|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Od grudnia 2010 r. astronomowie przyglądają się potężnej burzy okalającej Saturna, planetę znaną ze swoich pierścieni, która jest 10 razy większa od Ziemi. Według ekspertów atmosfera Saturna jest stosunkowo spokojna. Jednak mniej wi... Na posiedzeniu Komitetu Doradczego ds. Nauki o Kosmosie Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), które odbyło się 17 i 18 października, pojawił się wyraźniejszy pogląd na kolejne cele europejskich wypraw w kosmos. Wybrano kilka propozycji przyszłych misji, w tym badanie układu Jowisza, ... W dniach 17-19 kwietnia 2012 r. w Aachen (Niemcy) odbędzie się konferencja "Sensor-based sorting 2012" (Sortowanie z zastosowaniem czujników 2012) i warsztaty poświęcone wynikom projektu SATURN.
W przeszłości rozwój nowych technik przetwarzania koncentrował się głównie na surowcach mineralnych. Z kolei ... W kwietniu wystąpią dobre warunki do obserwacji Saturna. Swoją aktywnością popisze się także ciekawy rój Lirydów. Po równonocy wiosennej dnia przybywa coraz szybciej. 1 kwietnia w Warszawie Słońce wzejdzie o godzinie 6:12, a zajdzie o 19:09. Pod s... Mikrosatelity o wielkości 2,5 cm będą testowane na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej ISS. Jeśli próby zakończą się pomyślnie, cała flota takich mikrosatelitów zostanie wysłana w kierunku Saturna - poinformował magazyn Computerworld.Trzy mikrosatelit...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Tetyda - księżyc Czy wiesz że...? Tytan (Saturn VI) – największy księżyc Saturna, jedyny księżyc w Układzie Słonecznym posiadający gęstą atmosferę, w której zachodzą skomplikowane zjawiska atmosferyczne. Jest to również jedyne ciało poza Ziemią, na powierzchni którego odkryto powierzchniowe zbiorniki cieczy – jeziora. Nie wypełnia ich jednak woda, ale ciekłe węglowodory. Saturn – szósta planeta Układu Słonecznego pod względem oddalenia od Słońca. Jest to gazowy olbrzym, drugi pod względem masy i wielkości po Jowiszu, a przy tym paradoksalnie o najmniejszej gęstości ze wszystkich planet całego Układu Słonecznego. Saturn znany był już w świecie starożytnym. Charakterystyczną jego cechą są pierścienie składające się głównie z lodu i (w mniejszej ilości) z odłamków skalnych. Obecnie znamy 61 naturalnych satelitów Saturna (3 niepotwierdzone ostatecznie). Nazwa planety pochodzi od imienia rzymskiego boga – Saturna. Naturalny satelita (księżyc) – ciało niebieskie pochodzenia naturalnego, obiegające planetę lub planetoidę. Słowo "Księżyc" pisane wielką literą oznacza tylko i wyłącznie naturalnego satelitę Ziemi. Tetyda (też: Tethys; Saturn III) – piąty co do wielkości księżyc Saturna. Jest prawie pięć razy mniejsza od Tytana. Mała gęstość Tetydy pozwala przypuszczać, że składa się ona prawie w całości z lodu wodnego, podobnie jak Dione i Rea. Nazwa pochodzi od Tetydy (Tetys), która była tytanidą oraz żoną i siostrą Okeanosa w mitologii greckiej. PowierzchniaZachodnia półkula jest zdominowana przez potężny, choć płytki, krater uderzeniowy Odyseusz, którego średnica wynosząca 400 km to prawie 2/5 średnicy Tetydy. Fakt, że tak potężne uderzenie nie rozerwało księżyca na kawałki pozwala sądzić, że w momencie uderzenia był on w stanie płynnym lub przynajmniej półpłynnym. Kratery uderzeniowe, które wtedy powstały, "wygładzały" swoje kształty. Drugim elementem charakterystycznym Tetydy jest wielka dolina Ithaca Chasma, o długości 2000 km - czyli 3/4 obwodu Tetydy, szeroka na 100 km i głęboka na 3-5 km. Gdy księżyc powoli zamarzał, powierzchnia musiała pękać, ponieważ objętość rosła - prawdopodobnie w ten sposób powstał ten ogromny kanion. Objętość jest miarą przestrzeni, którą zajmuje dane ciało w przestrzeni trójwymiarowej. W układzie SI jednostką objętości jest metr sześcienny, jednostka zbyt duża do wykorzystania w życiu codziennym. Z tego względu najpopularniejszą w Polsce jednostką objętości jest jeden litr (l) (1 l = 1 dm3 = 0,001 m³).
