|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Według wyników nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych zapalenie tkanki tłuszczowej w organizmie nie zawsze musi być szkodliwe, co różni się do wcześniejszych poglądów, które wiązały zapalenie z insulinoopornością i ostatecznie cukrzycą typu 2. Odk... Naukowcy, których prace są finansowane ze środków unijnych, zidentyfikowali 18 nowych lokalizacji genów, które wpływają na ogólną otyłość oraz 13 nowych miejsc powiązanych z dystrybucją tkanki tłuszczowej. Uczeni z Europy oraz z Australii, Kanady i USA przeanalizowali blis... Nadwagę można zwalczać, obniżając temperaturę otoczenia. Badania nad wpływem warunków zewnętrznych na tworzenie się różnych komórek tłuszczowych rozpocznie wkrótce w Olsztynie zespół Amerykanina dr. Leslie Kozaka, który przyjechał do Polski w ramach programu "Welcom"... Naturalny cykl dnia i nocy oraz cykl temperaturowy synchronizują całodobowy rytm organizmu lub to, co popularnie nazywa się zegarem biologicznym. Według wyników nowych badań finansowanych ze środków unijnych, zegarowe neurony w mózgu potrzebują sygnałów z tkanek obwodowych, ... Animacje przedstawiające 45 głosek języka polskiego i ponad 70 wad wymowy można obejrzeć i wysłuchać na internetowym portalu fonetyki www.fonem.eu . Nad animacjami, z których skorzystają zarówno studenci i wykładowcy logopedii, jak i terapeuci, praco...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Tkanki roślinneCzy wiesz że...? Kukurydza (Zea L.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Przedstawiciele występują naturalnie w Meksyku, Gwatemali i Nikaragui. Liczy 5-6 gatunków, wśród których najważniejsza jest kukurydza zwyczajna. Gatunkiem typowym jest Zea mays L.. Rzodkiewnik pospolity (Arabidopsis thaliana (L.) Heynh.) – gatunek rośliny zielnej, należący do rodziny kapustowatych. Pierwotnie występował w basenie Morza Śródziemnego, obecnie prawie w całej Europie. Rzodkiewnik pospolity jest w botanice (m.in. genetyce roślin) gatunkiem modelowym (podobnie jak myszy i muszka owocowa w badaniach biologicznych człowieka). Merystem archesporialny, archespor – roślinna tkanka zarodnikotwórcza. W procesie mejozy z jej diploidalnych (2n) komórek macierzystych w zarodniach paprotników i mszaków powstają haploidalne (1n) mejospory. U roślin nasiennych występuje w komorach pylników; jest otoczona przez warstwę wyściełającą komorę pyłkową – tapetum. Wykształcają się z niej ziarna pyłku (mikrospory) oraz makrospory, z których rozwija się woreczek zalążkowy wraz z komórką jajową. Jest zaliczana do tkanek twórczych wtórnych. 
 
Tkanki roślinne – zespoły komórek o podobnej budowie, określonych czynnościach i wspólnym pochodzeniu występujące u roślin naczyniowych. Tu też tradycyjnie zaliczane są niektóre tkanki wielokomórkowych brunatnic zaliczanych obecnie do protistów. Korek (fellem) – tkanka roślinna, występująca jako podelement w systemie tkanek okrywających, dokładnie w perydermie (korkowicy). Jest to następny po fellodermie produkt działalności fellogenu (tkanki korkotwórczej). Powstaje przez zróżnicowanie się komórek powstałych dzięki podziałom fellogenu. Składa się z martwych komórek wypełnionych powietrzem. Ściany tych komórek są zgrubiałe, czasem zdrewniałe. Pomiędzy ścianą pierwotną a wtórną znajduje się suberyna. Korek chroni roślinę przed utratą wody, mrozem, bakteriami i drobnoustrojami, jest nieprzepuszczalny dla wody i powietrza, oddychanie odbywa się za pomocą umieszczonych w korku przetchlinek.
Kolenchyma (zwarcica) – tkanka roślinna wzmacniająca złożona z komórek żywych, elastycznych i wydłużonych, zawierających chloroplasty,(a także protoplast) otoczonych niezdrewniałą celulozowo-pektynową ścianą mającą charakterystyczne zgrubienia (zwykle są one nierównomierne). Najczęściej występuje w postaci pasów wzdłuż kątów komórki, w miejscach gdzie trzy lub więcej komórek graniczy ze sobą. Komórki kolenchymy zazwyczaj silnie do siebie przylegają i tworzą zwartą tkankę. Czasem w skład ściany komórkowej wchodzi oprócz celulozy protopektyna, zdolna do pęcznienia. Tkanki roślinne dzieli się na dwie podstawowe grupy: tkanki twórcze (tzw. merystemy), w których komórki dzielą się intensywnie i są niezróżnicowane, oraz tkanki stałe o komórkach zróżnicowanych funkcjonalnie. Substancje, z których powstają tkanki roślin pobierane są zarówno z powietrza jak i z gleby. Atomy węgla i tlenu, będące składnikami wszystkich tkanek roślinnych, pobierane są z powietrza w postaci dwutlenek węgla. Inne niezbędne pierwiastki wśród których jest azot, fosfor, potas, siarka, wapń, magnez oraz pewna ilość pierwiastków śladowych, korzenie rośliny pobierają z gleby w postaci związków mineralnych. Roślina przetwarza te substancje nieorganiczne w związki organiczne, z których buduje swoje tkanki. Histologia (z gr. histos – tkanka, logos – wiedza, nauka) – nauka o rozwoju, budowie i funkcjach tkanek, w przeciwieństwie do anatomii, zajmuje się ona badaniem mikroskopowej budowy ciała. Nauka o chorobach tkanek nosi nazwę histopatologia.
