|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zmarł prof. Kornel Gibiński - nestor polskiej medycyny, wybitny autorytet w dziedzinie chorób wewnętrznych i farmakologii klinicznej. We wrześniu skończyłby 97 lat. Informacja o śmierci profesora znalazła się w sobotę na... Dzięki szeroko zakrojonemu projektowi badawczemu dr Grażyny Nawrolskiej zostały przybliżone nieznane dotąd dzieje tego XIII-wiecznego miasta. Do końca XIV wieku Elbląg był jednym z najważniejszych ośrodków w rejonie północno-wschodniej Europy.... W dniach 24-26 lutego 2011 r. w Istambule, Turcja, odbędzie się wydarzenie pt. "Informatyka jakościowa - różne światy i praktyki badawcze".
Wydarzenie poświęcone będzie temu, w jaki sposób praktyki naukowe z rozmaitych dyscyplin naukowych wchodzą w interakcje z informatyką... Kobiety ważące w normie, które piją niewielkie albo umiarkowane ilości alkoholu, zdają się przybierać na wadze mniej niż abstynentki. Mają również mniejsze ryzyko nadwagi i otyłości - czytamy w piśmie "Archives of Internal ... W Europie 1 na 10 przypadków nowotworu u mężczyzn i 1 na 33 przypadki u kobiet jest następstwem spożycia alkoholu - według nowych, dofinansowanych ze środków unijnych badań, których wyniki zostały opublikowane w czasopiśmie British Medica...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Tlenek rtęci - II Czy wiesz że...? Maść rtęciowa biała (farm. Unguentum Hydrargyri album, syn. Unguentum Hydrargyri praecipitati albi, Unguentum Hydrargyri amidatobichlorati, maść z aminochlorkiem rtęciowym) – preparat galenowy do użytku zewnętrznego, sporządzany wg przepisu farmakopealnego. W Polsce na stan obecny (2011) skład określa Farmakopea Polska IV t. II. Jest to przykład maści precypitacyjnej (strąceniowej), sporządzanej ze świeżo strąconego, mokrego aminochlorku rtęciowego. Dermatologia – dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami skóry i jej przydatków (włosów, paznokci) oraz niektórymi chorobami ogólnoustrojowymi, ujawniającymi się przede wszystkim na skórze (np. łagodne i złośliwe nowotwory jak czerniak złośliwy) lub rumień guzowaty. Tlenek rtęci(II) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków. Związek ten w temperaturze pokojowej jest ciałem stałym. Preparaty handlowo dostępne mają barwę czerwoną lub żółtą zależnie od stopnia rozdrobnienia. Związek ten jest trudno rozpuszczalny w wodzie i etanolu. Ogrzewany powyżej 400 °C rozkłada się z wydzieleniem wolnej rtęci i tlenu. Związek wykazuje dużą toksyczność dla ustroju ludzkiego. Używany jest w syntezach organicznych. Kornel Gibiński (ur. 7 września 1915 w Krakowie) - polski lekarz, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, członek rzeczywisty PAN, gastroenterolog.
Tadeusz Lesław Chruściel ur. 26 stycznia 1926 we Lwowie, zm. 11 lutego 2010) – polski lekarz, specjalista farmakologii klinicznej i doświadczalnej,, działacz społeczny, znawca farmakoekonomiki. Zastosowania medyczneŻółty tlenek rtęciowy jest stosowany niekiedy (obecnie bardzo rzadko, częściej stosowany jest amidochlorek rtęci) jako lek przeciwbakteryjny i przeciwpasożytniczy w dermatologii (stężenia 1–5%) oraz okulistyce (stężenia 1–2%). Jest znany pod farmaceutyczną nazwą Hydrargyrum oxydatum flavum. Merkurochrom (merbromin) – metaloorganiczny związek chemiczny, barwnik ksantenowy (pochodna fluoresceiny). Zawiera dwa atomy bromu i gupę hydroksyrtęciową. Stosowany jako środek odkażający. Tworzy ciemnozielone kryształy lub krystaliczny proszek o mosiężnym połysku. Roztwory wodne posiadają intensywną czerwoną barwę.
