Thomas Reiter - Polski Serwis Naukowy

Thomas Arthur Reiter (ur. 23 maja 1958 we Frankfurcie nad Menem (Hesja), Niemcy) - pułkownik lotnictwa, astronauta niemiecki oraz Europejskiej Agencji Kosmicznej.

Wykształcenie oraz służba wojskowa

1977 – w Neu-Isenburg (Niemcy) ukończył szkołę średnią im. Johanna Wolfganga von Goethego.

1982 – został absolwentem Wojskowego Uniwersytetu w Neubibergu, gdzie otrzymał tytuł magistra w dziedzinie astronautyki.

1984 – w Monachium ukończył Uniwersytet Sił Zbrojnych (specjalność technologie kosmiczne).
Służbę wojskową rozpoczął jako pilot samolotu Alpha-Jet w eskadrze myśliwców bombardujących stacjonujących w niemieckiej bazie lotniczej w Oldenburgu. Później szkolił się w amerykańskiej bazie im. Shepparda (Sheppard Air Force Base) w Teksasie oraz w 1990 w Centrum Lotniczo-Badawczym w Manching (Niemcy), gdzie zdobył kwalifikacje pilota doświadczalnego 2 klasy i został włączony do lotów testowych na samolocie typu Tornado.

grudzień 1992 –ukończył Królewską Szkołę Pilotów Doświadczalnych (Empire Test Pilots School) w Boscombe Down (Wielka Brytania). Po odbytym przeszkoleniu został pilotem doświadczalnym 1 klasy.

Na 15 typach różnych samolotów wylatał ponad 2 300 godzin.

Wielka Brytania (), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania, Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Guernsey, Jersey i Wyspa Man, posiadają odrębny status dependencji Korony brytyjskiej i nie wchodzą w skład Zjednoczonego Królestwa.
Pułkownik – stopień oficerski w armii. W WP jest to najwyższy stopień korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości armii po stopniu pułkownika (ang. i fr. - colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są już stopnie generalskie.

Kariera astronauty

15 maja 1992 – został włączony do składu korpusu astronautów Europejskiej Agencji Kosmicznej (nabór ESA-2). Reiter był jednym z 5 kandydatów z Niemiec, którzy od 1991 ubiegali się o status astronauty i jedynym, który został wówczas wybrany. Astronauta został włączony do prac nad projektowanym wówczas europejskim wahadłowcem Hermes oraz i modułem Columbus będącym wkładem ESA w tworzenie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

1993 – w Europejskim Centrum Astronautów (European Astronauts Centre - EAC) w Kolonii (Niemcy) przeszedł trwające sześć miesięcy szkolenie podstawowe. Później trafił do Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina, gdzie rozpoczął przygotowania do lotu w kosmos w charakterze inżyniera pokładowego w ramach programu Euromir 95. Był przygotowywany do pracy na zewnątrz stacji orbitalnej.

marzec 1995 – rozpoczął końcowe przygotowania do długotrwałego lotu na stację Mir. Razem z nim w skład podstawowej załogi weszli: Jurij Gidzenko oraz Siergiej Awdiejew.

3 września 1995 – 29 lutego 1996 – w charakterze drugiego inżyniera pokładowego uczestniczył w locie statku kosmicznego Sojuz TM-22 i przez blisko 177 dni pracował na pokładzie stacji orbitalnej Mir (misja EUROMIR 95)..

1996 -1997 – w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina przez kilka miesięcy opanowywał technikę odłączenia statku kosmicznego od stacji, wprowadzenia go w atmosferę Ziemi oraz samego lądowania. Dzięki odbytemu przeszkoleniu jako pierwszy zagraniczny astronauta, zdobył uprawnienia dowódcy trzyosobowej wersji statku Sojuz TMA na czas operacji powrotu z orbity okołoziemskiej.

1997 – 1999 – na mocy porozumienia pomiędzy ESA a Bundeswherą Reiter został oddelegowany do lotnictwa, gdzie dowodził Grupą Operacyjną myśliwców szturmowych Tornado.

1999 – w kwietniu powrócił do ESA i współpracował z zespołem tworzącym Automatyczny Statek Transportowy (ATV). Później kontynuował szkolenie w Centrum Przygotowań Kosmonautów w Gwiezdnym Miasteczku, podczas którego zapoznał się z rosyjskim modułem Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

kwiecień 2001 - został wyznaczony jako pierwszy astronauta ESA do długotrwałego lotu na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

styczeń – luty 2003 – w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina odbył staż dla dowódców statku Sojuz TMA w zakresie procedur lądowania.

kwiecień 2005 – pomiędzy Rosją a Europejską Agencją Kosmiczną (ESA) podpisano umowę o długotrwałym locie Thomasa Reitera na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej kosztem jednego miejsca w załodze, które było przewidziane dla Rosjan. W pierwotnej wersji astronauta miał pracować z 11 i 12 stałą załogą stacji. W kosmos miał wystartować na pokładzie wahadłowca we wrześniu 2005 (misja STS-121) i powrócić na Ziemię w marcu 2006 razem z załogą wyprawy STS-116. Po zmianie kalendarza startów wahadłowców, co miało miejsce w sierpniu 2005, lot przesunięto na lipiec 2006.