Stereidy – silnie wydłużone komórki sklerenchymy najczęściej o zaostrzonych końcach. Komórki dojrzałe najczęściej są martwe, sprowadzają się więc do odpowiednio wykształconej ściany wtórnej. Owa ściana składa się zwykle z wielu lameli, które można podzielić na 3 warstwy: Histologia roślin wyróżnia co najmniej kilkadziesiąt szczegółowych typów tkanek roślinnych. Poniższa lista nie wyczerpuje zagadnienia: Miękisz zasadniczy - rodzaj miękiszu - jednej z tkanek roślinnych. Budowany jest przez komórki duże, cienkościenne, kuliste, z wielkimi wakuolami. Miękisz ten wypełnia przestrzenie między innymi tkankami w różnych organach. Występuje m.in. w rdzeniu i korze pierwotnej młodych łodyg oraz w owocach.
Włoski gruczołowe, włoski wydzielnicze – wytwory tkanki wydzielniczej na powierzchni epidermy złożone z kilku komórek. U roślin owadożernych, np. rosiczki czy tłustosza produkują enzymy trawienne rozkładające białka, tłuszcze i cukry, z których składa cię ciało ofiary, do prostych związków, które roślina jest w stanie wchłonąć. U pelargonii włoski wydzielnicze produkują olejki zapachowe. Włoski gruczołowe są wytworami charakterystycznymi dla nadziemnych części roślin.
Czy wiesz że...? beta Rurka mleczna, przewód mleczny - rodzaj roślinnej tkanki wydzielniczej. Zbudowana jest z rozgałęzionych komórek wielojądrowych lub zespołów komórkowych, w których częściowo zanikły oddzielające je przegrody tworząc gęstą sieć rurek występujących w całej roślinie. Wytwarzany i gromadzony jest w nich sok mleczny. Sok mleczny składa się z różnych substancji m.in. takich jak: węglowodany, woski, białka, kauczuk. W polskiej florze najczęściej występują u przedstawicieli rodzin makowatych, wilczomleczowatych i astrowatych.
Azot (N, łac. nitrogenium) – pierwiastek chemiczny z grupy niemetali. Zawartość w górnych warstwach Ziemi wynosi 0,0019%. Stabilnymi izotopami azotu są 14N i 15N. Azot w stanie wolnym występuje w postaci dwuatomowej cząsteczki N2. W cząsteczce tej dwa atomy tego pierwiastka są połączone ze sobą wiązaniem potrójnym. Azot jest podstawowym składnikiem powietrza (78,09% objętości). Wchodzi w skład wielu związków, takich jak: amoniak, kwas azotowy, azotany oraz wielu ważnych związków organicznych (kwasy nukleinowe, białka i wiele innych). Azot w fazie stałej występuje w sześciu odmianach alotropowych nazwanych od kolejnych liter greckich (α, β, γ, δ, ε, ζ). Najnowsze badania wykazują prawdopodobne istnienie kolejnych dwóch odmian (η, θ).
Tkanka (łac. textum) – zespół komórek o podobnej budowie, określonych czynnościach, podobnym pochodzeniu, budowie, przemianie materii i przystosowanych do wykonywania określonej funkcji na rzecz całego organizmu. Tkanki są elementami składowymi narządów i ich układów. Dział biologii zajmujący się tkankami to histologia.
Tkanka korkotwórcza (fellogen, felogen, miazga korkotwórcza) – tkanka twórcza wtórna rośliny naczyniowej, której komórki dzieląc się peryklinalnie wytwarzają korek po zewnętrznej stronie felogenu i fellodermę po stronie wewnątrznej, przy czym podziały prowadzące do powstania korka są liczniejsze niż podziały związane z produkcją felodermy. W ten sposób powstaje peryderma (korkowica).
Korzeń (łac. radix) – część sporofitu, która dostarcza roślinom wodę i substancje odżywcze (sole mineralne), utrzymuje rośliny na podłożu i służy do gromadzenia substancji zapasowych. Występuje niemal u wszystkich roślin naczyniowych, nieobecny jest jedynie u posiadających chwytniki psylotowych i niektórych roślin, u których korzeń zanikł wtórnie (np. u pływaczy i wolffii bezkorzeniowej). Rośliny zakorzenione są zwykle w glebie, u epifitów wykształcają się korzenie powietrzne, u hydrofitów korzenie zanurzone.
Miazga (kambium) - roślinna tkanka twórcza, razem z tkanką korkotwórczą należy do merystemów bocznych. Występuje w postaci warstwy cienkościennych i ulegających licznym podziałom komórek, położonych między drewnem i łykiem. U roślin dwuliściennych powstaje przez połączenie miazgi wiązkowej z wiązek z miazgą międzywęźli. Dzięki ciągłym podziałom miazga wytwarza drewno wtórne i łyko wtórne i roślina przyrasta na grubość. U roślin wieloletnich miazga funkcjonuje przez cały czas trwania ich życia, choć w tempie zależnym od warunków. W naszej strefie klimatycznej podziały komórkowe są najbardziej intensywne wiosną, a zanikają zimą.
Łyko (łac. floem) – żywa tkanka roślinna niejednorodna, wchodząca w skład zespołu tkanek przewodzących, pełniących funkcję przewodzącą w roślinach naczyniowych. Łyko przewodzi produkty fotosyntezy, czyli związki organiczne. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
