|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Naukowcy z Niemiec i USA rozwikłali 300-letnią zagadkę, skąd wziął się dziwny i asymetryczny wygląd księżyca Saturna - Japeta, który jest z jednej strony biały, a z drugiej czarny. W dwóch artykułach opublikowanych w czasopiśmie Science, naukowcy wyjaś... Środowisko filozoficzne powinno odegrać istotną rolę w kształtowaniu światłej kultury politycznej na miarę obecnych i przyszłych wyzwań - uważają pracownicy Zakładu Filozofii, Socjologii i Psychologii Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu. W związku z tym,... Chiny planują nową misję kosmiczną
Chiny planują kolejną załogową misję kosmiczną - podano w Pekinie.
Jeszcze w końcu września na orbitę okołoziemską z kosmodromu w Jiuquan w prowincji Gansu wystrzelony zostanie pojazd kosmiczny S... 9 czerwca w Collegium Civitas w Warszawie odbędzie się konferencja poświęcona zagadnieniom związanym z polityką regionalną w Azji Wschodniej, a szczególnie stosunkom między Chinami, Tajwanem i Tybetem. W spotkaniu wezmą udział naukowcy i politycy z... W dniach 10-16 grudnia 2010 roku w chińskim mieście Hangzhou odbędą się warsztaty w dziedzinie bioinformatyki.
Biologia jest nauką eksperymentalną, w której napływ nowych informacji następuje obecnie na niespotykaną dotąd skalę. Oznacza to, że biolodzy,...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
TianCzy wiesz że...? Koncepcja Yin i Yang pochodzi z antycznej filozofii chińskiej i metafizyki. Opisuje ona dwie pierwotne i przeciwne, lecz uzupełniające się siły, które odnaleźć można w całym wszechświecie. Shangdi (chin. 上帝; Shàngdì, dosł. Najwyższy Przodek, Najwyższy Władca) – w mitologii chińskiej najwyższy i najważniejszy bóg, stwórca, uważany za personifikację Nieba (Tian). Tian – jedno z najważniejszych pojęć chińskiej mitologii, filozofii i kosmogonii. Słowo Tiān oznacza Niebiosa, Niebo, Bóg, Bogowie. W chińskiej filozofii Niebo było pierwiastkiem męskim, symbolizującym yang, w opozycji do symbolizującej yin Ziemi. W tradycyjnej chińskiej religii Niebo postrzegane było jako mieszkanie bogów. Niebo było także postrzegane jako osobowy, najwyższy bóg, czczony pod imieniem Shangdi. Niebiosa otoczone były w Chinach wielkim szacunkiem, upersonifikowane stanowiły stwórcę wszechrzeczy. Kosmogonia, z gr. κόσμος, kósmos (wszechświat, także ład, porządek) oraz gónos (pochodzenie) – mitologiczne, religijne lub filozoficzne wyobrażenie o pochodzeniu świata – opowieść danej kultury o własnych korzeniach, jej mit o stworzeniu.
Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. Kult Niebios był w Chinach kultem państwowym. Ofiary Niebu mógł składać tylko cesarz, będący Synem Niebios, potrzebujący ich mandatu, aby rządzić. Wyrażenie tianxia (to, co jest pod niebem) jest synonimem Chin. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Filozofia chińska – doktryny powstałe w starożytnych Chinach, których głównym tematem były zagadnienia etyczne i polityczne. W klasycznej filozofii chińskiej dominowały dwie szkoły: konfucjanizm i taoizm. Ważne znaczenie miały także inne prądy: legizm, motizm, sofizm chiński oraz nauka o Yin i yang.
Mandat Niebios (chin. 天命, pinyin Tiānmìng) – tradycyjna teoria filozoficzna w Chinach, według której władca musi mieć poparcie Niebios (天), by rządzić. Mandat zyskują władcy sprawiedliwi, postępujący moralnie i obyczajnie, którzy dbają o swój lud. Jeżeli na tronie zasiada despota, Niebiosa mogą wycofać swój mandat, co sygnalizują poprzez np. zaćmienia, pojawienie się komety, klęski głodu, powodzie, trzęsienia ziemi, wojny itd. W takiej sytuacji sprawiedliwie jest wszcząć bunt przeciw władcy.
Tianxia (chiń. 天下, pinyin tiān xià - [wszystko co] pod niebem; świat) to w cywilizacji chińskiej zarówno terytorium znajdujące się w obrębie panowania cesarza Chin, jak i podstawa koncepcji cesarstwa uniwersalnego mającego się powiększać dzięki hua, czyli przez oddziaływanie, moralny przykład cesarza, znajdującego się, w sensie kosmologicznym i politycznym, w centrum świata. Dobroczynny wpływ cesarza miał emanować na cały świat, podobnie granice cesarstwa miały objąć cały świat. Koncepcja przetrwała aż do czasów kolonialnych. Jest przejawem poczucia wyższości cywilizacyjnej Chin nad resztą świata, obecnego przez większą część dziejów tej cywilizacji. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |