Tatiana Golovin, ros. Татьяна Головина (ur. 25 stycznia 1988 w Moskwie), francuska tenisistka rosyjskiego pochodzenia, mistrzyni French Open 2004 w grze mieszanej, ćwierćfinalistka US Open 2006 w grze pojedynczej, reprezentantka Francji w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.

Kariera tenisowa

Tatiana Golovin rozpoczęła treningi tenisowe w wieku sześciu lat. Przed rozpoczęciem profesjonalnej kariery spędziła sześć lat w słynnej akademii tenisowej Nicka Bollettieriego na Florydzie w Stanach Zjednoczonych. Tam poznała między innymi Marię Szarapową i Annę Czakwetadze. W kwietniu 2001 roku odnotowała swoje pierwsze występy w turniejach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W ramach tych rozgrywek doszła do półfinału Wimbledonu 2002 (przegrała z Wierą Duszewiną), a kilka miesięcy później także do półfinału US Open (uległa Barborze Strycovej). 1 września 2003 zajmowała szóste miejsce w indywidualnej klasyfikacji juniorskich.

W 2002 roku otrzymała status profesjonalnej tenisistki. W maju próbowała swoich sił w eliminacjach do wielkoszlemowego French Open, odpadła w drugiej rundzie. W marcu 2003 otrzymała dziką kartę od organizatorów turnieju w Indian Wells i był to jej zawodowy debiut. W swoim pierwszym oficjalnym seniorskim meczu pokonała Giselę Dulko 6:2, 6:3, ulegając w kolejnym Francesce Schiavone. W maju, jako tenisistka z trzeciej setki rankingu, zadebiutowała w imprezie wielkoszlemowej; miało to miejsce w Paryżu i w meczu otwarcia przegrała z Jeleną Bowiną.

W styczniu 2004 osiągnęła swój życiowy sukces (i dotąd najlepszy wynik w Melbourne), dochodząc do czwartej rundy Australian Open. Była sklasyfikowana wówczas na 354. miejscu w rankingu światowym, pokonała Annę Smasznową i Linę Krasnorucką, w czwartym meczu nie sprostała Lisie Raymond. Po tym występie awansowała na 135. pozycję w klasyfikacji WTA. Tydzień później po raz pierwszy w karierze doszła do półfinału zawodów WTA w Paryżu, zwyciężając Danielę Hantuchovą i Jelenę Diemientiewą (pierwsza wiktoria nad tenisistką z czołowej dziesiątki). W marcu była już w gronie stu najlepszych zawodniczek świata. W maju odpadła w pierwszej rundzie French Open po porażce z Klarą Koukalovą, ale w tym samym turnieju zdobyła puchar gry mieszanej w parze z Richardem Gasquet. W czerwcu awansowała do pierwszego w karierze finału imprezy WTA w Birmingham; przegrała walkę o tytuł z Marią Szarapową. Wkrótce ustanowiła swój najlepszy rezultat w turnieju wimbledońskim, dochodząc do czwartej rundy (porażka z Sereną Williams). W listopadzie wraz z reprezentacją Francji wystąpiła w finale Pucharu Federacji, w którym Francuzki uległy Rosjankom.

W pierwszej połowie sezonu 2005 zagrała w półfinałach zawodów w Gold Coast, Paryżu, Charleston i Birmingham, a na przełomie maja i czerwca awansowała do najlepszej dwudziestki rankingu WTA. Podczas French Open ustanowiła swój najwyższy wynik na kortach Rolanda Garrosa, dochodząc do trzeciej rundy. Jesienią była w półfinale w Seulu oraz w swoim drugim karierowym finale w Tokio. Skreczowała tam w drugim secie walki z Nicole Vaidisovą. W lutym 2006 ponownie dotarła do półfinału w Paryżu. W marcu w półfinale w Miami prowadziła w meczu z Marią Szarapową (4 WTA) 6:3, 6:7(5), 4:3 i w ósmym gemie trzeciego seta doznała bolesnego skręcenia kostki, co zmusiło ją do poddania spotkania. Golovin nie występowała na kortach aż do French Open, ale odpadła tam w pierwszej rundzie z Zheng Jie.

