Czy wiesz że...?
Taran hydrauliczny – proste urządzenie do przepompowywania wody, nie wymagające zasilania z zewnętrznych źródeł energii. Czerpie energię bezpośrednio ze strumienia płynącej wody, którego niewielka część jest dzięki temu pompowana do znajdującego się powyżej taranu zbiornika (czyli wbrew statycznemu gradientowi ciśnień). Działa dzięki wykorzystaniu zjawiska uderzenia hydraulicznego. Składa się z odcinka poziomej rury i dwóch odpowiednio skonstruowanych zaworów. Pierwszy z nich powoduje cykliczne blokowanie przepływu - powstałe przy gwałtownym zatrzymaniu przepływu skoki ciśnienia są każdorazowo wykorzystywane do przepompowania niewielkiej porcji cieczy przez drugi zawór jednokierunkowy, zapobiegający cofaniu się słupa cieczy w przerwach pomiędzy kolejnymi skokami ciśnienia.

Taran (dziób okrętu) - element konstrukcji dawnych okrętów, służący do topienia okrętów wroga przez taranowanie - uderzanie własnym okrętem w okręt wroga. Taran stosowany był pierwotnie w starożytności na okrętach wiosłowych, m.in. greckich, fenickich, asyryjskich i rzymskich. Miał on formę wydłużonego pod wodą i zaostrzonego dziobu okrętu lub zaostrzonej belki wystającej z dziobu. Taran umieszczony był na linii wodnej lub pod wodą i jego zadaniem było przebicie burty atakowanego okrętu pod wodą, co powodowało jego zatonięcie. W epoce okrętów żaglowych statki nie miały taranu z uwagi na małą przydatność tego sposobu walki na żaglowcach.