Thomas Lawrence - malarz - Polski Serwis Naukowy

Sir Thomas Lawrence (ur. 13 kwietnia 1769 w Bristolu, zm. 7 stycznia 1830 w Londynie) - angielski malarz-portrecista.

Biografia

Jego ojciec był karczmarzem, najpierw w Bristolu, a następnie w Devizes. Gdy miał lat 6 Thomas stał się swoistą atrakcją dla gości baru, na zamówienie których rysował to, czego sobie życzyli i deklamował mowy Miltona. W roku 1779 ojciec popadł w kłopoty finansowe i musiał opuścić Devizes; od tego czasu wybitny talent Thomasa stał się podstawą utrzymania rodziny. Zadebiutował wykonując portrety kredką w Oksfordzie, gdzie cieszył się sporym wzięciem. W roku 1782 rodzina osiedliła się w Bath, gdzie młody artysta znalazł mnóstwo pracy wykonując kredką portrety okolicznych notabli, płacących mu gwineę – gwineę i pół od zamówienia. W roku 1784 został nagrodzony przez Towarzystwo Sztuki (ang. Society of Arts) za rysunkową kopię "Przemienienia Pańskiego" Rafaela. Wkrótce potem zaczął malować olejami.

Klasycyzm (z łac. classicus – doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony) – styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian, Greków oraz Żydów. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. "powrót do źródeł" (klasycznych) pojawił się już w renesansie - jako odrodzeniu kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak Barok, Rokoko, Manieryzm. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Klasycyzm jako styl panował w epoce oświecenia. Najpełniejszy rozkwit klasycyzmu nastąpił w I poł. XVIII wieku. W dziedzinie literatury swoisty kres klasycyzmu przyniosła walka klasyków z romantykami.

Święte Przymierze – sojusz zawarty 26 września 1815 w Paryżu z inicjatywy cesarza Aleksandra I przez Rosję, Austrię w osobie Franciszka I i Prusy w osobie Fryderyka Wilhelma III. Przymierze było próbą stworzenia stałej federacji państw europejskich i oparcia jej na trwałych, chrześcijańskich podstawach. W latach 1816-1817 do Świętego Przymierza zaproszono wszystkie kraje europejskie z wyjątkiem Turcji, jako kraju niechrześcijańskiego. W 1818 do Świętego Przymierza przystąpiła Francja. Głównymi zasadami, którymi kierować się miały państwa Świętego Przymierza były:

Porzuciwszy myśl by zostać aktorem (próbował swych sił na scenie, nawet z powodzeniem), Lawrence przeniósł się do Londynu w roku 1787, gdzie został ciepło przywitany przez Joshuę Reynoldsa i przyjęty na studia w Akademii Królewskiej (ang. Royal Academy). Niemal natychmiast zaczął wystawiać swoje prace – jego reputacja rosła tak szybko, że w 1791 został członkiem Akademii.

Rafael Santi, często określany samym imieniem Rafael, znany również jako Rafael Sanzio (wł.: Raffaello Santi lub Raffaello Sanzio; ur. 28 marca lub 6 kwietnia 1483 r. w Urbino – zm. 6 kwietnia 1520 w Rzymie) – włoski malarz i architekt. Był trzecim i najmłodszym z najsławniejszej trójki genialnych artystów włoskiego renesansu – obok Michała Anioła i Leonarda da Vinci. Znany z częstych przedstawień Madonny.

Jerzy III (ur. 4 czerwca 1738 w Londynie, zm. 29 stycznia 1820 w Windsorze, Berkshire) – ostatni (od 25 października 1760) król Wielkiej Brytanii i Irlandii i pierwszy (od 1801) król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, ostatni elektor i książę oraz pierwszy król (od 1814) Hanoweru. Jedyny król Anglo-Korsyki w latach 1794-1796.

Portret Marguerity, księżnej Blessington, 1819

Śmierć Reynoldsa w roku 1792 otwarła przed nim drogę do dalszych sukcesów. Lawrence został od razu przyjęty do "Towarzystwa Dyletantów" (ang. the Dilettanti Society) i nadwornym malarzem króla Jerzego III w spadku po Reynoldsie. W roku 1794 uznany został za najmodniejszego portrecistę swoich czasów, jego modelami byli najznakomitsze postaci Anglii i większość koronowanych głów Europy. Karolina von Braunschweig była jego ulubioną modelką i – przez jakiś czas – kochanką.

Royal Academy of Arts (RA) jest królewską instytucją artystyczną, która mieści się w Burlington House w Londynie przy ulicy Piccadilly. Zebranie założycielskie odbyło się 10 grudnia 1768, akademia powstała formalnie w następnym roku.

W roku 1815 otrzymał szlachectwo; w 1818 udał się do Akwizgranu by malować władców i dyplomatów, którzy zjechali się na obrady kongresu Świętego Przymierza, a następnie do Wiednia i Rzymu, wszędzie zbierając pochlebne opinie arystokracji, zarówno z powodu jego talentu, jak i nienagannych manier. Do Anglii wrócił po 18 miesiącach i tego samego dnia wybrany został prezydentem Akademii w miejsce Benjamina Westa, który zmarł kilka dni wcześniej. Zasiadał w prezydenckim fotelu aż do śmierci. Nigdy się nie ożenił.

Sir Thomas Lawrence posiadał wszelkie zalety osobiste i umiejętności artystyczne, by stać się i być najmodniejszym z malarzy i – wśród portrecistów angielskich zajmuje należne sobie miejsce, aczkolwiek nie tak wysokie, jaki posiadał za życia. Jego bardziej ambitne prace w stylu klasycystycznym, jak np. kiedyś wychwalany "Szatan", są dzisiaj praktycznie zapomniane.

Największa stała wystawa prac Lawrence'a mieści się w Waterloo Gallery w Windsorze, kolekcja o dużym znaczeniu historycznym. "Master Lambton," namalowany dla lorda Durhama za 600 gwinei, uważany jest za jeden z najlepszych portretów Lawrence'a.

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Thomas Lawrence (malarz)