Thomas D'Arcy McGee - Polski Serwis Naukowy

Thomas D'Arcy McGee

Thomas D'Arcy McGee (ur. 13 kwietnia 1825, zm. 7 kwietnia 1868) – kanadyjski dziennikarz, poeta i polityk II poł. XIX w., związany z Ontario. Był uczestnikiem konferencji w Charlottetown oraz w Québecu. Zaliczany jest do grona Ojców Konfederacji. McGee był jedną z najbarwniejszych postaci w historii Kanady.

Konferencja w Québecu – konferencja, na której powzięto ostateczne decyzje dotyczące Konfederacji Kanady. Konferencja rozpoczęła się 10 października i zakończyła 27 października 1864 r. w mieście Québec i była kontynuacją konferencji w Charlottetown. Na konferencji spotkali się przedstawiciele prowincji morskich Nowej Szkocji, Nowego Brunszwiku i Wyspy Księcia Edwarda oraz delegaci Unii Kanady – Ontario i Quebecu. Delegaci Nowej Fundlandii uczestniczyli w konferencji jako obserwatorzy. Przewodniczącym obrad został Étienne-Paschal Taché. Wynikiem obrad był dokument znany jako 72 Resolution lub Quebec Resolution Rezolucja Quebekańska. Dokument ten był podstawą negocjacji w czasie konferencja londyńska w sprawie Kanady.

Indianie kanadyjscy – jedna z trzech rdzennych grup ludności w Kanadzie. Dwie pozostałe to Inuici i Metysi. Indianie są z tej grupy wyróżnieni w aktach prawnych. O ile prawodawstwo kanadyjskie stosuje termin "Indianie", w publicystyce i mowie potocznej nazywa się ich Pierwszymi lub Pierwotnymi Narodami – First Nations. W istocie grupa Indian kanadyjskich jest bardzo niejednorodna. Pomiędzy poszczególnymi plemionami istnieją znaczne różnice. Jedyną cechą je łączącą jest fakt, że zamieszkiwali tereny dzisiejszej Kanady przed przybyciem Inuitów (Eskimosów) w początkach X w. oraz kolonizatorów z Europy.

Urodził się w Carligford (Irlandia) i jako dziecko wyemigrował wraz z rodziną do USA. Nigdy nie otrzymał formalnego wykształcenia. Jako młodzieniec rozpoczął pracę w gazecie Boston Pilot i już w dwa lata później, w wieku 19 lat, został głównym redaktorem tego pisma. W tym czasie także zaczął się udzielać w społeczności irlandzkiej, opowiadając się za niepodległością Irlandii oraz prawami dla katolików w tym kraju. Popierał także amerykańskie plany aneksji Kanady.

Ontario – prowincja Kanady. Ontario jest najludniejszą i najprężniejszą ekonomicznie częścią Kanady. W granicach Ontario znajduje się stolica Kanady Ottawa, największe miasto Kanady Toronto, a także największa aglomeracja tzw. Golden Horseshoe. W 1855 stacjonujący tam żołnierze angielskiej armii wymyślili hokej na lodzie.

Konfederacja Kanady (ang. Confederation of Canada, fr. Confédération canadienne) - akt prawny tworzący unię czterech kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej odtąd zwanych Dominium Kanady lub Kanadą. Konfederacja została zawarta w 1867, a jej finalizacją była Ustawa o Ameryce Brytyjskiej uchwalona przez Parlament Brytyjski i podpisana przez królową Wiktorię. Konfederacja weszła w życie 1 lipca 1867. Rocznica tej daty obchodzona jest w Kanadzie jako święto narodowe Canada Day/Fête du Canada – Dzień Kanady.

W 1845 powrócił do rodzinnego kraju, gdzie w Dublinie założył rodzinę i zaangażował się w pracę publicystyczną we Freeman's Journal, a następnie w swoim własnym piśmie Nation. Dołączył do radykalnego ruchu irlandzkiego Młoda Irlandia, a w 1848 wziął udział w rebelii irlandzkiej w 1848.

Konferencja w Charlottetown – konferencja, na której powzięto wstępne decyzje dotyczące Konfederacji Kanady. Rozpoczęła się 1 września 1864 i zakończyła 10 września 1864 roku w Charlottetown, stolicy Wyspy Księcia Edwarda. Rozmowy zjednoczeniowe były kontynuowane na konferencji w Québecu. Na konferencji spotkali się przedstawiciele prowincji morskich Nowej Szkocji, Nowego Brunszwiku i Wyspy Księcia Edwarda oraz delegaci Unii Kanady – Ontario i Quebecu. Ze względu na spóźnione zaproszenie nie pojawili się delegaci Nowej Fundlandii.

Konferencja Londyńska – seria spotkań pomiędzy przedstawicielami Kanady, a prawodawcami brytyjskimi w sprawie negocjacji przyszłego kształtu Kanady. Podstawą dyskusji była Rezolucja Quebekańska, a jej wynikiem Ustawa o Ameryce Brytyjskiej. Konferencja odbyła się pomiędzy grudniem 1866, a marcem 1867 .

Po jej upadku zmuszony został do ponownego wyjazdu do USA, gdzie kontynuował wydawanie swego pisma. Rozpoczął szeroko zakrojoną akcję polityczną na rzecz niepodległości Irlandii. Zniechęcony jednak brakiem oficjalnego poparcia, zdecydował się na wyjazd do Kanady w 1857, gdzie stał się jedną z czołowych postaci irlandzkiej emigracji politycznej. Rozpoczął wydawanie nowego pisma New Era, które stało się forum irlandzkiej kultury w Kanadzie. Z czasem też odstąpił od swej proamerykańskiej polityki, stając się kanadyjskim patriotą. Pozostając wydawcą pisma włączył się w politykę jako liberał. W 1858 wszedł do rządu George'a Browna, a w 1862 – do koalicyjnego rządu Macdonalda. Z czasem też dołączył do partii konserwatywnej. Szczytem jego kariery politycznej była funkcja ministra rolnictwa, emigracji i statystyki w rządzie konserwatywnym utworzonym w 1863.

McGee był jednym z pierwszych, którzy wysunęli koncepcję Konfederacji. Był jej niestrudzonym orędownikiem w swoim piśmie. Był także propagatorem rozwoju kolejnictwa oraz utworzenia autonomicznej prowincji dla Indian kanadyjskich. Wziął udział w konferencji w Charlottetown oraz w Québecu. Ze względu na swą antybrytyjską przeszłość nie został jednak zaproszony na konferencję londyńską.

W 1868 McGee planował wycofać się z polityki i poświęcić pracy publicystycznej i literackiej. 7 kwietnia wygłosił swe ostatnie, płomienne przemówienie w parlamencie. Wracając stamtąd wieczorem został zastrzelony u progu swego domu w Ottawie. Aczkolwiek nigdy nie udowodniono tego faktu, powszechnie się uważa, że był to mord polityczny dokonany przez irlandzką organizację Fenian.