Teresa Liszcz - Polski Serwis Naukowy

Teresa Liszcz – ślubowanie sędziego Trybunału Konstytucyjnego, 2006

Teresa Liszcz z domu Pezda (ur. 26 maja 1945 w Choinach) – polska polityk, prawnik, profesor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, była sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP, posłanka na Sejm X, I i III kadencji, senator V kadencji, od 2006 sędzia Trybunału Konstytucyjnego.

Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – organ pomocniczy zapewniający realizację konstytucyjnych uprawnień Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Działa na podstawie art. 143 Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997. Prezydent RP nadaje Kancelarii statut oraz powołuje i odwołuje jej szefa.

Habilitacja (z łac. habilitas – "zdatność, zręczność") – postępowanie, którego celem jest uzyskanie przez uprawnioną osobę stopnia naukowego doktora habilitowanego. Praca habilitacyjna i przewód habilitacyjny stanowią etap na drodze do uzyskania stanowiska profesora na uczelni a następnie profesora tytularnego.

Życiorys

W 1968 ukończyła studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1970 po odbytej aplikacji złożyła egzamin sędziowski. W 1974 obroniła na UMCS doktorat z zakresu nauk prawnych ze specjalnością prawo pracy, w 1988 uzyskała stopień doktora habilitowanego (na Uniwersytecie Łódzkim). Była uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. Na Wydziale Prawa i Administracji UMCS kierowała Komitetem Założycielskim NSZZ "Solidarność". W 1992 została profesorem nadzwyczajnym tej uczelni i kierownikiem Zakładu Prawa Pracy. Opublikowała ponad 150 prac naukowych z prawa pracy i ubezpieczeń społecznych (w tym 10 książek).

Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności – zespół ekspertów prawniczych "Solidarności", w skład którego weszło ponad 100 specjalistów z różnych dziedzin prawa i 200 współpracowników z całej Polski. Powołane w Krakowie 17 stycznia 1981 roku obradowało w sądzie krakowskim i na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zakończyło pracę w 1992 roku. Przygotowało reformę prawa w Rzeczpospolitej opracowując kilkadziesiąt społecznych projektów ustaw m.in.:

Komisja Konstytucyjna Zgromadzenia Narodowego została utworzona przez ustawę konstytucyjną z dnia 23 kwietnia 1992 r. o trybie przygotowania i uchwalenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 67, poz. 336; zm.: Dz. U. z 1994 r. Nr 61, poz. 251).

Przed rozpoczęciem działalności w "Solidarności" była w latach 1968–1980 członkinią Związku Nauczycielstwa Polskiego. W obu związkach społecznie pełniła funkcję radcy prawnego pracowników. W latach 1980–1981 występowała jako ekspert zarządu Regionu Środkowo-Wschodniego "Solidarności". Jednocześnie od 1977 należała do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego i z ramienia tej partii, przy poparciu "Solidarności", w wyborach parlamentarnych w 1989 uzyskała mandat posła na Sejm kontraktowy już w pierwszej turze (jako jedna spośród trzech kandydatów partii rządzących). Weszła następnie do Naczelnego Komitetu ZSL (od lipca do listopada 1989 zasiadała w prezydium NK) oraz pełniła funkcję wiceprzewodniczącej klubu parlamentarnego. W 1990 była w gronie członków-założycieli Porozumienia Centrum, a po zjednoczeniu Porozumienia Centrum z Partią Chrześcijańskich Demokratów w 1999 należała do Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.

Komisja Polityki Społecznej (skrót: POS) wchodziła w skład stałych komisji sejmowych. Została utworzona po wyborach parlamentarnych w 2005 z wcześniejszej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Do zakresu jej działania należały sprawy kształtowania polityki socjalnej państwa, ochrony pracowników, w tym bezpieczeństwa i higieny pracy, analizy systemu płac i kosztów utrzymania. Zajmowała się także sprawami walki z bezrobociem, problemów społecznych i socjalnych, pomocy społecznej, komunalnego budownictwa mieszkaniowego oraz problemów kombatantów. Po wyborach do Sejmu w 2007 została zlikwidowana.

