|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Nowoczesny, "inteligentny" budynek dydaktyczno-laboratoryjny, wykorzystujący energię odnawialną, powstanie na Politechnice Świętokrzyskiej w Kielcach. Władze uczelni podpisały umowę na realizację przedsięwzięcia z wykonawcą inwestycji. Projekt "Ener... Nowoczesne systemy pozwalają na przestrzenną lokalizację w czasie rzeczywistym. Dzięki nim można zapewnić bezpieczeństwo ludziom, a także lepiej zorganizować procesy logistyczne i produkcyjne. Nad hybrydowym systemem lokalizacji wewnątrz budynków, m.in. dla szpitali i ... Nowy budynek Śląskiego Centrum Chorób Serca oficjalnie otwarto w czwartek w Zabrzu. Zbudowany za 103 mln zł obiekt o powierzchni ok. 12 tys. m kw. powstał, by poprawić warunki, a także uzupełnić i częściowo rozwinąć działalność zabrzańskiej placówki. Pierws... W dniach 4-5 czerwca w stolicy Rosji, Moskwie, odbędzie się międzynarodowa konferencja na temat gospodarki zasobami wodnymi w warunkach skrajnych.
Celem konferencji jest wzmocnienie współpracy między specjalistami oraz wymiana wiedzy w tej dziedzinie. Sp... "Truizmem stało się już twierdzenie, że współczesna gospodarka opiera się na wiedzy. Jest oczywiste, że tylko regiony potrafiące zapewnić swoim mieszkańcom realizację takich właśnie potrzeb, mają szansę stać się motorami rozwoju i atrakcyjnym...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Teofan GrekCzy wiesz że...? Ikona (gr. εικων, eikón oznaczające obraz) - obraz sakralny, powstały w kręgu kultury bizantyńskiej wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne. Charakterystyczna dla chrześcijańskich Kościołów wschodnich, w tym prawosławnego i greckokatolickiego. Ikonostas (gr. eikón oznaczające obraz oraz stásis czyli pozycja, umiejscowienie) – ozdobna, pokryta ikonami ściana we wnętrzu cerkwi, która znajduje się między miejscem ołtarzowym (swiatłyszcze, sanktuarium, prezbiterium) a nawą (naos), przeznaczoną dla wiernych. 
 Teofan Grek (ur. ok. 1340/1350 - zm. między 1405/1415) – malarz bizantyjski. Działał w Konstantynopolu, później w Nowogrodzie Wielkim i Moskwie. Cerkiew (z gr. kyriaké - należąca do Pana, w uzupełnieniu do eklezja - lud, zgromadzenie, później świątynia, kościół) – budynek przeznaczony do sprawowania nabożeństw w cerkwi prawosławnej lub unickiej (greckokatolickiej). Jest przestrzenią sakralną dla celebracji Boskiej Liturgii. Prawosławni oraz grekokatolicy wierzą, iż jest ona miejscem szczególnego przebywania samego Boga. Nazwa cerkiew w języku staropolskim oznaczała po prostu kościół, dopiero w późnym średniowieczu nazwą tą określano tylko kościoły prawosławne.
Andrzej Rublow, Andriej Rublow, ros. Андрей Рублёв (ur. ok. 1360, zm. prawdopodobnie 29 stycznia 1430) – rosyjski mnich, święty prawosławny, pisarz, twórca ikon. Jest uważany za najwybitniejszego przedstawiciela moskiewskiej szkoły pisania ikon. W Nowogrodzie stworzył freski w cerkwi Przemienienia Pańskiego (Spaso-Preobrażeńska). Pracował od 1405 roku wspólnie z Andriejem Rublowem i Prochorem z Gorodca przy zdobieniu Kremla i jego świątyń. Przypisuje się mu autorstwo części ikon z ikonostasu w soborze Błagowieszczeńskim. Kreml (ros. Кремль) – gród warowny lub twierdza sytuowana w obrębie miast ruskich, budowana zwykle na wzniesieniu i obejmująca: siedzibę władcy, cerkwie oraz budynki o funkcjach urzędowych lub państwowych. W XVIII wieku, w związku z rozbudową miast, kremle straciły swoje obronne znaczenie, pełniąc jedynie funkcje reprezentacyjne.
Fresk (z wł. fresco - świeży) – technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na mokrym tynku farbami odpornymi na alkaliczne działanie zawartego w zaprawie wapna. Inne nazwy to al fresco i buon fresco.  Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin , podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian").
Konstantynopol – nazwa Bizancjum nadana miastu przez Konstantyna Wielkiego, który wybrał je na swoją siedzibę; w latach 330–395 stolica cesarstwa rzymskiego; w latach 395–1453 stolica cesarstwa Bizantyjskiego i Cesarstwa Łacińskiego (1204–1261); stolica państwa ottomańskiego w latach 1453–1922. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
