciężkiego oraz ośrodek akademicki. Zachował wiele ze swej historycznej architektury, co wpływa na jego atrakcyjność jako miasta turystycznego.

Historia

Pomnik Piotra Wielkiego

Badania archeologiczne prowadzone w latach 30. XX wieku stwierdziły, że w obecnej lokalizacji Taganrogu w VI wieku p.n.e. powstała grecka kolonia, która następnie została zniszczona podczas licznych najazdów ludów koczowniczych. W czasie silnej włoskiej kolonizacji basenu Morza Czarnego w XIII stuleciu zbudowano tutaj miasto portowe Pizano.

Pierwsza wzmianka o Taganrogu pochodzi z 12 września 1698. Miasto zostało założone na zlecenie Piotra I jako gród i przystań dla trybunałów wojskowych. Miejsce to zostało znane Troetskom na Taganem Rogu, a następnie Trojecom, a wreszcie - Taganrog.

Pierwszych kilka lat było dla miasta porażką. Przez traktat prucki Rosja zobowiązała się do zniszczenia portu i miasta, które zostało zburzone w lutym 1712. W 1769 podczas wojny rosyjsko-tureckiej rozpoczęła się odbudowa miasta, na zlecenie Katarzyny Wielkiej. Po powstaniu w 1783 Sewastopola Taganrog stracił znaczenie wojskowo-strategiczne i stał się największym portem handlowym w Rosji. Do rozwoju miasta przyczyniły się bliskość obszarów rolnych. Działał handel pszenicą, lnem, kawiorem, konopiami. W mieście funkcjonowało 15 zagranicznych konsulatów. W 1869 Taganrog został połączony koleją do Charkowa i Rostowa.

W XIX wieku miasto było centrum handlu, z tego okresu pozostały interesujące pałace włoskich i greckich kupców. Z miasta pochodzą Antoni Czechow, F. G. Ranewska, K. A. Sawitski, D. M. Sinod-Popow, V. Parnah, S. J. Parnok. Pod koniec XIX wieku zaczął się rozwijać przemysł, głównie metalurgiczny, produkowano tutaj kotły, maszyny budowlane. W 1908 została zbudowana w pierwsza elektrownia.

herb (1811)

Podczas wojny domowej, od 1918 r. do 1920 w Taganrogu mieściła się siedziba generała Denikina - Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych Południa Rosji.

Zimą 1917-1918 w Taganrogu, pod nazwiskiem Greka ukrywał się dowódca imperialnego wojska, generał Paul von Rennenkampf. Po odmowie wstąpienia do Armii Czerwonej, został aresztowany przez Czeka i rozstrzelany (1 kwietnia 1918).

Zbiór chińskiej sztuki zabrany Rennenkampfom, znajduje się obecnie w lokalnym muzeum (Pałac Alferaki).

W roku 1918 do miasta został ewakuowany z Dniepropietrowska, bolszewicki rząd Ukrainy. W 1920-24 Taganrog należał do Donieckiej prowincji Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, w 1924 r. został przekazany do RFSRR.

Jako miasto zasiedlone przez Ukraińców, okrąg Taganrog był centrum ukraińskiego życia. Podczas ukraińskiej rewolucji z lat 1917-1921 miasto było częścią Ukraińskiej Republiki Ludowej, wraz z nadejściem władzy radzieckiej w latach 1920-1924 powiat Taganrog stał się częścią Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.

Według Spisu Powszechnego z 1926, Ukraińcy w mieście Taganrog stanowili 34,6% ogółu ludności, Rosjanie - 55,2%, ale w całym okręgu regionie Ukraińcy byli bezwzględną większością - 71,5%, Rosjanie - tylko 21,9. Od 1937 miasto znajduje się w obwodzie rostowskim.

W latach 20. w XX wieku, w mieście nastąpił rozwój przemysłu przerwany przez wkroczenie do Taganrogu wojsk niemieckich (17 października 1941). Podczas okupacji w mieście działała antyniemiecka organizacja - Taganrogskie młodzieżowe podziemie. Okupacja trwała 680 dni, aż do 30 sierpnia 1943.

Pomniki

pomnik Piotra I

pomnik Aleksandra I

pomnik Giuseppe Garibaldiego

pomnik Antoniego Czechowa

pomnik Fainy Ranewskiej

pomnik Iwana Golubeza

pomnik obrońców Taganrog w 1855 roku