Tlenek ołowiu - IV - Polski Serwis Naukowy

Tlenek ołowiu(IV) – związek nieorganiczny związek chemiczny, tlenek ołowiu na +IV stopniu utlenienia. Występuje pod postacią czerwonych tetragonalnych kryształów lub brązowego albo brunatnego proszku. Praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie. Jest silnym utleniaczem. Ogrzewany do ponad 290 °C rozkłada się wydzielając tlen. Jest amfoteryczny. W naturze występuje jako minerał platneryt.

Elektroliza — w chemii i fizyce - ogólna nazwa na wszelkie zmiany struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego Elektrolizie towarzyszyć może (choć nie musi) szereg dodatkowych zjawisk, takich jak dysocjacja elektrolityczna, transport jonów do elektrod, wtórne przemiany jonów na elektrodach i inne. W sensie technologicznym przez elektrolizę rozumie się wszystkie te procesy łącznie.

Amfoteryczność to zdolność związku chemicznego do reakcji z kwasami i zarazem zasadami. Inaczej, jest to zdolność związków chemicznych do bycia w jednych reakcjach kwasami a w innych zasadami. Związki wykazujące amfoteryczność nazywa się czasami amfolitami.

Otrzymywanie

Tlenek ołowiu(IV) może być otrzymywany poprzez:

Chloran sodu (nazwa systematyczna: chloran(V) sodu, Na Cl O3) – nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu chlorowego(V). Biały, krystaliczny proszek, łatwo rozpuszczalny w wodzie, higroskopijny. Powyżej temperatury 250°C rozkłada się z wytworzeniem tlenu i chlorku sodu.

Azotan sodu, NaNO3 (saletra sodowa, saletra chilijska) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy azotanów, sól kwasu azotowego i sodu. Tradycyjne określenie „saletra” pochodzi łac. sal petrae = sól skalna.

utlenianie zasadowej zawiesiny tlenku ołowiu(II) chlorem, chloranem(I) sodu lub proszkiem wybielającym;

wpuszczanie chloru do gorącej wodnej zawiesiny siarczanu(VI) ołowiu(II) i wodorotlenku magnezu;

elektrolizę kwasowych roztworów soli ołowiu przy użyciu ołowiowych lub platynowych elektrod – na anodzie osiądzie tlenek ołowiu(IV);

ogrzewanie tlenku ołowiu(II,IV) z kwasem azotowym(V):

Pb3O4 + 4HNO3 → 2Pb(NO3)2 + PbO2 + 2H2O

zmieszanie tlenku miedzi(II) z mieszaniną azotanu(V) sodu i chloranu(V) sodu.

Przypisy

↑ CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009. ISBN 9781420090840.
↑ Tlenek ołowiu(IV) (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2010-12-28].
Klasyfikacja i oznakowanie substancji wynika ze wspólnego określenia zagrożeń dla „związki ołowiu z wyjątkiem wymienionych w innych miejscach załącznika” (pol.) (tymczasowo niedostępne) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2010-12-28].
↑ Pradyot Patnaik: Handbook of Inorganic Chemicals. McGraw-Hill, 2003. ISBN 0-07-049-439-8.
Tlenek ołowiu(IV) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
Tlenek ołowiu(IV) (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2010-12-28].