|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Według wyników nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych zapalenie tkanki tłuszczowej w organizmie nie zawsze musi być szkodliwe, co różni się do wcześniejszych poglądów, które wiązały zapalenie z insulinoopornością i ostatecznie cukrzycą typu 2. Odk... Owoce, warzywa i orzechy to niektóre z produktów żywnościowych zawierające związki chemiczne o właściwościach przeciwutleniających, zwane flawonoidami. Coraz więcej dowodów wskazuje na to, że należące do grupy polifenoli flawonoidy ut... Naukowcy, których prace są finansowane ze środków unijnych, zidentyfikowali 18 nowych lokalizacji genów, które wpływają na ogólną otyłość oraz 13 nowych miejsc powiązanych z dystrybucją tkanki tłuszczowej. Uczeni z Europy oraz z Australii, Kanady i USA przeanalizowali blis... Nadwagę można zwalczać, obniżając temperaturę otoczenia. Badania nad wpływem warunków zewnętrznych na tworzenie się różnych komórek tłuszczowych rozpocznie wkrótce w Olsztynie zespół Amerykanina dr. Leslie Kozaka, który przyjechał do Polski w ramach programu "Welcom"... Naturalny cykl dnia i nocy oraz cykl temperaturowy synchronizują całodobowy rytm organizmu lub to, co popularnie nazywa się zegarem biologicznym. Według wyników nowych badań finansowanych ze środków unijnych, zegarowe neurony w mózgu potrzebują sygnałów z tkanek obwodowych, ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Tkanka łączna luźnaCzy wiesz że...? Osierdzie (worek osierdziowy) (łac. saccus pericardiacus) – podwójna błona surowicza workowatego kształtu, obejmująca w postaci dwuściennego worka serce kręgowców. U ssaków zewnętrzna ściana osierdzia, czyli blaszka ścienna osierdzia, jest wzmocniona od zewnątrz warstwą włóknistą. Opłucna (łac. pleura) – surowicza błona, w której zamknięte są płuca. Jest cienką i błyszczącą błoną, która dzięki temu, że jest stale zwilżana, ułatwia ruch płuc w czasie oddechu. Tkanka łączna włóknista luźna - inaczej tkanka łączna wiotka, jest rodzajem tkanki łącznej właściwej, która posiada wszystkie rodzaje komórek i włókien (elastyczne, retikulinowe, kolagenowe). Substancja podstawowa tej tkanki układa się w charakterystyczne blaszki, które można mechanicznie oddzielić od siebie. Włókna i komórki spoczywają w tych blaszkach, a pomiędzy nimi znajduje się płyn tkankowy. Nadmiar płynów powoduje obrzęk. Pajęczynówka, opona pajęcza (łac. arachnoidea mater) – jedna z trzech opon mózgowo-rdzeniowych, znajdująca się pomiędzy oponą twardą i miękką. Od strony zewnętrznej zrasta się z oponą twardą. Od wewnątrz oddzielona jest od opony miękkiej wąską przestrzenią wypełnioną płynem mózgowo-rdzeniowym, składającym się głównie z wody. Jest bardzo cienka i delikatna. Z oponą miękką łączy się za pomocą pasm przypominających pajęczynę (beleczek pajęczynówki).
Błona podśluzowa (łac. tunica submucosa) – łącznotkankowa błona leżąca pod błoną śluzową. Umożliwia ograniczoną przesuwalność błony śluzowej względem podłoża. Zawiera naczynia krwionośne, włókna nerwowe, zazwyczaj także małe gruczoły wydzielnicze, które produkują i wydzielają śluz na powierzchnię błony śluzowej. Tkanka łączna luźna jest najczęściej występującą tkanką ustroju. Tworzy większość błon śluzowych właściwych i podśluzowych, torebki narządów i ich przegrody. Za jej pośrednictwem dostają się do narządów naczynia i nerwy. Występuje w przydance naczyń. Wyróżniamy kilka rodzajów tkanki łącznej luźnej: Płyn tkankowy, płyn międzykomórkowy - powstaje jako przesącz różnych substancji z naczyń krwionośnych włosowatych oraz z komórek. Jest roztworem zawierającym m.in. tlen, substancje odżywcze potrzebne komórkom, jak również dwutlenek węgla, mocznik, amoniak, kwas moczowy, usuwane z komórek jako zbędne metabolity.
Otrzewna (łac. peritoneum) - cienka, gładka błona surowicza, która wyściela ściany jamy brzusznej i miednicy oraz pokrywa całkowicie lub częściowo położone w tych jamach narządy. BibliografiaBłona surowicza (łac. tunica serosa) jest gładką błoną, która składa się z cienkiej warstwy komórek wydzielających płyn surowiczy. Błony surowicze wyścielają jamy ciała, które otaczają takie narządy jak: serce (część osierdzia), płuca (opłucna) i jelita (otrzewna). Płyn surowiczy pomiędzy dwiema warstwami błony działa jak środek zmniejszający tarcie i umożliwia ruch danego narządu względem otaczających tkanek.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