Komisja Ustawodastwa i Praworządności wchodziła w skład stałych komisji senackich w czasie V kadencji. Po wyborach parlamentarnych w 2005 roku została rozdzielona pomiędzy: Komisję Ustawodawczą oraz Komisję Praw Człowieka i Praworządności. Przedmioty działania komisji były:

W Sejmie kontraktowym (1989–1991) brała udział w pracach Komisji Ustawodawczej, Komisji Konstytucyjnej, Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego. W wyborach w 1991 dostała się do Sejmu I kadencji z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum; przewodniczyła Komisji Ustawodawczej, była członkinią Komisji Polityki Społecznej, a także Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego. W wyborach w 1997 po czteroletniej przerwie wróciła do parlamentu, uzyskując po raz trzeci mandat poselski z listy Akcji Wyborczej Solidarność; pracowała w Komisji Polityki Społecznej oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. We wrześniu 2001 w wyborach parlamentarnych została wybrana do Senatu w okręgu lubelskim z ramienia Bloku Senat 2001. Przewodniczyła Komisji Ustawodawstwa i Praworządności, należała także do Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich. W 2005 z własnego komitetu bez powodzenia ubiegała się o reelekcję.

Aplikacja - praktyka absolwenta studiów prawniczych, mająca na celu przygotować go do wykonywania poszczególnych zawodów prawniczych. Praktyka ta odbywa się w miejscach i w czasie określonym szczegółowymi przepisami i kończy się zdaniem stosownego egzaminu państwowego.

Wybory parlamentarne w Polsce w 2001 r. odbyły się 23 września. Zastosowano nowo uchwaloną ordynację wyborczą do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej.

W 1991 pełniła funkcję sekretarza stanu ds. społeczno-ekonomicznych i problemów wsi w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. W latach 1994–1997 była doradcą prezesa Najwyższej Izby Kontroli, wchodząc też w skład Kolegium NIK. Sejm III kadencji delegował ją jako swoją przedstawicielkę w Krajowej Radzie Sądownictwa.

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie – publiczna uczelnia wyższa powołana do życia w 1944 roku. Bezpośrednią przyczyną powstania Uniwersytetu była chęć stworzenia świeckiej uczelni wyższej, jako przeciwwagi dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Nauki prawne to zbiór nauk społecznych i humanistycznych zajmujących się prawem. Jako synonimy "nauk prawnych" używa się również terminów prawoznawstwo czy jurysprudencja, są to jednak terminy wieloznaczne. Prawoznawstwo oznaczać może również teorię prawa, natomiast jurysprudencja uznawana jest za jedną z ogólnych nauk prawnych, specyficzną szczególnie dla krajów common law.

Należy m.in. do Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Pracy i Zabezpieczenia Społecznego, Lubelskiego Towarzystwa Naukowego oraz Lubelskiego Stowarzyszenia Ochrony Zwierząt. Jest zamężna, mąż Leszek jest radcą prawnym.

8 grudnia 2006 została wybrana przez Sejm sędzią Trybunału Konstytucyjnego.

Z ustaleń Instytutu Pamięci Narodowej wynika, że 19 grudnia 1981 po rozmowie ostrzegawczej z funkcjonariuszem SB podpisała oświadczenie o zaniechaniu szkodliwej działalności i przestrzeganiu porządku prawnego. Sama zainteresowana przyznała, że na początku stanu wojennego w Polsce podpisała deklarację lojalności, chcąc w ten sposób chronić swojego męża.

Blok Senat 2001 - komitet wyborczy powołany 12 lipca 2001 przez solidarnościowe partie polityczne, mający na celu przygotowanie się do wyborów i zapobiegnięcie dominacji przyszłego Senatu V kadencji przez koalicję SLD-UP. Jego pełna nazwa to Komitet Wyborczy Wyborców "Blok Senat 2001". 30 maja 2001 o zgłoszenie wspólnej listy "obozu posierpniowego" do szefów swoich ugrupowań zaapelowali publicznie senatorowie: Kazimierz Kutz (UW), Krzysztof Piesiewicz (AWS), Zbigniew Religa (PO) i Zbigniew Romaszewski (ROP).

Trybunał Konstytucyjny (skrót TK) – organ sądownictwa konstytucyjnego w Polsce, znany także w ustrojach innych państw. Jego podstawowym zadaniem jest kontrolowanie zgodności norm prawnych niższego rzędu (rangi ustawowej lub podustawowej) z normami prawnymi wyższego rzędu, przede wszystkim z Konstytucją i niektórymi umowami międzynarodowymi (tzw. "sąd nad prawem").

Przypisy

Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0.
Informacje w BIP IPN

Źródła

Strona sejmowa posła III kadencji

Nota biograficzna na stronie Trybunału Konstytucyjnego