|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Na początku kwietnia jasna Wenus zagości w gromadzie otwartej o nazwie Plejady, co zapowiada atrakcje dla obserwatorów nieba - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Ostatnie dni to czas kiedy na wieczornym niebie Księż... Eksperci badający mózg człowieka poczynili ogromne postępy w pogłębianiu wiedzy na temat jego funkcjonowania, częściowo dzięki metodom neuroobrazowania, które pojawiły się w latach 90 XX w. Niemniej opis jego budowy i połączeń może przyni... Naukowcy, których prace są finansowane ze środków unijnych, stworzyli trójwymiarowy (3D), wirtualny "Atlas nerek", który ma pomóc ostatecznie w opracowaniu nowych, mniej kosztownych terapii i testów. Atlas ma również pomagać lekarzom w szybkim i skuteczn... Naukowcy, których prace są finansowane ze środków unijnych, przygotowali atlas ekspresji genów rozwijającego się zarodka myszy, pogłębiając w ten sposób wiedzę naukową na temat zasięgu transkrypcji genów. Wyniki badań opublikowane w czasopiśmie PLo... Transport wpływa na klimat, a eksperci twierdzą, że sytuacja będzie się pogarszać. Dane pokazują, że dziesięć lat temu transport odpowiadał za około 10% całego ocieplenia antropogenicznego netto, na szczycie listy znalazł się dwutl...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Tajget - pasmo Czy wiesz że...? Mistra (gr. Μυστράς (Mistrás)) – ufortyfikowane miasto bizantyjskie w Grecji położone na zboczach gór Tajget na Peloponezie, w pobliżu współczesnego miasta Sparta. Dziś pełni funkcję ważnego ośrodka turystycznego. W roku 1989 zespół architektoniczny obejmujący fortecę, pałac, kościoły i klasztory został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Sparta (gr. Σπάρτη Sparte, Λακεδαίμων Lakedaimon, Lacedemon) – starożytne miasto oraz terytorium polis w południowej Grecji, na półwyspie Peloponez, główny ośrodek miejski Lakonii. Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Tajget, dawniej także Tajgetos (gr. Ταΰγετος - Tajgetos) – pasmo górskie w Grecji, na południu Półwyspu Peloponez. GeografiaTajget rozciąga się południkowo na długości ponad 100 km i szerokości maksymalnej do 30 km, na obszarze o powierzchni wynoszącej ok. 2500 km², na zachód od Niziny Lakońskiej. Stanowi naturalną barierę pomiędzy Lakonią a Mesenią. Południowa część Tajgetu wcina się głęboko w morze i tworzy silnie wysunięty Półwysep Mani, oblany wodami Zatoki Lakońskiej na wschodzie i Meseńskiej na zachodzie, kończący się przylądkiem Matapan. Góry Tajget zbudowane są głównie z marmuru i ze skał osadowych, m.in. wapieni, tworzą zwarty, trudno dostępny zrąb górski, charakteryzujący się stromymi stokami i ostrą zębatą granią. Tajget jest najwyższym pasmem górskim na Peloponezie, z kulminacją Ajos Ilias o charakterystycznym piramidalnym kształcie, wznoszącą się na 2407 m n.p.m. Góry pomimo iż położone są w strefie klimatu śródziemnomorskiego charakteryzują się klimatem kontynentalnym, z dużymi opadami śniegu w okresie zimowym, pokrywającego ich wyższe partie, często do maja włącznie. Góry są zasobne w wodę, występuje duża ilość małych strumieni i rzek. Klimat śródziemnomorski – rodzaj klimatu podzwrotnikowego, występujący nad Morzem Śródziemnym (stąd jego nazwa), w Kalifornii, RPA, na południu Australii oraz u wybrzeży Chile w Ameryce Południowej. Jego charakterystyczną cechą są ciepłe i suche lata powyżej 20 stopni C oraz łagodne zimy powyżej 0 stopni, a także fakt, że występuje głównie bezpośrednio nad morzem lub oceanem, zazwyczaj na zachodnim wybrzeżu, a bardzo rzadko w głębi lądu. Klimat ten sprzyja rolnictwu i turystyce masowej.
Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas], tr. Yunanistan), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do czterech mórz: Morza Egejskiego, Morza Kreteńskiego na wschodzie, Morza Jońskiego na zachodzie oraz Morza Śródziemnego od południa. HistoriaNazwa pasma górskiego pochodzi od Tajgete, która była jedną z Plejad (córką tytana Atlasa i Plejone) w mitologii greckiej. W czasach bizantyjskich, aż do XIX wieku, góry zwane były Pentadaktylos (gr. Πενταδάκτυλος). Turystyczna eksploracja okolic i wnętrza górMasowy napływ turystyów przyciągają Mistra od strony wschodniej oraz okręg Mani, od zachodu. Doliny Tajgetu i jego najniżej położone przełęcze oraz miejscowości malowniczo przecina szosa międzywojewódzka, wiodąca ze Sparty i Mistry, do Kalamaty, skąd można następnie przejechać do Mani. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (KSNG) - komisja odpowiedzialna za ustalanie polskich nazw geograficznych świata (egzonimów) oraz za reprezentowanie Polski w kwestiach nazewnictwa geograficznego na arenie międzynarodowej.
