Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
O filozofii abp. Życińskiego w 1. rocznicę jego śmierci
O dorobku i wizji filozoficznej abp. Józefa Życińskiego - wybitnego filozofa, teologa i publicysty - będą dyskutować naukowcy podczas konferencji na KUL-u. Wśród tematów spotkania, w którym weźmie udział ks. prof. Michał Heller, będzie spór między nauką ...
 
Mija 40 lat od śmierci Jasienicy
Paweł Jasienica, jeden z najbardziej cenionych polskich historyków powiedział sam o sobie: "Żywot przypadł mi na czasy historii skondensowanej, jak nigdy jeszcze". 19 sierpnia mija 40 lat od śmierci autora "Rzeczpospo...
 
50. rocznica śmierci gen. Józefa Hallera
Żołnierz Legionów Polskich, twórca "Błękitnej Armii" podczas I wojny św. oraz minister Rządu Polskiego na Uchodźstwie podczas II wojny św. - gen. Józef Haller - zmarł 4 czerwca 1960 r. W tym roku mija 50. rocznica tego wydarzenia....
 
65. rocznica śmierci Wincentego Witosa
31 października 1945 r. w Krakowie zmarł Wincenty Witos, przywódca ruchu ludowego, trzykrotny premier II RP, jeden z przywódców Centrolewu, więzień brzeski. Po wybuchu II wojny światowej aresztowany przez Niemców, odmówił współpracy z wła...
 
Konferencja w 10. rocznicę śmierci Jerzego Giedroycia
Recepcji i aktualności idei Jerzego Giedroycia poświęcona była konferencja naukowa na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej zorganizowana z okazji 10. rocznicy śmierci redaktora "Kultury".List do uczestników konferencji "Wokół idei Jerze...

Reklama:


Teodolinda

Czy wiesz że...?
Agilulf – król Longobardów w latach 591-616. Kuzyn Autarisa i mąż wdowy po nim, Teodolindy. Za jego panowania wzmocniona została władza królewska oraz postępowała chrystianizacja pod presją papieża Grzegorza Wielkiego i za poparciem królowej Teodolindy. Sam Agilulf nie ochrzcił się, ale w 603 roku ochrzczony został jego syn i przyszły następca Adaloald. Pozwolił św. Kolumbanowi założyć klasztor we Bobbio, po czym w roku 613 wsparł opactwo darowizną.

Bawarowie – inaczej Bajuwarowie, jedno z plemion germańskich, zamieszkujące tereny dzisiejszej Bawarii. Istnieje też hipoteza, że byli potomkami celtyckich Bojów.
Theodelinda na fresk z Rodzina Zavattari, 1444.

Teodolinda (ok. 570 - 628), królowa Longobardów, córka Garibalda, księcia Bawarów. W 588 poślubiła króla Longobardów Autarisa. Małżeństwo to przyczyniło sie do wzmocnienia Longobardów w opozycji do Franków i zbliżyło do kościoła katolickiego. Po śmierci Autorisa w 590 poślubia jego następcę Agilulfa, po którego śmierci (616) objęła regencje w imieniu swego niepełnoletniego syna Adaloalda. Teodolinda ufundowała wiele kościołów, w tym katedrę w Monzie, w której skarbcu jest przechowywana jej korona w formie opaski inkrustrowanej 180 kamieniami szlachetnymi..

Frankowie(łac. gens Francorumlub Franci) - to nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium Rzymu, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal cała Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stałą się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i państwu niemieckiemu.

Autaris (ur. ok. 540, zm. 5 września 590) – syn Klefa, król Longobardów od 584. Po objęciu władzy książęta longobardzcy odstąpili mu połowę zdobytych ziem cesarstwa rzymskiego. Dzięki temu został również najbogatszym właścicielem ziemskim co umocniło jego władzę i prestiż. Autaris podczas swego panowania odparł ataki Franków króla Childeberta II, zawarł sojusze z Bizancjum i Bawarami, poślubił córkę Garibalda, księcia bawarskiego, Teodolindę. Pod koniec panowania zabronił Longobardom przyjmowania chrztu. Zmarł otruty 5 września 590 roku.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 247. ISBN 83-7425-568-4. 

Bibliografia

  • Praca zbiorowa,Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, ss. 70, ISBN 978-84-9819-814-0
    • Longobardowie, Langobardowie (łac. Langobardi, starsza nazwa Wannilowie) – lud zachodniogermański. Ich nazwa pochodzi od łac. longa barba czyli długa broda, gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii nosili właśnie długie, barbarzyńskie brody. Inna wersja pochodzenia nazwy Długobrodzi, przytoczona przez Pawła Diakona, mówi, że przed walką z Wandalami Wannilowie-Longobardowie użyli podstępu, który miał zwiększyć ich pozorną liczebną przewagę. Ich ówcześni wodzowie – Ibor i Agio – nakazali kobietom przebrać się za wojowników, rozpuścić włosy i spiąć je w taki sposób, by przypominały brody.






    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.