Testowanie - Polski Serwis Naukowy

Testowanie oprogramowania – proces związany z wytwarzaniem oprogramowania. Jest to jeden z procesów zapewnienia jakości oprogramowania. Testowanie ma na celu weryfikację oprogramowania oraz walidację oprogramowania. Weryfikacja oprogramowania ma na celu sprawdzenie, czy wytwarzane oprogramowanie jest zgodne ze specyfikacją. Walidacja sprawdza, czy oprogramowanie jest zgodne z oczekiwaniami użytkownika.

Regresja – zjawisko niezamierzonej utraty jakiejś funkcjonalności powstałe w nowej wersji programu i zwykle skutkujące komunikatem o błędzie lub brakiem działania. Do regresji dochodzi wskutek wprowadzania zmian w jakiejś części kodu programu. Skutkiem tych zmian jest błędne działanie innej funkcji programu, która w poprzednich wersjach działała prawidłowo.

Testy funkcjonalne znane są także jako testy czarnej skrzynki, ponieważ osoba testująca nie ma dostępu do informacji na temat budowy programu, który testuje. Często testy takie są wykonywane przez inne osoby niż programiści tworzący program. Nierzadko są to osoby nie posiadające wiedzy z zakresu programowania. Osoba testująca program nie opiera danych testowych na budowie wewnętrznej programu, lecz na założeniach funkcjonalnych, jakie powinien spełniać program zgodnie z dokumentacją.

Podział testów

Testy można podzielić na kilka sposobów:

na poziomy (fazy)

na białoskrzynkowe oraz czarnoskrzynkowe (inaczej testy strukturalne i funkcjonalne)

na testy funkcjonalne i testy właściwości.

Dodatkowo można wyróżnić testy wykonane w określonym celu:

retesty – testy poprawek błędów

testy regresywne – testy niezmienionych części oprogramowania po wykonaniu zmian.

Poziomy testowania

Testy dzieli się na pięć poziomów:

Testy statyczne są formą testowania oprogramowania bez uruchamiania programu podczas testów. Test polega na automatycznym i ręcznym sprawdzaniu kodu w celu znalezienia błędów. Najczęściej wykonywany jest przez twórców kodu jako pierwsze i podstawowe sprawdzenie każdego programu.Testowanie statyczne sprawdza podstawową poprawność kodu i pozwala ocenić, czy program jest gotowy na bardziej szczegółowe testowanie.

Inżynieria oprogramowania – dziedzina inżynierii systemów zajmująca się wszelkimi aspektami produkcji oprogramowania: od analizy i określenia wymagań, przez projektowanie i wdrożenie, aż do ewolucji gotowego oprogramowania. Podczas gdy informatyka zajmuje się teoretycznymi aspektami produkcji oprogramowania, inżynieria oprogramowania koncentruje się na stronie praktycznej.

testy jednostkowe

testy integracyjne wewnętrzne

testy systemowe

testy integracyjne zewnętrzne

testy akceptacyjne albo testy alfa i testy beta

Standardy w testowaniu

Podstawowym standardem dla testowania oprogramowania jest IEEE 829-1998 (829 Standard for Software Test Documentation). Jest to standard określający formę zbioru 8 dokumentów potrzebnych w każdej z faz testowania oprogramowania. W efekcie każdej z tych faz tworzony jest 1 dokument wynikowy. Standard ten określa dokładnie format dokumentów, jednak nie wymaga, aby wszystkie były wykonane. Nie zawiera także informacji o tym, co dokładnie mają zawierać.

Testy akceptacyjne, to testy, których celem nie jest wykrycie błędów a jedynie uzyskanie formalnego potwierdzenia wykonania oprogramowania odpowiedniej jakości.

Test jednostkowy (ang. unit test, test modułowy) to w programowaniu metoda testowania tworzonego oprogramowania poprzez wykonywanie testów weryfikujących poprawność działania pojedynczych elementów (jednostek) programu - np. metod lub obiektów w programowaniu obiektowym lub procedur w programowaniu proceduralnym. Testowany fragment programu poddawany jest testowi, który wykonuje go i porównuje wynik (np. zwrócone wartości, stan obiektu, wyrzucone wyjątki) z oczekiwanymi wynikami - tak pozytywnymi, jak i negatywnymi (niepowodzenie działania kodu w określonych sytuacjach również może podlegać testowaniu).

Test Plan – dokument planowania zarządzania projektem, który składa się z informacji o tym, w jaki sposób będą prowadzone testy, kto będzie je przeprowadzał, co będzie testowane, jak długo potrwa cały proces oraz jaki będzie zakres testów.

Test Design Specification – szczegóły na temat warunków testowania, oczekiwanych wyników a także kryteriach przejścia testu.

Test Case Specification – specyfikuje dane testowe do użycia podczas wdrażania warunków testowania określonych w Test Design Specification.

Test Procedure Specification – zawiera szczegóły na temat przeprowadzenia każdego testu włączając w to założenia oraz poszczególne kroki testów.

Test Item Transmittal Report – zawiera raporty na temat czasu przejścia testowanych fragmentów oprogramowania między etapami.

Test Log – zawiera informacje o tym, które przypadki testowania zostały użyte, kto je użył i w jakim porządku oraz informacje o ich powodzeniu.

Test Incident Report – zawiera informacje o testach zakończonych niepowodzeniem. Informacje o wynikach oraz dlaczego dany test nie powiódł się.

Test Summary Report – raport ten zawiera wszystkie istotne informacje ujawnione podczas zakończonych testów oraz wyceny jakości procesów testowania, jakości oprogramowania poddanego testowi, a także statystyki uzyskane z Incident Report. Raport referuje również do typów i czasu trwania wykonanych testów w celu usprawnienia wszelkich planów związanych z testami w przyszłości. Ostateczna forma dokumentu jest wykorzystywana w celach weryfikacji poprawności testowanego systemu względem wymagań zdefiniowanych przez zleceniodawców.

Do innych standardów związanych z testowaniem oprogramowania należą: IEEE 1008, IEEE 1012, BS 7925-1, BS 7925-2.

Testy strukturalne – znane są także jako testy białej lub szklanej skrzynki. Polegają na testowaniu programu poprzez podawanie na wejściu takich danych, aby program przeszedł przez każdą zaimplementowaną ścieżkę. Zasady te są definiowane przez kryteria pokrycia wszystkich pętli oraz wszystkich warunków. Testy białej skrzynki nie są w stanie wykazać braku implementacji funkcji, którą powinien posiadać system docelowy. Sprawdzają jednak dokładnie operacje wykonywane w zaimplementowanych metodach.

Użytkownik w kontekście informatycznym, jest to byt (osoba lub inny system) korzystający z systemu komputerowego. Użytkownicy mogą być identyfikowani w celach zliczania czasu pracy, bezpieczeństwa, czy też zarządzania zasobami. Aby użytkownik został zidentyfikowany, użytkownik posiada konto (konto użytkownika), do którego przypisana jest nazwa (nazwa użytkownika) i hasło (lub inny sposób autentykacji – np. informacje biometryczne). Użytkownicy uzyskują dostęp do systemów przez interfejs użytkownika, a sam proces identyfikacji jest nazywany logowaniem (od angielskiego logging in).

Zobacz też

inżynieria oprogramowania

metryka oprogramowania

Linki zewnętrzne

Baza wiedzy o testowaniu i zapewnieniu jakości online

Dokument zawierający słownictwo z zakresu testowania oprogramowania. (BS 7925-1)

Metody testowania aplikacji komputerowych. Poziomy, typy testów, testy wydajnościowe, analiza wymagań.