Zatoka Meseńska (gr. Μεσσηνιακος Κόλπος) – zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego[1], wcina się w południowo-zachodnią część półwyspu Peloponez. W dolne partie gór prowadzi wiele dróg, dostępnych turystycznie. W górnych partiach, pokryte gęstym, świerkowym lasem pasmo górskie, znakowane jest, w wielu kierunkach, atrakcyjnymi widokowo szlakami dla turystyki pieszej. Jedna z przełęczy grani głównej łatwo dostępna jest także autem. Usytuowano na niej klasztor Panagia Giatrissa (Matka Boska Lecząca), nowy, zwykle niedostępny dla postronnych. Od wschodu prowadzi doń droga asfaltowa, przez miejscowości Distomo i Kastania. Dalej, już nie asfaltowa, wciąż wygodna droga doprowadzi do schronisk turystycznych, czynnych okresowo oraz do oznaczonych na mapie Peloponezu odcinków dróg o wyróżniających walorach widokowych, w stronę Tajgetu południowego i półwspu Mani. Dalszy przejazd możliwy jest o suchej porze roku i przy dużej ostrożności. Zjazd w dół, zachodnimi zboczami, wiedzie do okolic miejscowości Kardamili, w okręgu Mani, szczególnie atrakcyjnym turystycznie dzięki bujnej przyrodzie i dużej liczbie mieszkalnych wież obronnych i małych, rodzinnych zamków. Lokalna, rozbudowana baza turystyczna znacznie tańsza jest poza okresem letnim. Turyści z klimatu Europy Środkowej, najwyżej ocenią Tajget i jego okolice w miesiącach kwietniu i maju. Mesenia, Messenia (gr. Μεσσηνία - Messinia)– kraina geograficzna w starożytnej Grecji w południowo-zachodniej części Półwyspu Peloponeskiego. Słynie z żyznej ziemii oraz ze swej marki oliwek Kalamatas, najwyższej jakości. W starożytności, jej stolicą było rozległe miasto Messini (gr. Μεσσήνη), z zachowanymi do dziś dużymi fragmentami fortyfikacji.
Grań – słowo wywodzące się z języka wołoskiego (por. rum. grui – "szczyt") zazwyczaj stromy, ostry i skalisty grzbiet górski, ostra krawędź utworzona przez stykające się zbocza lub ostra, często silnie poszarpana szczytowa partia pasma lub grzbietu górskiego. Przykładem może być Rohacki Koń. Jednak grań może być również szeroka i trawiasta, jak np. grań Czerwonych Wierchów. Przez grań rozumie się też cały grzbiet pasma górskiego, na ogół skalisty, ale miejscami szeroki i trawiasty, jak np. grań Tatr Zachodnich, Bździochowa Grań, itp. Przypisy
Czy wiesz że...? beta Peloponez (Półwysep Peloponeski, gr. Πελοπόννησος Pelopónisos, w średniowieczu znany pod nazwą Morea (gr. Μωρέας lub Μωριάς) - półwysep i region administracyjny w Grecji, stanowiący najdalej na południe wysuniętą część Półwyspu Bałkańskiego. Znajduje się między Morzem Jońskim a Egejskim, połączony jest z lądem Przesmykiem Korynckim (gdzie przebiega Kanał Koryncki). Od północy Peloponez ograniczony jest Zatoką Koryncką i Patraską. Silnie rozczłonkowana linia brzegowa tworzy liczne mniejsze półwyspy: Argolidzki, Lakoński, Mani, Mesyński i zatoki: Sarońską, Argolidzką, Meseńska, Kiparysyjską. Powierzchnia Peloponezu wynosi 21,4 tys. km².
Masakra w Distomo - zamordowanie przez żołnierzy 4. Dywizji Grenadierów Pancernych SS Polizei 218 mieszkańców greckiej miejscowości Distomo 10 czerwca 1944 roku.
Plejady (gr. Πλεἰαδες Plejades, łac. Pleiades lub Vergiliae) – nimfy w greckiej mitologii, siedem córek Atlasa i okeanidy Plejone (wg poematu Kallimacha ich matką była królowa Amazonek), siostry Hiad oraz Hyasa.
Tajgete – postać w mitologii greckiej, jedna z Plejad, córka tytana Atlasa i Plejone. Towarzyszka Artemidy. Bogini, chroniąc Tajgete przed zapędami Zeusa, zmieniła ją w łanię. Wg części źródeł Plejada w omdleniu uległa jednak Zeusowi i miała z nim syna Lakedajmona.
Marmur (z gr. μάρμαρος marmaros) – skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, rzadziej dolomitów. Składa się głównie z krystalicznego kalcytu lub dolomitu (marmur dolomitowy). Niewielka część geologów definiuje jako marmur wyłącznie skały węglanowe przeobrażone w warunkach głębokiego metamorfizmu strefy kata (temperatury 500-700 st. C, wysokie ciśnienie), skały przeobrażone w strefach niższego metamorfizmu (epi i mezo) nazywając wapieniem krystalicznym. Przeważnie jednak terminu "wapień krystaliczny" używa się w przypadku skał metamorficznych jako synonimu marmuru dla każdej skały węglanowej poddanej metamorfizmowi.
Skały osadowe (sedymentacyjne) – jeden z trzech głównych typów skał (obok skał magmowych i metamorficznych) budujących skorupę ziemską, powstają przez nagromadzenie się materiału przynoszonego przez czynniki zewnętrzne (np. wodę, lodowiec, wiatr), na skutek jego osadzania się lub wytrącania z roztworu wodnego. Nauka zajmująca się powstawaniem skał osadowych to sedymentologia.
Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |