|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 17-19 kwietnia 2012 r. w Aachen (Niemcy) odbędzie się konferencja "Sensor-based sorting 2012" (Sortowanie z zastosowaniem czujników 2012) i warsztaty poświęcone wynikom projektu SATURN.
W przeszłości rozwój nowych technik przetwarzania koncentrował się głównie na surowcach mineralnych. Z kolei ... 9 stycznia mija 20 lat od publikacji w "Nature" artykułu polskiego astronoma prof. Aleksandra Wolszczana, informującego o odkryciu pierwszego pozasłonecznego układu planetarnego. Odkrycie Polaka rozwiązało worek z planetami krążącymi wokół innych gwiazd i... Od grudnia 2010 r. astronomowie przyglądają się potężnej burzy okalającej Saturna, planetę znaną ze swoich pierścieni, która jest 10 razy większa od Ziemi. Według ekspertów atmosfera Saturna jest stosunkowo spokojna. Jednak mniej wi... Na posiedzeniu Komitetu Doradczego ds. Nauki o Kosmosie Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), które odbyło się 17 i 18 października, pojawił się wyraźniejszy pogląd na kolejne cele europejskich wypraw w kosmos. Wybrano kilka propozycji przyszłych misji, w tym badanie układu Jowisza, ... Druga połowa lutego to czas, w którym możemy zobaczyć na niebie wszystkie planety, które są dostrzegalne gołym okiem - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech. Okresy, w których możemy na niebie podziwiać wszystkie pla...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Telesto - księżyc Czy wiesz że...? Tetyda (też: Tethys; Saturn III) – piąty co do wielkości księżyc Saturna. Jest prawie pięć razy mniejsza od Tytana. Mała gęstość Tetydy pozwala przypuszczać, że składa się ona prawie w całości z lodu wodnego, podobnie jak Dione i Rea. Saturn – szósta planeta Układu Słonecznego pod względem oddalenia od Słońca. Jest to gazowy olbrzym, drugi pod względem masy i wielkości po Jowiszu, a przy tym paradoksalnie o najmniejszej gęstości ze wszystkich planet całego Układu Słonecznego. Saturn znany był już w świecie starożytnym. Charakterystyczną jego cechą są pierścienie składające się głównie z lodu i (w mniejszej ilości) z odłamków skalnych. Obecnie znamy 61 naturalnych satelitów Saturna (3 niepotwierdzone ostatecznie). Nazwa planety pochodzi od imienia rzymskiego boga – Saturna. Telesto (Saturn XIII) - mały księżyc Saturna, odkryty przez B.A. Smitha, H. Reitseme, S.M. Larsona oraz J.W. Fountaina w 1980 roku z naziemnego obserwatorium. Naturalny satelita (księżyc) – ciało niebieskie pochodzenia naturalnego, obiegające planetę lub planetoidę. Słowo "Księżyc" pisane wielką literą oznacza tylko i wyłącznie naturalnego satelitę Ziemi.
Księżyc trojański - naturalny satelita, poruszający się wokół planety po tej samej (lub bardzo zbliżonej) orbicie co inny, dużo masywniejszy księżyc, w pobliżu punktu libracyjnego L4 lub L5. Nazwa została nadana przez analogię do planetoid trojańskich, dzielących podobnie orbitę z niektórymi planetami. One z kolei zostały nazwane na cześć bohaterów wojny trojańskiej. Jego nazwa pochodzi z mitologii greckiej. Telesto porusza się po tej samej orbicie co dużo masywniejsza Tetyda, w punkcie Lagrange'a L4 na orbicie tego księżyca, jest więc tzw. księżycem trojańskim. Harold J. Reitsema – astronom, który był częścią drużyny która odkryła Larisse, siódmy z znanych księżyców Neptuna, i Telesto, trzynasty księżyc Saturn. Reitsema i jego koledzy odkryli księżyce przez naziemne obserwacje teleskopem. Używając coronagraphic system obrazowania z jednym z pierwszych elementów światłoczułych dostępnych dla astronomicznego wykorzystania, najpierw zauważyli Telesto 8 kwietnia 1980, a dwa miesiące po zauważyli Janusa, również księżyc Saturna. Reitsema, jako część innej drużyny astronomów, obserwowana Larissa 24 maja, 1981, przez patrzenie occultation z gwiazdy przez Neptun system. Reitsema, jako część innej drużyny astronomów, obserwował Larisse 24 maja, 1981. Reitsema jest teraz kierownikiem Space Science Advanced Programs przy Ball Aerospace & Technologies Corp. Boulder (Kolorado), i obecnie pracuje nad Obserwatorium kosmiczne Keplera.
Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym przedstawia w postaci tabelarycznej chronologiczny przegląd odkryć głównych obiektów w Układzie Słonecznym takich jak: planety, planety karłowate i ich księżyce. Zobacz teżLinki zewnętrzneMitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną tradycję grecką opowieści o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
