Tenji - Polski Serwis Naukowy

Cesarz Tenji (jap. 天智天皇, Tenji tennō, ur. 626, zm. 672) — 38. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

Tenji panował w latach 661-672.

Biografia

Tenji urodził się w 626 roku Był synem cesarza Jomei oraz cesarzowej Kōgyoku. Nadano mu imię książę Naka no Ōe (jap. 中大兄皇子, Naka no Ōe no Oji).

Po śmierci ojca, Jomei, w 642 władzę przejęła jego matka, Kōgyoku na podstawie prawa ustanowionego przez głowę rodu Soga – Soga-no-Iruka – zgodnie z którym tron dziedziczyli w pierwszej kolejności: małżonka i jej brat, a dopiero później syn zmarłego cesarza. Książę Naka-no-Ōe odczuwał więc uzasadnioną niechęć do arystokratycznego rodu Soga, który od kilkudziesięciu lat sprawował niemal całkowitą władzę nad rodziną cesarską. Wraz z Nakatomi no Kamatari (protoplastą rodu Fujiwara) 12 lipca 645 roku, w wieku 19 lat, zamordował Soga-no-Iruka na oczach matki, która z przerażenia abdykowała tego samego dnia. Cesarzem został Kōtoku.

Cesarzowa Kōgyoku (jap. 皇極天皇, Kōgyoku tennō, ur. 7 sierpnia 594, zm. 24 sierpnia 661) — 35. cesarzowa Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

Wyodrębnienie się rodów ze wspólnot neolitycznych przypisuje się dotarciu na Wyspy Japońskie metod uprawy ryżu i idącej za tym możliwości gromadzenia i przechowywania towaru stanowiącego podstawę bogacenia się.

Swoją późniejszą działalnością książę Naka-no-Ōe zyskał sobie poparcie rodu Soga, co przypieczętował małżeństwem z córką jednego z jego członków, Soga-no-Kurayamada. Po śmierci swojego wuja cesarza Kōtoku w 654 roku miał objąć tron, jednak zrzekł się korony na rzecz swej matki, która została cesarzową po raz drugi, przyjmując imię Saimei. Naka-no-Ōe miał jednak duży wpływ na sprawowanie władzy przez matkę.

Kamatari Fujiwara (jap. 藤原鎌足, Fujiwara-no Kamatari) (ur. 614, zm. 14 listopada 669) – japoński polityk okresu Asuka, arystokrata, cesarski dworzanin. Pochodził z rodu Nakatomi, stał się protoplastą klanu Fujiwara. Znany jako Kamatari Nakatomi (jap. 中臣鎌足, Nakatomi-no Kamatari). Przed swoją śmiercią otrzymał nazwisko Fujiwara od cesarza Tenji.

Nihon Ōdai Ichiran (?, "Katalog władców Japonii") - dawna kronika panowania cesarzy japońskich, z krótkimi notatkami i opisami ważniejszych wydarzeń.

W 661 pokierował sprzymierzonymi wojskami koreańsko-japońskimi przeciw królestwu Silla (patrz: Kōgyoku). Po śmierci matki w tym samym roku postanowił, że nie zostanie intronizowany, dopóki nie rozstrzygnie się wojna przeciwko temu królestwu. Przez dwa lata Naka-no-Oe kierował wojskami w Korei. W 663, kiedy zakończyła się rozstrzygająca bitwa, Naka-no-Ōe powrócił do Japonii i został intronizowany na cesarza w wieku 37 lat. Przyjął cesarskie imię Tenji (jap. 天智).

Cesarz Kōtoku (jap. 孝徳天皇, Kōtoku tennō, ur. 22 kwietnia 596, zm. 24 listopada 654) — 36. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

Korea – dawne zjednoczone państwo obydwu Korei: Północnej i Południowej, usytuowane na Półwyspie Koreańskim we wschodniej Azji. Graniczy od zachodu z Chinami i Rosją od północy. Obszar zamieszkuje jednolita grupa etniczna – Koreańczycy. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r., Korea została podzielona na dwa państwa: Republikę Korei (Korea Południowa) oraz Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (Korea Północna). Od 1948 roku do 1950 (wybuch wojny koreańskiej) granica pomiędzy Koreą Północną a Koreą Południową przebiegała dokładnie przez 38° równoleżnik, jednak od 1953 roku granice uległy zmianie.

W 663 Tenji ustanowił pierwszy znany dziś historykom kodeks prawny w historii Japonii.

Tenji zapisał się w historii Japonii jako dobry i zaradny władca. Zmarł w 672 w wieku zaledwie 46 lat. Miał wiele żon, konkubin i kochanek; łącznie miał ponad czternastkę dzieci. Został pochowany w Kioto.

Mauzoleum Tenji znajduje się w prefekturze Kioto. Nazywa się Yamashina no misasagi.

Poniżej znajduje się chronologiczna lista cesarzy Japonii. Daty panowania pierwszych 28, a w szczególności pierwszych 16 władców, są oparte na tradycji, gdyż brakuje w tej kwestii odpowiednich źródeł historycznych.

Isaac Titsingh (ur. 10 stycznia 1745 w Amsterdamie; zm. 2 lutego 1812 w Paryżu) - holenderski lekarz-chirurg, przedsiębiorca, dyplomata i przedstawiciel kompanii handlowej VOC (Vereenigde Oost-Indische Compagnie) na Dalekim Wschodzie.

Zobacz też

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Tenji

Tenji góra podwodna

Przypisy

Kunaichō: 天智天皇 (38)
Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 52-58; Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 52.
Titsingh, p. 52; Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). "Japonia," Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vol. 31, p. 625.
Ponsonby-Fane, p. 8.
Ponsonby-Fane, p. 420.

Bibliografia

Alexandrowicz, Jerzy and Jan Banzemer. (1902). Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vols. 31-32. Warszawa: Druk. Jezierski. OCLC 255159704

Kanert, Maciej. (2006). Starożytna Japonia: miejsca, ludzie, historia. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego (WUJ). 10-ISBN 83-233-2152-3; 13-ISBN 978-83-233-2152-1; OCLC 76265009

Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto, Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887

Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691

Tubielewicz, Jolanta. (1996). Kultura Japonii. Słownik. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne (WSiP). 10-ISBN 83-02-06378-9; 13-ISBN 978-83-02-06378-7; OCLC 37669443

Silla była jednym z Trzech Królestw Korei dawnej Korei. w VII w. Silla podbiła pozostałe królestwa: Paekche w 660 roku oraz Koguryŏ w 668. Okres po podbiciu czasem nazywany jest przez historyków Zjednoczoną Sillą.

Soga (jap. 蘇我氏, Soga no uji) - jedna z najbardziej wpływowych rodzin w polityce okresu Yamato w Japonii. W połowie VI wieku Soga poparli wprowadzenie buddyzmu w Japonii czym narazili się na wrogość pozostałych wpływowych klanów Nakatomi oraz Mononobe. Spór pomiędzy tymi stronnictwami wywołał kilkudziesięcioletni rozłam w kraju. Ród Soga odniósł ostateczne zwycięstwo w roku 587 i zapewnił buddyzmowi życzliwe przyjęcie w Japonii. Z rozkazu cesarza wznieśli pierwszą w Japonii świątynię buddyjską. W późniejszych latach członkowie klanu Soga stali się z kolei konserwatystami sprzeciwiającymi się reformom mającym doprowadzić do centralizacji państwa japońskiego pod rządami rodu cesarskiego.