Forteca temple z 1734 roku

Fasada dobudowanego pałacyku

Temple – średniowieczna forteca zakonu templariuszy, położona w centrum Paryża (w dzielnicy Le Marais). Została wybudowana w 1240 roku, za panowania króla Ludwika IX Świętego. Filip IV Piękny więził tu ostatniego wielkiego mistrza zakonu – Jacques'a de Molay i innych templariuszy. Po rozwiązaniu zakonu, Temple, podobnie jak inne twierdze we Francji, dostała się w ręce królewskie - stała się kolejną rezydencją królewską w Paryżu.

Rezydencja królewska

W XIV wieku twierdzę podarował na rezydencję królowej-wdowie Klemencji Węgierskiej, król Filip V Długi (w zamian za zamek Vincennes, który królowa dostała w testamencie od swojego męża Ludwika X). Klemencja zmarła w Temple 12 października 1328 i twierdza ponownie przeszła w ręce królewskie.
W XVIII wieku do średniowiecznych fortyfikacji dobudowano niewielki pałacyk i w Temple zamieszkali np. Ludwik Franciszek I de Bourbon, książę de Conti, a później Ludwik Antoni Burbon, syn Karola, hrabiego d'Artois. Odbywały się tutaj różnego rodzaju wydarzenia kulturalne; między innymi w wielkiej sali Temple koncert dali osiemnastoletni Wolfgang Amadeusz Mozart i jego starsza siostra - Maria Anna Mozart (uwiecznione to zostało na obrazie Wieczór u księcia de Conti).

Czasy rewolucji francuskiej

Plan parteru Wieży Temple

Podczas rewolucji francuskiej Temple została przekształcona w więzienie polityczne i stało się nawet więzieniem samej rodziny królewskiej. Byli tu przetrzymywani między innymi:

Po rewolucji francuskiej

W 1808 roku Temple stało się miejscem pielgrzymek rojalistów pragnących powrotu monarchii. Cesarz Napoleon Bonaparte rozkazał zburzyć wieżę, co zajęło całe 2 lata. Dzisiaj na miejscu twierdzy znajduje się zielony skwer (franc. Square du Temple) z krytym targiem (Carreau du Temple), a w pobliżu jest stacja trzeciej linii metra - Temple.