|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Według wyników nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych zapalenie tkanki tłuszczowej w organizmie nie zawsze musi być szkodliwe, co różni się do wcześniejszych poglądów, które wiązały zapalenie z insulinoopornością i ostatecznie cukrzycą typu 2. Odk... Naukowcy z Banku Tkanek Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Katowicach (RCKiK) udoskonalają nowatorską metodę przygotowania autologicznego przeszczepu ludzkich chondrocytów, czyli komórek tkanki chrzęstnej. Opracowana technologia może znaleźć szeroki... Międzynarodowy zespół naukowców po raz pierwszy zaobserwował ewolucyjną strategię zwaną "bet hedging" w warunkach laboratoryjnych. Termin "bet hedging" określa sposób, w jaki organizmy zapewniają przetrwanie swoich gatunków w szybko zmieniającym się środowisku poprzez wydawanie potom... Holenderscy i brytyjscy naukowcy rzucili więcej światła na powiązanie między genami a niedorozwojem umysłowym czy też niepełnosprawnością umysłową. Dzięki ich pracy lista genów wywołujących to zaburzenie skróciła się z kilku tysięcy do kilkudziesięciu. Odkryci... Zaskakujący efekt zmian klimatycznych
Na Antarktydzie rośnie grubość pokrywy lodowej - informują amerykańscy naukowcy. Ich zdaniem, jest to prawdopodobnie zaskakujący efekt uboczny zmian klimatycznych.
Globalne ocieplenie zwykle k...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Tkanki okołowierzchołkoweCzy wiesz że...? Leczenie kanałowe – metoda leczenia nieodwracalnych zapaleń miazgi zęba. Polega na usunięciu chorobowo zmienionej miazgi z komory i kanałów zęba oraz wypełnieniu odpowiednim materiałem, najczęściej gutaperką. Endodoncja - dział stomatologii zachowawczej zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób miazgi zęba oraz rozpoznawaniem i leczeniem chorób tkanek okołowierzchołkowych. Podstawową metodą leczenia jest tu leczenie kanałowe. Wykonuje się je za pomocą bardzo cienkich od 0,06 do 0,40 mm narzędzi piłująco - penetrujących. W nowoczesnej endodoncji do kontroli leczenia wykorzystuje się mikroskopy operacyjne oraz endometry. Mikroskopy endodontyczne umożliwiają operatorowi wgląd do wnętrza komory zęba i kanałów, endometry zaś to elektroniczne urządzenia dające możliwość dokładnego pomiaru głębokości kanału zębowego. Następnie kanały wypełniane są za pomocą gutaperki oraz tzw. sealerów czyli uszczelniaczy. Równolegle w leczeniu z mikroskopem i endometrem stosowana jest diagnostyka RTG. Tkanki okołowierzchołkowe – tkanki kostne otaczające otwór wierzchołkowy (mały otwór w korzeniu zęba, poprzez który miazga łączy się z kością, z której dochodzi do niej krew ze wszystkimi niezbędnymi składnikami). W przypadku złego, czyli nieszczelnego lub niepełnego wypełnienia kanałów w zębie oraz w przypadku amputacyjnego leczenia zęba bakterie bytujące w kanałach przenikają w okolice kości pod zębem i dochodzi do destrukcji tych tkanek. Diagnostyka zmian bazuje na zdjęciach RTG, na których widać "ciemne plamy" (jest to słabo wysycona tkanka kostna) wokół korzeni. Często pierwszym objawem jest ból przy zagryzaniu. Tkanki okołowierzchołkowe mają dużą zdolność regeneracji, po prawidłowym ponownym przeleczeniu zęba kanałowo pełne wysycenie tkanek można zaobserwować na RTG już w 6 miesięcy po zabiegu. Czasem na pełny efekt trzeba czekać dłużej, zależy to od wielkości zmian i od możliwości organizmu do regeneracji. Bakterie (łac. Bacteriae, od gr. bakterion – "pałeczka") – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.
