Tancredo de Almeida Neves (ur. 4 marca 1910, zm. 21 kwietnia 1985), polityk brazylijski, prezydent elekt w 1985.

Bankowiec i prawnik, karierę polityczną rozpoczął w 1934; został wówczas wybrany do władz samorządowych miasta Sao Joao Del Rei. Od 1947 zasiadał w zgromadzeniu stanu Minas Gerais, a od 1950 w Izbie Deputowanych. W 1953 prezydent Getulio Vargas powierzył mu tekę ministra sprawiedliwości. Neves odszedł ze stanowiska po samobójstwie Vargasa w 1954; w 1960 bezskutecznie ubiegał się o stanowisko gubernatora stanu Minas Gerais.

Od września 1961 do lipca 1962 pełnił funkcję premiera w kryzysowej sytuacji politycznej, wywołanej rezygnacją prezydenta Janio da Silva Quadrosa. Misja Nevesa nie zapobiegła pogłębieniu kryzysu; wkrótce doszło do obalenia prezydenta Joao Goularta i przejęcia władzy przez wojskowych. W latach 60. i 70. XX wieku Neves działał w opozycyjnym Brazylijskim Ruchu Demokratycznym (MDB). W 1978 został wybrany do Senatu, a w 1982 na gubernatora stanu Minas Gerais.

W 1984 przewodził ruchowi Diretas Ja, który domagał się wprowadzenia bezpośrednich wyborów prezydenckich. Inicjatywa ta nie została zaakceptowana, ale opozycja wysunęła kandydaturę Nevesa w wyborach następcy prezydenta Joao de Oliveiry Figueiredo. 15 stycznia 1985 Tancredo Neves został wybrany przez kolegium elektorskie prezydentem Brazylii; nie objął jednak urzędu, zachorował ciężko w przededniu planowanego zaprzysiężenia (15 marca 1985). Tymczasowo na czele państwa stanął wiceprezydent Jose Sarney. Miesiąc później prezydent elekt Neves zmarł.

Od 2002 gubernatorem stanu Minas Gerais jest jego wnuk, Aecio Neves.