4 lipca 2006 - wystartował w kosmos do misji STS-121 na pokładzie wahadłowca Discovery.

22 grudnia 2006 - powrócił na Ziemię z misją STS-116, jego miejsce na ISS zajęła Sunita Williams.

2007 - w październiku opuścił korpus astronautów ESA i rozpoczął pracę w zarządzie Niemieckiego Centrum Aeronautyki (DLR - Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt).

Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.
Teksas (ang. Texas) – stan w południowej części Stanów Zjednoczonych, położony na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej, sąsiadujący ze stanami Luizjana i Arkansas na wschodzie, stanem Oklahoma na północy i Nowym Meksykiem na zachodzie. Na południowym zachodzie graniczy z Meksykiem. Obszar w większości wyżynny (Wielkie Równiny), w części południowo-zachodniej niewielkie obszary górzyste, w części południowo-wschodniej Nizina Zatokowa.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Mir (ros. Мир, po polsku pokój) – zbudowana przez Związek Radziecki załogowa stacja orbitalna, która od wystrzelenia jej pierwszego modułu w 1986, do jej kontrolowanej deorbitacji w 2001, okrążała Ziemię poruszając się po niskiej orbicie okołoziemskiej. W pierwszych latach swojego istnienia Mir był używany tylko przez Związek Radziecki i współpracujące z nim państwa w ramach programu Interkosmos. Po rozpadzie ZSRR na stację zaczęli latać również astronauci innych narodowości, w tym ze Stanów Zjednoczonych.

Jurij Aleksiejewicz Gagarin, ros. Юрий Алексеевич Гагарин (wym. ˈjurʲɪj ɐlʲɪˈksʲeɪvʲɪtɕ gɐˈgarʲɪn) (ur. 9 marca 1934 w Kłuszynie, zginął 27 marca 1968 w okolicach Kirżacza) – radziecki kosmonauta, pierwszy człowiek w kosmosie, Bohater Związku Radzieckiego i kawaler Orderu Lenina.

Jurij Usaczow (ros.: Юрий Владимирович Усачев, ur. 9 października 1957 w Doniecku w obwodzie rostowskim na Ukrainie) - rosyjski kosmonauta. W 1985 ukończył Moskiewski Instytut Lotnictwa zdobywając dyplom inżyniera. Pracował przy projektowaniu rakiety Energia, następnie w latach 1989 - 1992 odbywał trening przygotowujący do udziału w misjach kosmicznych. Począwszy od 1994 uczestniczył w lotach kosmicznych, kolejno: Sojuz TM-18, Sojuz TM-23, STS-101 oraz STS-102. Odbył szereg spacerów kosmicznych, przebywając w otwartej przestrzeni kosmicznej łącznie 30 h 50 minut. Odznaczany zarówno rosyjskimi jak i amerykańskimi medalami, w tym orderem Bohater Federacji Rosyjskiej i medalem NASA Space Flight.

Lista zawiera nazwiska wszystkich astronautów i kosmonautów, którzy uczestniczyli w locie kosmicznym, bądź wystartowali do lotu w kosmos. Wyjątkowo uzupełniono ją o astronautów:

Medal "Za zasługi w podboju kosmosu" (ros. Медаль «За заслуги в освоении космоса») – jednoklasowe odznaczenie Federacji Rosyjskiej nadawane za zasługi w podboju i wykorzystaniu przestrzeni kosmicznej.

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja Stancyja, MKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 14 głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów zajmują się amerykańskie wahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.

Discovery (oznaczenie NASA dla orbitera – OV-103) - skonstruowany przez NASA amerykański wahadłowiec kosmiczny, przystosowany do odbywania wielokrotnych podróży na orbitę. Jest trzecim promem NASA, który odbył lot w przestrzeń kosmiczną (wcześniej taką podróż odbyły Columbia i Challenger) i jednocześnie najstarszym pozostającym w służbie. Jego pierwsza podróż kosmiczna miała miejsce 30 sierpnia 1984. Jego zadaniem jest transport załogi i wymiana zaopatrzenia Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).