Tiridates I - Polski Serwis Naukowy

Statua przedstawiająca Tiridatesa I w parku przy Wersalu

Tiridates I (orm:Տրդատ Ա) – król Armenii w latach 54 n.e. - 59 n.e. (ponownie 62 n.e. - 72 n.e.). Założyciel armeńskiej linii partyjskiej dynastii Arsacydów.

Syn króla partyjskiego Wononesa II i brat Wologazesa I. Armenia pozbawiona rodzimej dynastii stała się celem ekspansji państwa partyjskiego. Arsacydzi musieli stoczyć szereg wojen partyjsko-rzymskich, zanim Tiridates zasiadł na tronie Armenii.

Wczesne lata

Tiridates był synem Wononesa II i greckiej konkubiny.Dorastał w niespokojnym okresie, ponieważ przedstawiciele bocznych linii podejrzewani o ambicje sięgnięcia po tron mogli być zgładzeni.Wraz ze swoim ojcem rządy wujka Gotarzesa II spędził w środkowym Iranie.W 53 r. n.e Wologazes I najechał Armenię, zdobył jedną z jej stolic Artaksatę i proklamował królem zdobytego kraju Tiridatesa. W Rzymie takie działanie uznano za naruszenie wcześniejszych ustaleń z królem Fraatesem IV, które dało cesarstwu prawo do wyznaczania królów Armenii.Po rzymskim kontrataku Partowie wycofali się z Armenii.

Machabeusze, znani również jako: Hasmoneusze (hebr.: מכבים lub מקבים, Makabim) - judejski ród kapłański, a po powstaniu Machabeuszy - dynastia panująca w Judei (147 p.n.e.-37 p.n.e.).

Armenia, Republika Armenii (Հայաստան - Hajastạn, Հայաստանի Հանրապետություն - Hajastani Hanrapetutjun) – państwo w Azji na Zakaukaziu. Armenia graniczy od północy z Gruzją, od południa z Iranem i z azerską eksklawą Nachiczewan, od wschodu z Azerbejdżanem, od zachodu z Turcją. Niepodległość uzyskała w 1991 r. w związku z rozpadem ZSRR. Armenia nie ma dostępu do morza. Stolicą Armenii jest obecnie Erywań, który jest też największym miastem w kraju. Od 1991 roku Armenia należy do Wspólnoty Niepodległych Państw.

Zmagania z Rzymem

Cesarz Neron wiosną 58 r. n.e. wysłał armię pod dowództwem Gnejusza Domicjusza Korbulona w celu przywrócenia rzymskiego panowania nad Armenią.Nowym królem z namaszczenia Rzymu został Hasmonejczyk Arystobul, który otrzymał Mniejszą Armenię.Tymczasem Korbulo pozyskując dodatkową pomoc od uznającego zwierzchność Rzymu Antiocha IV z Kommageny kontynuował marsz w kierunku Artaksaty, którą spalił po wycofaniu się Tiridatesa. Pomimo oporu jaki stawiali Ormianie legiony dotarły do Tigranocerty, a kraj został w całości okupowany przez Rzymian.Na tron z woli Nerona wprowadzony został potomek królów Kapadocji pod imieniem Tigranes VI. Korbulo w nagrodę został namiestnikiem Syrii, a Tigranes VI otrzymał 1000 legionistów, trzy pomocnicze kohorty i dwa oddziały jazdy, żeby obronić kraj przed Partami.

Kapadocja – kraina historyczna w Tureckiej Anatolii, znana przede wszystkim z charakterystycznych form tufowych tworzących księżycowy krajobraz oraz z domów i kościołów wykutych w tufowych skałach. Kapadocja była aż do średniowiecza silnym ośrodkiem chrześcijaństwa oraz miejscem narodzin idei życia klasztornego.

Korbulon (właściwie Gnaeus Domitius Corbulo) ( ? – 67 r. n.e.) urodzony w Peltuinum (współcześnie S. Paolo di Peltuino, małe miasteczko we wschodnich Apeninach) rzymski wódz. Pochodził z arystokratycznej linii rodu Domicjuszów.