|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Czy sprawniejsze i szybsze samce ptaków łatwiej zdobywają samice? Wyniki nowych badań przeprowadzonych w Wlk. Brytanii sugerują, że tak się właśnie dzieje w przypadku pardwy górskiej, arktycznego kuzyna pardwy szkockiej. Naukowcy z Uniwersyte... Kardiochirurdzy ze Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu w nocy ze środy na czwartek dokonali drugiego w tym roku w tym ośrodku przeszczepu serca. Operacja nie byłaby możliwa, gdyby nie pomoc wojska, które dostarczyło organ z Warszawy do Katowic rządowym Jakiem-4... Bez komplikacji zakończyła się operacja wszczepienia protezy aortalno-udowej przy użyciu robota da Vinci, którą przeprowadzono w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym we Wrocławiu. Była to pierwsza w Polsce operacja z zakresu chirurgii naczyniowej prowadzona pr... Postępy medyczne, technologiczne i edukacyjne dają Europejczykom nowy impuls do życia. Standard życia jest wyższy niż kiedykolwiek i ludzie żyją dłużej. Według Europejskiej Rady Informacji o Żywności (EUFIC) możemy teraz liczyć na 78 lat życia w porównaniu z ... Finansowani ze środków unijnych naukowcy opracowali kryteria oceny ryzyka związanego z nanomateriałami inżynierskimi (ENM), które pomogą ekspertom w rozwoju innowacji i podejmowaniu strategicznych decyzji. Odkrycia, które stanowią dorobek projektu NANOHOUSE (Cykl życia produkt...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Teoria obliczeńCzy wiesz że...? Teoria złożoności obliczeniowej to dział teorii obliczeń. Głównym jej celem jest określanie ilości zasobów potrzebnych do rozwiązania problemów obliczeniowych. Rozważanymi zasobami są takie wielkości jak czas, pamięć lub liczba procesorów. Za twórców tej teorii uważani są Juris Hartmanis i Richard Stearns. Jako przykłady problemów t.z.o. można podać: problem spełnialności, problem najkrótszej ścieżki, problem faktoryzacji oraz wiele innych o których wiadomo że są obliczalne. Kwestią obliczalności zajmuje się teoria obliczalności, będąca drugą ważną gałęzią teorii obliczeń. Rachunek lambda to system formalny używany do badania zagadnień związanych z podstawami matematyki jak rekurencja, definiowalność funkcji, obliczalność, podstawy matematyki np. definicja liczb naturalnych, wartości logicznych, itd. Rachunek lambda został wprowadzony przez Alonzo Churcha i Stephen Cole Kleene w 1930 roku. Teoria obliczeń to dział informatyki teoretycznej. Dzieli się on na dwie główne części: teorię obliczalności oraz złożoność obliczeniową. Pierwszy z nich zajmuje się odpowiedzią na pytanie, które problemy dają się rozwiązać przy pomocy komputera, a drugi tym jak szybko da się to zrobić. Komputer (z ang. computer od łac. computare – obliczać, dawne nazwy używane w Polsce: mózg elektronowy, elektroniczna maszyna cyfrowa, maszyna matematyczna) – urządzenie elektroniczne służące do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr albo sygnału ciągłego.
Definicja intuicyjna: Maszyna Turinga stanowi najprostszy, wyidealizowany matematyczny model komputera, zbudowany z taśmy, na której zapisuje się dane i poruszającej się wzdłuż niej "głowicy", wykonującej proste operacje na zapisanych na taśmie wartościach. Rozważania tego typu nie są możliwe bez formalnego, matematycznego modelu komputera. Najczęściej używanym modelem jest maszyna Turinga. Taką maszynę można w uproszczeniu rozumieć jako komputer o nieograniczonych zasobach pamięci. Inne używane modele, takie jak: rachunek lambda, rachunek kombinatorów, algorytmy Markowa, funkcje rekurencyjne są sobie równoważne w tym sensie, że wszystko co jest obliczalne na jednym z nich da się też obliczyć na maszynie Turinga. Rozważa się również węższe modele (tzn. takie, które nie pozwalają na wyrażenie dowolnej funkcji obliczalnej). Automat skończony (ang. finite state machine, FSM) to abstrakcyjny, matematyczny, iteracyjny model zachowania systemu dynamicznego oparty o tablicę dyskretnych przejść między jego kolejnymi stanami (diagram stanów).
W informatyce, teoria obliczalności to dział teorii obliczeń zajmujący się badaniem jakie problemy są rozwiązywalne przy użyciu komputerów. Nie należy mylić teorii obliczalności z teorią złożoności obliczeniowej, zajmującej się badaniem jak efektywnie da się rozwiązywać różne problemy. O niektórych problemach związanych z modelami obliczeń wiadomo, że są nierozstrzygalne. Na przykład nie istnieje algorytm, który rozstrzyga, czy dwa λ-wyrażenia są równoważne lub czy maszyna Turinga dla danego wejścia się zatrzyma (zob. Problem stopu). Język formalny – jest to podzbiór zbioru wszystkich słów nad skończonym alfabetem. Język formalny jest kluczowym pojęciem w informatyce, logice matematycznej i językoznawstwie. Język formalny nie jest uściśleniem pojęcia języka naturalnego i nie powinien być z nim mylony.
Informatyka (łac. informatio - "wyobrażenie", "wizerunek", "pomysł", ang. computer science, computing science, information technology, informatics) – dziedzina nauki i techniki zajmująca się przetwarzaniem informacji – w tym technologiami przetwarzania informacji oraz technologiami wytwarzania systemów przetwarzających informacje. Pierwotnie część matematyki, została rozwinięta do osobnej dyscypliny nauki, pozostaje jednak nadal w ścisłym związku z matematyką, która dostarcza jej podstaw teoretycznych. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Problemem stopu nazywamy sytuację, gdy dla danego algorytmu należy stwierdzić, czy program realizujący dany algorytm zatrzyma się. Pytanie może odnosić się albo do konkretnych danych wejściowych, albo do wszystkich możliwych danych. Jeśli program zatrzymuje się dla wszystkich danych, to mówimy, że ma własność stopu.
Algorytm – w matematyce oraz informatyce skończony, uporządkowany ciąg jasno zdefiniowanych czynności, koniecznych do wykonania pewnego rodzaju zadań. Słowo "algorytm" pochodzi od starego angielskiego słowa algorism, oznaczającego wykonywanie działań przy pomocy liczb arabskich (w odróżnieniu od abacism - przy pomocy abakusa), które z kolei wzięło się od nazwiska, które nosił Muhammad ibn Musa al-Chuwarizmi (أبو عبد الله محمد بن موسى الخوارزمي), matematyk perski z IX wieku.
W teorii obliczeń, automat ze stosem (PDA, ang. pushdown automaton) to automat skończony, który może dodatkowo korzystać ze stosu do przechowywania danych. Domyślnie przyjmuje się, że ten automat jest automatem niedeterministycznym. Takie automaty są równoważne pod względem siły wyrazu gramatykom bezkontekstowym, rozpoznając języki bezkontekstowe. Jeśli nie dopuszcza się możliwości niedeterminizmu, otrzymuje się słabszy model automatu nazywany deterministycznym automatem ze stosem. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