Księżyc trojański - naturalny satelita, poruszający się wokół planety po tej samej (lub bardzo zbliżonej) orbicie co inny, dużo masywniejszy księżyc, w pobliżu punktu libracyjnego L4 lub L5. Nazwa została nadana przez analogię do planetoid trojańskich, dzielących podobnie orbitę z niektórymi planetami. One z kolei zostały nazwane na cześć bohaterów wojny trojańskiej. OrbitaKsiężyc krąży wokół Saturna po orbicie kołowej, z okresem obiegu 45h 18m 26s. Dwa nieregularne księżyce planety, Telesto i Kalipso, poruszają się po tej samej orbicie co Tetyda w punktach Lagrange'a, są więc tzw. księżycami trojańskimi. Telesto znajduje się w punkcie L4, a Kalipso w punkcie L5 orbity. Dione (Saturn IV) - księżyc Saturna odkryty przez Giovanni Cassiniego wraz z Tetydą w roku 1684. Jest czwartym co do wielkości księżycem Saturna. Jego nazwa pochodzi z mitologii greckiej. Dione była matką Afrodyty.
Tetyda (także Tetys, gr. Τηθύς Tēthýs, łac. Tethys) – tytanida, bogini i uosobienie "żeńskiej" siły rozrodczej morza w mitologii greckiej[1][2]. Zobacz teżLinki zewnętrzneEnceladus (Saturn II) – jeden z księżyców Saturna, odkryty w 1789 roku przez Williama Herschela. Jego nazwa pochodzi od Enkeladosa, jednego z gigantów w mitologii greckiej, który został przygnieciony przez Zeusa wyspą Sycylią.
Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym przedstawia w postaci tabelarycznej chronologiczny przegląd odkryć głównych obiektów w Układzie Słonecznym takich jak: planety, planety karłowate i ich księżyce.
Czy wiesz że...? beta Ithaca Chasma (zwana również jako Przepaść Itaki) - dolina ryftowa na obszarze jednego z satelitów Saturna, Tetydy. Przebiega z północy na południe. Ithaca Chasma ma około 2000 kilometrów długości i 100 km szerokości. Głębokość rowu wynosi 5 kilometrów .
Tytani i tytanidy (gr. Τιτᾶνες Titanes, Τιτανίδες Titanídes, Τιτάν Titán, łac. Titani, Titanides, Titan, pol. tytan, tytanida) – bogowie przedolimpijscy w mitologii greckiej.
Telesto (Saturn XIII) - mały księżyc Saturna, odkryty przez B.A. Smitha, H. Reitseme, S.M. Larsona oraz J.W. Fountaina w 1980 roku z naziemnego obserwatorium.
Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną tradycję grecką opowieści o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).
Krater uderzeniowy – owalne zagłębienie (lub zniekształcenie) na powierzchni Ziemi lub innego ciała niebieskiego spowodowane upadkiem meteorytu. Na Ziemi do tej pory odkryto około 160 dużych kraterów. Najstarszy z nich to Vredefort w Afryce południowej o średnicy 180 km, a liczący sobie około 2,5 miliarda lat. Największy (prawdopodobny) znaleziony na Ziemi krater leży pod lądolodem Antarktydy, na Ziemi Wilkesa, mierzy ponad 500 km średnicy i ma 250 milionów lat. Planetoida, która wybiła ten krater miała przypuszczalnie 40 km średnicy i spowodowała zarówno "wielkie wymieranie" z przełomu permu i triasu, jak i przyczyniła się do rozpadu superkontynentu Gondwany. Innym przypuszczalnym kraterem o podobnej średnicy jest krater Śiwa u zachodnich wybrzeży Indii, związany z wymieraniem kredowym. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
