Tampondruk - Polski Serwis Naukowy

Tampondruk – technika druku pośredniego, zaliczana do pochodnych druku wklęsłego, polegająca na nakładaniu farby drukarskiej za pomocą miękkiego gładkiego stempla zwanego tamponem. Za pomocą tamponu o odpowiednim kształcie wykonywany jest nadruk na nierównych i nieregularnych powierzchniach. Przez dobranie odpowiedniej farby możliwe jest drukowanie na podłożach takich jak tworzywa sztuczne, guma, szkło, metal itp.

Rakiel, nazywany również raklą (niem. rakel – przecierak) – narzędzie ręczne lub element w maszynie, służące do zgarniania farby z elementów niedrukujących w rotograwiurze i fleksografii, usuwania nadmiaru farby z płyty wzorcowej w tampondruku oraz do przeciskania farby przez oczka formy drukowej w sitodruku. Rakiel to również narzędzie wykorzystywane do dociskania folii do klejonego podłoża tzw. "rakiel aplikacyjny".

Szkło – według amerykańskiej normy ASTM-162 (1983) szkło zdefiniowane jest jako nieorganiczny materiał, który został schłodzony do stanu stałego bez krystalizacji.

Tampondruk stosuje się do wykonywania napisów na powierzchniach bardzo zróżnicowanych, od długopisów, przez części samochodowe aż po panele czołowe różnego sprzętu AGD i RTV.

Do nadruku tą techniką potrzebne są: tamponiarka, matryca (metalowa szlifowana płytka z wyrytym lub wytrawionym wzorem), tampon i farba.

Uproszczony schemat tampondruku

Tampondruk przebiega wg schematu:

Druk pośredni – sposób drukowania, w którym środek barwiący nie jest przenoszony bezpośrednio z formy drukowej na podłoże drukowe, lecz przechodzi najpierw na powierzchnię pośrednią na dodatkowym elemencie, co w niektórych technikach jest niezbędne dla przeprowadzenia druku lub też może ten druk usprawnić.

Farba – substancja powłokotwórcza służąca do ochronnego lub dekoracyjnego pokrywania powierzchni dowolnych przedmiotów. Może zalegać na ich powierzchni, lub nieznacznie wnikać w głąb. Składa się z substancji barwiących – najczęściej w postaci pigmentów oraz substancji dodatkowych: spoiw, wypełniaczy, rozcieńczalników, rozpuszczalników, a także substancji błonotwórczych, dyspergujących, konserwujących, opóźniających wysychanie, reagujących z podłożem itp.

Pokrycie matrycy farbą.
Usunięcie nadmiaru farby za pomocą rakli (metalowy lub – rzadziej – gumowy lub z tworzywa sztucznego elastyczny zgarniacz) tak, by pozostała jedynie w szczelinach wzorca.
Dociśnięcie tamponu do płytki wzorcowej – farba zostaje przeniesiona na tampon.
Dociśnięcie tamponu do zadrukowywanego przedmiotu – farba zostaje ostatecznie osadzona.