Preparaty
Stefania Jabłońska, właśc. Stefania Ginsburg-Jabłońska (ur. 1920 w Warszawie) – polska lekarka, profesor doktor habilitowany medycyny, specjalista dermatolog, laureatka Nagrody Roberta Kocha (1985). Zobacz teżInne preparaty rtęci stosowane w medycynie: PrzypisyBibliografia
 Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Tlenki – nieorganiczne związki chemiczne, zbudowane z tlenu i innego pierwiastka chemicznego. Powstają w wyniku reakcji pierwiastków z tlenem (utlenianie, spalanie) oraz rozkładu związków zawierających tlen. Najbardziej rozpowszechnionymi tlenkami są: woda (H2O), krzemionka, czyli piasek (SiO2), dwutlenek węgla (CO2).
Synteza organiczna – jeden z działów chemii organicznej. Zajmuje się przekształcaniem jednych związków – łatwo dostępnych handlowo, w inne – o pożądanej strukturze. Najczęściej produkt końcowy charakteryzuje się jakimiś korzystnymi właściwościami (np. jest aktywny biologicznie, elektrochemicznie, czy ma właściwości kompleksotwórcze). O syntezie organicznej można także mówić w ujęciu przemysłu chemicznego, który zajmuje się wdrażaniem opracowanej laboratoryjnie metody do produkcji wielkotonażowej. Kolejnym aspektem syntezy organicznej jest synteza asymetryczna, która prowadzi do utworzenia nowego centrum asymetrycznego w cząsteczce.
Czy wiesz że...? beta Szara maść, maść rtęciowa szara (łac. Unguentum Hydrargyri cinereum FP IV, syn. Unguentum Hydrargyri, Unguentum neapolitanum. Unguentum mercuriale) – dawny środek leczniczy, którego aktywnym składnikiem była rtęć metaliczna.
PubChem jest bazą danych związków chemicznych zarządzaną przez National Center for Biotechnology Information (NCBI). który jest częścią National Library of Medicine, który z kolei jest instytucją podległą United States National Institutes of Health (NIH). Baza powstała w 2004 r., a jej głównym celem jest przyspieszenie badań nad lekami poprzez obniżenie kosztów dostępu do informacji.
Rtęć (Hg, łac. hydrargyrum, z gr. ὑδράργυρος hydrargyros - płynne srebro) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym (uznana za pierwiastek przez Lavoisiera). Rtęć jest jedynym metalem występującym w warunkach normalnych w stanie ciekłym.
Woda, tlenek wodoru (nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.
Okulistyka (łac. oculus – oko), oftalmologia (gr. ophthalmos – oko) - dziedzina medycyny zajmująca się budową, czynnościami, rozpoznawaniem schorzeń i leczeniem oczu. Okulistyka uczyniła znaczne postępy w ostatnich dwudziestu latach. Spektakularnym postępem jest zupełna zmiana w wielu technikach operacyjnych. Operacje zaćmy wykonywane są obecnie u setek tysięcy ludzi w warunkach ambulatoryjnych. A jeszcze tak niedawno były wykonywane poprzez duże rozcięcie gałki ocznej. Wymagało to warunków szpitalnych i kilkudniowego unieruchomienia pacjenta. Szczególną rolę we współczesnej okulistyce odgrywają lasery.
Tiomersal – metelooorganiczny związek chemiczny zawierający rtęć (sól sodowa kwasu etylortęciotiosalicylowego), odznaczający się znaczną toksycznością. Substancja konserwująca używana w starszych typach szczepionek (choć nadal występuje w szczepionkach dla dzieci), niektórych maściach i innych postaciach leku. Ponadto w recepturze aptecznej jako konserwant leków okulistycznych. Bardzo rzadko jako lek przeciwgrzybiczy w dermatologii.
Merkurofilina [INN] – połączenie organiczne rtęci farmakologicznie odznaczające się bardzo silnym działaniem moczopędnym. Diuretyk rtęciowy mający dawniej zastosowanie w lecznictwie. Obecnie praktycznie nie używany, za wyjątkiem uzasadnionych, bardzo rzadkich wskazań (w lecznictwie zamkniętym). Stosowany był powszechnie w Polsce do połowy lat 70. XX wieku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
