Tomasz Dybowski - Polski Serwis Naukowy

Tomasz Wincenty Dybowski (ur. 29 grudnia 1923 w Białymstoku, zm. 18 października 2009 w Warszawie) – prawnik polski, sędzia Trybunału Konstytucyjnego w latach 1989-1997. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

W 1945 r. więziony przez NKWD w Białymstoku.

Studia rozpoczął w 1945 na Wydziale Prawa UJ, ale po pierwszym roku przeniósł się na Wydział Prawa UW. Po ukończeniu studiów (1949) zatrudniony został w Katedrze Teorii Prawa UW. Od 1952 pracował w Instytucie Prawa Cywilnego UW, od 1958 jako adiunkt. Stopień naukowy doktora nauk prawnych uzyskał w 1960 na podstawie pracy Własność wód. Habilitację uzyskał w 1969 na podstawie rozprawy Ochrona własności ("rei vindicatio" - "actio negatoria")". Od 1970 pracował na stanowisku docenta w Instytucie Prawa Cywilnego, w 1980 otrzymał tytuł naukowy profesora, a w 1993 stanowisko profesora zwyczajnego.

Wydział Prawa i Administracji UJ – najstarsza jednostka naukowa na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1364, kiedy erygowano UJ, na 11 katedr nowej akademii, aż 8 przeznaczono naukom prawnym. Początkowo, wykładano jedynie prawo kanoniczne i prawo rzymskie.

Trybunał Konstytucyjny (skrót TK) – organ sądownictwa konstytucyjnego w Polsce, znany także w ustrojach innych państw. Jego podstawowym zadaniem jest kontrolowanie zgodności norm prawnych niższego rzędu (rangi ustawowej lub podustawowej) z normami prawnymi wyższego rzędu, przede wszystkim z Konstytucją i niektórymi umowami międzynarodowymi (tzw. "sąd nad prawem").

W czasie pracy na UW pełnił wiele funkcji, m.in. kierownika Zakładu Prawa Cywilnego (1976-1994), dyrektora Instytutu Prawa Cywilnego (1985-1990). Był ponadto członkiem Rady Naukowej Instytutu Historii Prawa i Przewodniczącym Zarządu Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego. Pełnił również funkcje członka: Komitetu Nauk Prawnych PAN, Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów, Prezydium Komisji do spraw Reformy Prawa Cywilnego przy Ministrze Sprawiedliwości, Komisji Prawa Cywilnego działającej przy Zarządzie Głównym Zrzeszenie Prawników Polskich, Sekcji Polskiej Towarzystwa Francuskiej Kultury Prawniczej im. Henri Capitanta, Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości. Autor wielu publikacji z zakresu prawa rzeczowego, prawa zobowiązań, prawa rodzinnego. Był wykładowcą na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i Uniwersytecie Warszawskim.

Prawo cywilne (łac. ius civile) – gałąź prawa obejmująca zespół norm prawnych regulujących stosunki cywilnoprawne między podmiotami prawa prywatnego (osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi niebędącymi osobami prawnymi, którym ustawy przyznały zdolność prawną), a także sytuację prawną osób i rzeczy jako podmiotów i przedmiotów stosunków cywilnoprawnych oraz treść stosunków prawnych, na którą składają się uprawnienia i obowiązki podmiotów tych stosunków.

Prawo rodzinne - wyspecjalizowany dział prawa cywilnego regulujący stosunki prawne w rodzinie zarówno niemajątkowe i majątkowe, jej istnienie i funkcjonowanie, stosunki wewnątrz rodziny jak i z osobami trzecimi.

Uczestnik prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

Przypisy

Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980-1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0.