Teodor Franciszek Gruell – Gretz (zm. po 1811 r.) – 14 kwietnia 1792 r. wybrany na pierwszego konstytucyjnego Prezydenta Lublina, ponownie wybrany w 1794 r.

Żyd z Warmii, był zarazem doktorem medycyny i aptekarzem, a przez wiele lat pełnił obowiązki rajcy miejskiego. Prócz medycyny i farmacji był biegły w botanice i fizyce. Prowadził też aptekę zakonną Trynitarzy.

W 1785 roku otrzymał godność rady dworu (consiliarius), a trzy lata później król Stanisław August Poniatowski nadał mu tytuł ”aptekarza królewskiego” i zezwolił Gruellowi, by ten ozdobił swoją aptekę herbem województwa lubelskiego.

W 1809 roku, kiedy do Lublina wkroczyli ułani pułkownika Dominika Dziewanowskiego, obok austriackiego prezydenta Dymitra Władycha funkcję jego zastępcy zgodził się objąć Teodor Gruell – Gretz i sprawować, dopóki władza będzie się znajdować w polskich rękach.

Aptekarz – prezydent posiadał dworek – kamienicę, oraz przylegającą działkę przy rogatkach warszawskich, obok wejścia do Ogrodu Saskiego. Po śmierci Gruella jego spadkobiercy sprzedali dom Karolowi Linczowi – aptekarzowi, właścicielowi browaru i kilku innych kamienic w Lublinie. W 1830 roku „Guerllowski” dworek nabył od Lincza Skarb Królestwa Polskiego. W latach późniejszych urządzono tam magazyn soli.