Po kilku słabszych występach rozpoczęła nieoczekiwanie najlepszy okres w swojej karierze. Doszła do półfinału w Stanford, a potem ćwierćfinału US Open - przegrała z późniejszą mistrzynią, Marią Szarapową, po dwóch tie-breakach. Był to jej najlepszy indywidualny występ wielkoszlemowy. W październiku weszła do finału turnieju WTA w Stuttgarcie, uległa Nadii Pietrowej.

W kwietniu 2007 wywalczyła swój pierwszy tytuł w turnieju singlowym. Dokonała tego w Amelia Island po ćwierćfinale z Venus Williams, półfinale z Aną Ivanović i finale z Nadią Pietrową. W sierpniu była w półfinale imprezy pierwszej kategorii w Toronto, ale uległa tam Jelenie Janković. We wrześniu wygrała drugie indywidualne zawody, pokonała w finale w Portorożu Katarinę Srebotnik. Jesienią przegrała dwa z rzędu finały z Justine Henin; pierwszy w Stuttgarcie, drugi w Zurychu. W 2008 roku nie przeszła w żadnym turnieju drugiej rundy, choć 4 lutego zajmowała najwyższe w dotychczasowej karierze miejsce rankingowe - dwunaste. Po zawodach w Memphis udała się na dwumiesięczną przerwę. Próbowała powrócić do rywalizacji w Cagnes-sur-Mer, odpadła po drugim meczu z Maret Ani. W maju wystartowała jeszcze w zawodach w Berlinie, gdzie przegrała z Caroline Wozniacki 6:7(4), 2:6. Okazało się, że u Tatiany Golovin zdiagnozowano przewlekły uraz pleców, z powodu którego musiała zawiesić tenisowe występy na czas nieokreślony.

Tatiana Golovin sporadycznie występowała w turniejach gry podwójnej. Zadebiutowała w nich podczas wielkoszlemowego French Open 2002 w parze z Marion Bartoli, ale odpadły w pierwszej rundzie. Jej największe osiągnięcie to trzecia runda Wimbledonu 2004 razem z Mary Pierce. Ponadto w 2004 zagrała w półfinale w Zurychu (z Nathalie Dechy), w 2006 w Gold Coast (z Martiną Hingis) i w Luksemburgu (z Nathalie Dechy). 13 sierpnia 2007 zajmowała najwyższe w karierze, 91. miejsce w rankingu deblowym WTA.

Swój jedyny tytuł wielkoszlemowy wywalczyła w grze mieszanej. W 2004 roku razem z Richardem Gasquet wygrali French Open. W finale odprawili Carę Black i Wayne'a Black 6:3, 6:4, a wcześniej okazali się lepsi od innych mikstów, złożonych z czołowych deblistów świata: Virginii Ruano Pascual i Marka Knowlesa oraz Jeleny Bowiny i Nenada Zimonjicia.

Golovin reprezentowała Francję w rozgrywkach o Puchar Federacji od 2004 roku. Wtedy to zdobyła dwa punkty w półfinale z Hiszpankami, pokonując Anabel Medinę Garrigues i Martę Marrero. Francuzki weszły do finału, tam Tatiana ograła Swietłanę Kuzniecową, ale w ogólnym rozrachunku lepsze okazały się Rosjanki i to one sięgnęły po puchar. W 2006 wystąpiła w barażach o utrzymanie Francji w Grupie Światowej, które zakończyły się zwycięstwem Francuzek nad Czeszkami 3-2.

W 2005 otrzymała Nagrodę WTA za Debiut Roku 2004.

czytaj dalej: [2], [3]