Krew (łac. sanguis, gr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową, oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia. Zobacz też Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Zapalenie tkanek okołowierzchołkowych (łac. peridontitis) – proces patologiczny toczący się w tkankach okołowierzchołkowych zęba. Przyczyną zwykle jest namnożenie się bakterii chorobotwórczych znajdujących się w kanale korzeniowym zęba, w niektórych przypadkach do zapalenia tkanek okołowierzchołkowych może dojść bez udziału infekcji bakteryjnej np. na skutek przepchnięcia leków lub narzędzi stosowanych w leczeniu kanałowym – wówczas zapalenie tkanek okołowierzchołkowych ma charakter schorzenia jatrogennego.
Ból (łac. - dolor, gr. - algos, odyne) - wg Międzynarodowego Towarzystwa Badania Bólu subiektywne przykre i negatywne wrażenie zmysłowe i emocjonalne powstające pod wpływem bodźców uszkadzających tkankę (tzw. nocyceptywnych) lub zagrażających ich uszkodzeniem. Należy podkreślić, że ból jest odczuciem subiektywnym, dlatego jest nim wszystko to, co chory w ten sposób nazywa, bez względu na obiektywne objawy z nim związane. Receptorami bólowymi są nocyceptory. RTG - technika obrazowania wykorzystująca promieniowanie rentgenowskie (promieniowanie X). Często stosowana w medycynie, głównie w diagnostyce układu kostnego. W metodzie tej wykorzystane jest zjawisko różnego pochłaniania promieniowania rentgenowskiego przez różne tkanki ciała. Szczególnie duża różnica jest między pochłanianiem tkanek miękkich i kości. Przechodzące przez ciało promieniowanie powoduje zaczernienie kliszy fotograficznej w stopniu zależnym od natężenia tego promieniowania. Kość wykazuje znacznie większą zdolność absorpcji (pochłaniania) promieniowania niż otaczające ją tkanki miękkie, dzięki czemu widoczna jest na kliszy jako miejsce niezaczernione. Promieniowanie jonizujące, jakim jest promieniowanie rentgenowskie, ulega rozproszeniu comptonowskiemu. Zjawisko to zmniejsza kontrast obrazu, zacierając granicę między tkanką miękką a kością.
Miazga zęba(łac. pulpa dentis) – tkanka wypełniająca jamę zęba. Jest to bogato unerwiona i unaczyniona, niedojrzała tkanka łączna typu embrionalnego. Przez otwór anatomiczny, kanały boczne i komorowo-ozębnowe łączy się z przyzębiem.
Czy wiesz że...? beta Regeneracja – odtwarzanie przez rośliny i zwierzęta utraconych lub uszkodzonych części ciała, narządów, tkanek lub komórek. Powiązana jest z faktem, że każda komórka organizmu zawiera jednakowy materiał genetyczny, może więc teoretycznie dać początek każdej części ciała. W rzeczywistości regeneracja możliwa jest tylko u organizmów o mało wyspecjalizowanej budowie, np. u gąbek. U tych organizmów cały organizm może zostać odtworzony z fragmentu złożonego z kilku zaledwie komórek. Stawonogi mają zdolność do regeneracji odnóży. U kręgowców regeneracja zachodzi tylko wyjątkowo, np. jaszczurki po autotomii mają zdolność regeneracji ogona.
Zęby (łac. dentes) – złożone, twarde twory anatomiczne. Stanowią element układu trawienia. Znajdują się w jamie ustnej. Służą do rozdrabniania pożywienia. U człowieka charakteryzują się: difiodontyzmem (zęby mleczne i zęby stałe), tekodontyzmem, heterodontyzmem. Siekacze służą do odgryzania kęsów, kły do chwytania i przytrzymywania pokarmu, zęby trzonowe i przedtrzonowe do jego miażdżenia i rozcierania.
Organizm – istota . Badaniem różnorodności organizmów i ich klasyfikowaniem zajmuje się systematyka organizmów. Szczątki organizmów wymarłych w odpowiednich warunkach tworzą skamieniałości. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
