|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Ponad 300 przedstawicieli władz uczelni i szkół muzycznych z różnych krajów, głównie rektorów i prorektorów, będzie gościć w Warszawie w dniach 4-6 listopada na Międzynarodowym Kongresie Europejskich Konserwatoriów Muzycznych AEC. Obrady będą się odbywały w gmachu U... Zespół naukowców, którego prace są finansowane ze środków unijnych, jako pierwszy na świecie poznał strukturę białka transportowego we wszystkich trzech głównych postaciach strukturalnych. Białka transportowe są odpowiedzialne za przenoszenie substancji do wnętrza i na zew... Naukowcy są coraz bliżej stworzenia systemu komputerowego, który naśladuje procesy mózgu odpowiedzialne za czucie, percepcję, działanie, wzajemne oddziaływanie i poznanie, a równocześnie dorównuje niskiemu zużyciu energii i małym rozmiarom... W odniesieniu do badań opublikowanych 14 maja w magazynie PLoS Pathogens, wirus ptasiej grypy nie rozwija się w ludzkich organizmach ponieważ temperatura wewnątrz nosa jest zbyt niska aby wirus mógł przeżyć. Autorzy publikacji z Imperial C... Spór o to, czy emocje polepszają, czy też pogarszają funkcjonowanie poznawcze, to przedmiot zainteresowań naukowych Kamila Imbira z Uniwersytetu Warszawskiego. Laureat programu stypendialnego "Doktoraty dla Mazowsza" w rozmowie z PAP tłumacz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 TenorCzy wiesz że...? Śpiew - czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy. Sopran – najwyższy głos żeński. Zwykle obejmuje skalę - w muzyce chóralnej - od c1 do a2 (zobacz oktawa). Od solistek wymaga się zazwyczaj c3, rzadziej cis3, d3 czy es3, a od niektórych rodzajów głosu nawet dźwięków e3 czy f3. Skale instrumentów muzycznych – poniższy wykres przedstawia zakres dźwięków muzycznych wydawanych przez instrumenty muzyczne, w tym przez głos ludzki. W niektórych wypadkach na instrumentach można wydawać dźwięki o nieco szerszej skali (np. kontrabas orkiestrowy 5-strunowy od C1), który jest również często używany. Tenor to rodzaj głosu ludzkiego. Mianem tym określa się również osoby śpiewające tym głosem. Tenor jest najwyższym głosem męskim osiągalnym rejestrem piersiowym (patrz: technika śpiewu). Zwykle obejmuje zakres od c do c. Nazwa głosu pochodzi od włoskiego słowa "tenere" (pol. podtrzymywać). Na początku rozwoju polifonii wokalnej, w muzyce średniowiecznej, tenor zawsze wykonywał partię cantus firmus, podtrzymując głos wysoki (nazywany "cantus", mniej więcej w skali sopranu), który wykonywał inną melodię. W dalszym rozwoju dodano trzeci głos, wyższy niż tenor, śpiewający melodię odnoszącą się do cantus firmus, niejako przeciw tenorowi (contratenor altus, czyli wysoki (=altus) głos śpiewający partię konkurującą z partią tenorową). Następnie dodano kolejny głos, niższy (contratenor bassus, czyli głos niski (=bassus) śpiewający partię również konkurującą z partią tenorową). W ten sposób stworzono podstawowy skład polifoniczny podobny do obecnie nam znanego: cantus, contratenor altus, tenor, contratenor bassus. Dla ułatwienia odrzucono potem słowa "contratenor", tworząc nazewnictwo "cantus - altus - tenor - bassus" upodobnione do stosowanego w naszych czasach, znane już w renesansie i używane częściowo również w baroku. Falset – (z wł. falsetto) fistuła – zwyczajowo mianem falsetu określa się rodzaj wysokiego głosu męskiego o groteskowym brzmieniu. Faktycznie oznacza jednak śpiew na niedomkniętych strunach głosowych zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Realizowany jest poprzez silne, nienaturalne napięcie strun głosowych, przez co drgają w krótszej niż odpowiednia dla danego dźwięku długości, powodując wydobycie dźwięku o niewielkiej dynamice oraz charakterystycznej nosowej barwie. Nazwa pochodzi od włoskiego falso – "fałszywe".
Dyszkant (termin muzyczny) - jest to odmiana głosu ludzkiego. Najczęściej ten rodzaj głosu posiadają chłopcy przed mutacją. Dlatego też potocznie nazywany jest chłopięcym głosem. Wiąże się to głównie z długością strun głosowych oraz ich grubością. W okresie przed dojrzewaniem, u obu płci struny głosowe nie są w pełni wykształcone. Dlatego też możliwe jest osiągnięcie skali dyszkantu zarówno przez chłopców jak i dziewczęta. Po mutacji mężczyźni śpiewają odpowiednim głosem męskim i (jeśli umiejętność dyszkantowania pozostaje) odpowiednikiem dyszkantu falsetem lub kontratenorem. U płci przeciwnej zaś, dyszkant przekształca się w sopran lub mezzo-sopran i alt w przypadku fizjologicznego pogrubienia strun oraz ich wydłużenia w okresie dojrzewania. Z dyszkantem jest związany klucz dyszkantowy identyczny jak wiolinowy z tą różnicą, że osadzony ton niżej na pięciolinii. Przed drugą połową XVII wieku tenory obsadzane były w partiach kojarzonych obecnie z innymi głosami. Ze względu na to, że przez długi czas w historii kobietom nie wolno było śpiewać w kościele, w głosach wyższych (głównie w partii "cantus") obsadzani byli albo mężczyźni śpiewający falsetem (obecnie zwani kontratenorami), albo chłopcy przed mutacją, posiadający głos zwany dyszkantem. Wbrew obecnym skojarzeniom, w partii "altus" nie śpiewał zwykle głos kojarzony z obecnym żeńskim altem lub falsetowym kontratenorem, ale tenor śpiewający rejestrem piersiowym o wyjątkowo szerokiej skali. Obecnie niektórzy wykonawcy muzyki dawnej, zwykle śpiewający partie tenorowe, często wykonują partie "altus" właśnie w ten sposób (np. Charles Daniels, Stephan van Dyck, a w Polsce m.in. Maciej Gocman). Głos ludzki – wibracje wytwarzane przez struny głosowe człowieka (dźwięki o określonej częstotliwości). Fałdy głosowe w połączeniu z m.in. zębami, językiem i ustami mogą wytworzyć szerokie spektrum dźwięków, umożliwiając całkowitą zmianę znaczenia wypowiedzi poprzez manipulację tonu lub akcentowanie pojedynczych części.
Głos ludzki – wibracje wytwarzane przez struny głosowe człowieka (dźwięki o określonej częstotliwości). Fałdy głosowe w połączeniu z m.in. zębami, językiem i ustami mogą wytworzyć szerokie spektrum dźwięków, umożliwiając całkowitą zmianę znaczenia wypowiedzi poprzez manipulację tonu lub akcentowanie pojedynczych części. Wyróżniamy kilka rodzajów tenoru - tenor liryczny, tenor dramatyczny często o ciemniej i metalicznej barwie oraz tenor spinto. Skala tenorowa sytuuje się więc pomiędzy skalą barytonu a męskiego altu (śpiewanego falsetem). Istnieje rozróżnienie skali tenorowej dla solistów, oscylującej między c a c2 do d2, a skali tenorowej dla tenorów chóralnych, których skala plasuję się od c do g1-a1. Zobacz teżPrzypisyPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
